Ο δημοσιογράφος και συλλέκτης, Άρης Λουπάσης, δημοσίευσε στο Instagram μια σπάνια φωτογραφία, στην οποία η Κατίνα Παξινού συγχαίρει τη Μαρία Κάλλας για τη θριαμβευτική της ερμηνεία ως Μήδεια στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου στις 6 Αυγούστου του 1961.
Γράφει ο Άρης Λουπάσης στην ανάρτησή του:
“Στη φωτογραφία του @studio_kleisthenis που απαθανάτισε μια σπάνια και συγκινητική στιγμή της ελληνικής καλλιτεχνικής ιστορίας, η Κατίνα Παξινού συγχαίρει τη Μαρία Κάλλας για τη θριαμβευτική της ερμηνεία ως Μήδεια στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου στις 6 Αυγούστου του 1961. Δύο γυναίκες που κατέκτησαν τις μεγαλύτερες σκηνές του κόσμου συναντώνται κάτω από τη σκιά ενός ρόλου που έμελλε να συνδέσει για πάντα τα ονόματά τους.
Η Κατίνα Παξινού είχε ήδη γράψει ιστορία πέντε χρόνια νωρίτερα. Στις 19 και 20 Αυγούστου 1956 έγινε η πρώτη ηθοποιός που ενσάρκωσε τη Μήδεια του Ευριπίδη στην Επίδαυρο, στην ιστορική παράσταση του Εθνικού Θεάτρου σε σκηνοθεσία Αλέξη Μινωτή. Η ερμηνεία της θεωρήθηκε σημείο αναφοράς για το αρχαίο δράμα και συνέβαλε καθοριστικά στην καθιέρωση του θεσμού των Επιδαυρίων.
Από την Παξινού η σκυτάλη στην Κάλλας
Το καλοκαίρι του 1961, η σκυτάλη πέρασε στη Μαρία Κάλλας. Η παγκοσμίου φήμης υψίφωνος εμφανίστηκε ως Μήδεια στην ομώνυμη όπερα του Λουίτζι Κερουμπίνι, επίσης σε σκηνοθεσία Αλέξη Μινωτή και με σκηνικά και κοστούμια του Γιάννη Τσαρούχη. Η παρουσία της μετατράπηκε σε ένα από τα μεγαλύτερα καλλιτεχνικά γεγονότα που γνώρισε ποτέ η Επίδαυρος. Χιλιάδες θεατές κατέκλυσαν το αρχαίο θέατρο για να παρακολουθήσουν μια ερμηνεία που έμεινε θρυλική. Μάλιστα, η Παξινού υπήρξε από εκείνες που ενθάρρυναν τη συνεργασία της Κάλλας με τον Μινωτή, μια συνεργασία που οδήγησε σε έναν από τους μεγαλύτερους θριάμβους της λυρικής τέχνης στην Ελλάδα.
Και οι δύο καλλιτέχνιδες κατόρθωσαν να προσεγγίσουν τη Μήδεια με διαφορετικά εκφραστικά μέσα, αποκαλύπτοντας όμως την ίδια τραγική δύναμη του μύθου. Η μία μέσα από τον θεατρικό λόγο και η άλλη μέσα από τη μουσική, χάρισαν ερμηνείες που σημάδεψαν την ιστορία της Επιδαύρου.
Η ιστορία επιφύλαξε έναν ακόμη ιδιαίτερο συμβολισμό.
Η Παξινού υπήρξε η πρώτη Μήδεια της Επιδαύρου, ενώ η Μαρία Κάλλας χάρισε εκεί την τελευταία της εμφάνιση μπροστά στο ελληνικό κοινό. Ανάμεσα στις δύο αυτές κορυφαίες μορφές της τέχνης, η Μήδεια στάθηκε σαν ένας αόρατος δεσμός που ένωσε δύο διαφορετικούς κόσμους, το θέατρο και την όπερα, αφήνοντας μια από τις πιο λαμπρές σελίδες στην ιστορία του ελληνικού πολιτισμού”.
