Ο δημοσιογράφος και συλλέκτης, Άρης Λουπάσης, δημοσίευσε στο Instagram μια σπάνια φωτογραφία με την Μαίρη Αρώνη σε σκηνή από την παράσταση “Δύσκολη Ισορροπία” που παρουσιάστηκε από το Εθνικό Θέατρο το 1977.
Γράφει ο Άρης Λουπάσης στην ανάρτησή του:
“Αριστοκρατική στόφα, εκλεπτυσμένη γοητεία και υψηλή υποκριτική δεινότητα. Στοιχεία που χαρακτήρισαν τη μεγάλη κυρία του θεάτρου και του κινηματογράφου, Μαίρη Αρώνη. Μια αυθεντική θεατρίνα, η επιτομή της κομψότητας και της θεατρικής αρχοντιάς, η οποία με την πειθαρχία και την εσωτερική δύναμη της ερμηνείας της, ενσάρκωσε τις σημαντικότερες ηρωίδες του ελληνικού και ξένου ρεπερτορίου.
Στην φωτογραφία, σε σκηνή από τη «Δύσκολη Ισορροπία» του Έντουαρντ Άλμπι, έργο που γράφτηκε το 1966 και χάρισε στον σπουδαίο Αμερικανό δραματουργό το πρώτο του Βραβείο Πούλιτζερ. Παρουσιάστηκε από το Εθνικό Θέατρο στις 4 Μαρτίου 1977 σε σκηνοθεσία Γιώργου Θεοδοσιάδη. Πλάι στην αξέχαστη ηθοποιό συναντήθηκαν μεγαθήρια της υποκριτικής όπως η Αλέκα Κατσέλη, η Αντιγόνη Βαλάκου, η Ελένη Χατζηαργύρη, ο Νίκος Τζόγιας και ο Ζώρας Τσάπελης, χαρίζοντας στο κοινό ένα αληθινό ρεσιτάλ ερμηνείας. Τα κοστούμια υπέγραφε η νεαρή τότε και ιδιαίτερα ταλαντούχα σχεδιάστρια Ντόζια Τύμβιου, η οποία δημιούργησε ενδύματα σύγχρονης αισθητικής και διακριτικής πολυτέλειας σε αποχρώσεις του μπλε και του γκρι, υπηρετώντας με ευαισθησία την ατμόσφαιρα και τους εύθραυστους ψυχικούς κόσμους των ηρώων του Άλμπι.
Η ατάκα της που έσωσε την παράσταση
Από την πρεμιέρα του έργου έμεινε στην ιστορία ένα περιστατικό που φανερώνει το μέγεθος της θεατρικής της ιδιοφυΐας. Στη σκηνή βρίσκονταν ο Νίκος Τζόγιας, η Ελένη Χατζηαργύρη και η ίδια ξαπλωμένη στο πάτωμα με ένα κολωνάτο ποτήρι ακουμπισμένο στο μέτωπό της (φωτογραφία). Όταν η Χατζηαργύρη απηύθυνε μια ερώτηση στον Τζόγια και εκείνος απάντησε αρκετές σελίδες αργότερα, δημιουργήθηκε μια επικίνδυνη παύση. Η Αρώνη αυτοσχεδίασε λέγοντας: «Χρυσό μου, δεν σε άκουσε. Ρώτησέ τον πάλι!», σώζοντας την παράσταση.
Μεγάλη δασκάλα της υποκριτικής, διαμόρφωσε γενιές μαθητών, πολλοί από τους οποίους εξελίχθηκαν μετέπειτα σε σημαντικούς ηθοποιούς. Για όλους εκείνους, η μορφή και η διδασκαλία της έχουν «στοιχειώσει» μέσα τους ως μια ακριβή και αλησμόνητη παρακαταθήκη θεάτρου, ήθους και ζωής που τους ακολουθεί σε όλη την πορεία της ζωής και της καριέρας τους”.
