Φωνή που ξεπερνά το μέτρο του χρόνου. Ταλέντο που διαπερνά την ψυχή. Τραγούδια που μας συντροφεύουν. Καριέρα που μετρά αποθεωτικές στιγμές σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του κόσμου. Η Άλκηστις Πρωτοψάλτη ήταν, είναι και θα είναι ένα μοναδικό φαινόμενο της μουσικής.

Πάντα ξυπνάει πριν από το ξυπνητήρι. Σηκώνεται πριν χαράξει η μέρα, για να την προϋπαντήσει. Σε ετοιμότητα πάντα απέναντι στη ζωή. Στέκεται μπροστά στο ξύπνημα της μέρας με σεβασμό και αναγνωρίζει τις ευλογίες. Είναι άλλωστε ένα ευλογημένο πλάσμα. Μια καλλιτέχνιδα που φέρει ξεκάθαρα το θείο άγγιγμα και το τιμά, το σέβεται, το αναγνωρίζει, το γεύεται, το ζει, το μοιράζεται. Εδώ και πολλά, πολλά χρόνια. Η Άλκηστις Πρωτοψάλτη είναι μια παγιωμένη αξία, μια αδιαπραγμάτευτη σταθερά, ένας ζωντανός θρύλος που μας παίρνει και μας σηκώνει ψηλά με τα τραγούδια και τις φωνητικές της ικανότητες. Ανάταση λέγεται αυτό και το καταφέρνει μοναδικά.

Είχα τη χαρά και την τιμή οι δρόμοι μας να διασταυρωθούν αρκετές φορές. Συνεντεύξεις και φωτογραφίσεις με χρονική απόσταση μεταξύ τους, και πάντοτε συναντούσα τον ίδιο άνθρωπο. Γεμάτη ενέργεια, αισιοδοξία, δύναμη. Μια παιδικότητα που πάντα παραφυλάει στο βλέμμα και μια σοβαρότητα που προκύπτει από την ουσία.

Το μεγαλείο της φωνής της θα ντύσει και αυτό το καλοκαίρι. Σε ένα αφιέρωμα στη Βίκυ Μοσχολιού στο Φεστιβάλ Επταπυργίου Θεσσαλονίκης, σε συναυλίες με τον Σταύρο Ξαρχάκο στους Στύλους του Ολυμπίου Διός και στο Ηρώδειο, σε συναυλίες στο εξωτερικό – στον Καναδά, στο Λονδίνο… Η Άλκηστις Πρωτοψάλτη, η καλλιτέχνιδα των μεγάλων διακρίσεων, έχει τιμηθεί με πολλά βραβεία. Εκείνο που έλαβε το 2022 στην Αλεξάνδρεια για την προσφορά της στον πολιτισμό της Ελλάδας από το 38ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου και η τιμητική διάκριση ως επίτιμου διδάκτορα του Πανεπιστημίου του York της Μεγάλης Βρετανίας διατηρούν ξεχωριστή θέση στην καρδιά της.

Δύσκολα τη χωράνε οι λέξεις. Αδύνατον να τη στριμώξεις σε μερικές αράδες, εκείνη, την καλλιτέχνιδα των 12 ανκόρ, τη φωνή που δεν γνωρίζει σύνορα, την επιτυχία που δεν αμφισβητείται. Θα κάνω λοιπόν ένα βήμα πίσω, όπως οφείλω, και θα σας αφήσω να την απολαύσετε μέσα από τις δικές της λέξεις…

Από τα ζεστά απογεύματα στην Αλεξάνδρεια τότε, μικρό παιδί, μέχρι σήμερα έχουν μεσολαβήσει τόσα πολλά. Κάνετε αναδρομές στο παρελθόν, κάνετε βόλτες στον χρόνο;

Έχετε απόλυτο δίκιο, τόσα πολλά… δυο ζωές. Φυσικά κάνω αναδρομές και βουτιές στον χρόνο. Άλλες φορές με κάνουν και χαμογελώ και άλλες με στενοχωρούν – κυρίως γιατί ειδικά ο πατέρας μου δεν είδε τίποτα από τη διαδρομή μου. Η Αλεξάνδρεια είναι στο DNA μου και την αποχαιρέτησα νωρίς, δεν την έχασα όμως. Εκεί μηδενίστηκε η ζωή μου για πρώτη φορά. Και από τότε δεν το φοβάμαι το μηδέν. Το ξέρω.

Μια μεγάλη και επιτυχημένη διαδρομή, είστε μια διαχρονική αξία στον χώρο του τραγουδιού, μια από τις σπουδαιότερες ερμηνεύτριες που διαθέτουμε. Το νιώθετε, το αναγνωρίζετε, το πιστώνετε στον εαυτό σας;

Αυτό το «Πρωτοψάλτη» κρύβει εκατοντάδες ώρες δουλειάς. Πάθος, ιδρώτα, πείσμα, αρχές και «γερό στομάχι». Τίποτα δεν μου χαρίστηκε. Πάντα προσπαθώ να γίνει το καλύτερο, το πιο σωστό, με τον μεγαλύτερο σεβασμό στον κόσμο. Στόχος μου, να μην προδώσω τίποτα από τα «πιστεύω» μου. Νιώθω ότι αυτό που καταθέτω εδώ και 51 χρόνια είναι αληθινό, ξάστερο και πραγματικά νιώθω ευγνωμοσύνη που σε ό,τι ονειρεύτηκα είχα δυνατούς συνοδοιπόρους. Το πιο δύσκολο σε μια πορεία είναι να κρατάς την πορεία σταθερή. Υπάρχουν Σειρήνες, βράχια και τόσα άλλα… όμως όταν φτάσεις εκεί που θέλεις η απόλαυση είναι τεράστια.

«Τις αταξίες μου τις θυμάμαι περισσότερο από τις περιγραφές της μητέρας μου, ήμουνα πραγματικά θηρίο!» γράφετε στην επίσημη ιστοσελίδα σας. Κι αν κάποιος έχει τη χαρά να σας συναναστραφεί, παραμένετε αυτό το «θηρίο», αεικίνητη, ασταμάτητη. Όλη αυτή η ενέργεια, η ζωηράδα, είναι χαρακτήρας ή επιλογή; DNA ή στάση ζωής;

(Χαμογελά) Η ενέργεια και η χαρά της ζωής είναι στο DNA μου. Υπάρχει βέβαια όλο το πάνελ των συναισθημάτων. Και τα χειρότερα που μου έχουν συμβεί τα αντιμετωπίζω με ένα μικρό φως αισιοδοξίας, είναι μάλλον η προσωπική μου ασπίδα. Από μικρή και μέχρι τώρα είμαι σαν σβούρα. (γελάει) Το motto μου είναι «carpe diem», «αδράξτε τη μέρα» και μην την αφήσετε να πάει χαμένη, η ζωή είναι πολύ μικρή, σαν αστραπή, και ο καθένας πρέπει να κάνει αυτό που ζητά η καρδιά του.

Τι θα μου απαντούσατε στην ερώτηση «τι είναι η ζωή;». Με τι μάτια την κοιτάτε; Πώς στέκεστε απέναντί της;

Η ζωή είναι οξυγόνο. Η ζωή κρατάει ανοιχτά τα μάτια της ψυχής. Διανύω ήδη το 70ό λεπτό του αγώνα και δεν θα άλλαζα τίποτα από την παραλία της ζωής μου, ούτε ένα μικρό βοτσαλάκι. Όμως θέλω να προλάβω να δω κι άλλα, να νιώσω, να μεταφέρω τις εμπειρίες μου, να τις τραγουδήσω και να προσφέρω στον κόσμο όσα περισσότερα μπορώ.

Όποιος έχει ασχοληθεί με τον αθλητισμό, και ειδικά με τον πρωταθλητισμό, γνωρίζει από πειθαρχία, στοχοπροσήλωση, πείσμα, σκληρή προσπάθεια, θυσίες… Ο πρωταθλητισμός γίνεται στάση ζωής, μονόδρομος σε ό,τι κι αν κάνει. Συμφωνείτε;

Α Π Ο Λ Υ Τ Α. Ο αθλητισμός είναι ζωή. Με έχει ωφελήσει αφάνταστα. Ακόμα και τώρα που μιλάμε, σας λέω ότι γυμνάζομαι εντατικά: 10 χιλιόμετρα για ζέσταμα, 250 κοιλιακούς, βάρη, ασκήσεις και πολλά άλλα. Και δεν το κάνω για να κατέβω σε αγώνα (χαμογελάει) –αν και η γυμνάστριά μου μου λέει ότι μπορώ να κατέβω άνετα–, το κάνω για μένα, για την εκτόνωσή μου, για την ανάσα μου, γιατί νιώθω το σώμα μου να πετάει, γιατί η άσκηση είναι ένας απίθανος κρίκος σύνδεσής μου με το παρελθόν – ήμουν δρομέας στα 100 μέτρα στον Πανιώνιο και στα 4×100 σκυταλοδρομία. Το σώμα θυμάται –χαίρεται– και ανταποκρίνεται πλήρως σε όλα τα επίπεδα.

Έχετε συνεργαστεί με τους πιο πολύτιμους τραγουδιστές και τραγουδοποιούς της χώρας. Έχετε διαγράψει επιτυχημένη πορεία με μεγάλες συνεργασίες και εκτός συνόρων. Έχετε τραγουδήσει σε όλες τις γωνιές του πλανήτη. Η φωνή σας, τα τραγούδια σας, η αξία σας είναι στην κατηγορία «Αδιαμφισβήτητα». Έχετε καταφέρει όλα όσα επιθυμούσατε; Έχετε κάνει πραγματικότητα τα όνειρά σας; Ποιο είναι το μυστικό – αν υπάρχει;

Έχω κάνει πάρα πολλά όνειρα πραγματικότητα, αλλά ευτυχώς συνέχεια γεννιούνται καινούρια και αυτό είναι το θαύμα της ζωής. Τα όνειρα ανιχνεύουν τις ασυνείδητες επιθυμίες πολλές φορές, τα απάτητα και τα άταχτα του κόσμου. Αξέχαστες συναυλίες στην Κούβα με τα 12 ανκόρ, η συναυλία στην Απαγορευμένη Πόλη του Πεκίνου, η συναυλία στα βάθη της Κένυας για το ορφανοτροφείο Μακάριος, στη βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας, στο Metropolitan Museum της Νέας Υόρκης, στο θέατρο Na Doca στην Πορτογαλία και τόσα άλλα. Είναι σκοπός ζωής η μεταφορά της ελληνικής μουσικής σε όλη τη Γη.

Έχετε απωθημένα; Κάτι που δεν έγινε και θέλετε πολύ να γίνει – σε επαγγελματικό επίπεδο.

Να τραγουδήσω με τον Andrea Bocelli. Η Céline Dion είχε πει κάποτε για αυτόν: «Αν ο Θεός ήταν καλλιτέχνης, η φωνή του θα έπρεπε να ακούγεται όπως του Bocelli». Θα ήθελα να έχω προλάβει να συνεργαστώ με τον Μάνο Χατζιδάκι. Με συγκλονίζουν τα τραγούδια του, η ευαισθησία και οι απόψεις του. Τόσο μπροστά ήταν.

Σε προσωπικό επίπεδο, είναι γνωστή η αεικίνητη και ατρόμητη φύση σας. Ταξιδεύετε πολύ, τολμάτε extreme sports και εμπειρίες, κοιτάτε τη ζωή με όρεξη και αισιοδοξία. Πέφτετε ποτέ; Μελαγχολείτε;

Φυσικά και πέφτω και μελαγχολώ, έχω θλίψη, έχω άγχος, στρες, έχω πένθος για τους ανθρώπους που έχω χάσει, και δεν το δείχνω και εννοείται δεν είναι ανακοινώσιμο. Έχω προσωπικές δικλίδες ασφαλείας, έχω τον δικό μου τρόπο να τα φωτίζω, να τα μαλακώνω και να «σηκώνομαι». Τα αντιμετωπίζω σαν μέρος μιας φυσιολογικής ζωής και μετατρέπονται σε τραγούδια.

Τι είναι το τραγούδι για εσάς; Τρόπος έκφρασης; Τρόπος επικοινωνίας; Τρόπος ύπαρξης; Ανάγκη;

Μα τα απαντήσατε μόνη σας τέλεια! Θα αλλάξω τη σειρά. Ανάγκη, τρόπος ύπαρξης, έκφρασης και επικοινωνίας. Αυτά τα δύο εκατοστά που είναι οι φωνητικές χορδές είναι μια τεράστια κινητήριος δύναμη. Θα ευγνωμονώ τον Θεό που μου χάρισε αυτό το ταλέντο. Το ταλέντο, ξέρετε, είναι ένα μοναδικό πράγμα που διανέμεται στον πληθυσμό τυχαία και δημοκρατικά. Δεν μπορείς να το αγοράσεις, να το μάθεις, είναι αταξικό, όσα λεφτά κι αν έχεις, τη φωνή δεν την αγοράζεις.

Αν μπορούσαμε να κρυφοκοιτάξουμε στο σπίτι σας μια Κυριακή απόγευμα, ένα Σάββατο πρωί, μια Τρίτη βράδυ, τι θα σας βλέπαμε να κάνετε;

Ανάλογα ποια Κυριακή… (γελάει) Του χειμώνα; Του καλοκαιριού; Της άνοιξης; Οι μέρες είναι σαν ένας κατάλογος ζωής και διαλέγεις τι θέλεις να κάνεις κάθε στιγμή. Στο σπίτι με φίλους, μια σειρά στο Netflix, στο γήπεδο για αγώνα μπάσκετ, ποδοσφαίρου ή τένις, στη θάλασσα diving ή ψάρεμα, ορειβασία, γυμναστική, στούντιο, πρόβες, μελέτη καινούριων τραγουδιών, μια φωτογράφιση, ένα τηλεφώνημα και προετοιμασία για έξοδο, σύσκεψη με φίλους για extreme ταξίδια, στον καναπέ με μια κουβέρτα να λαγοκοιμάμαι με ένα βιβλίο, αποφάσεις, συνεντεύξεις, δουλειές σπιτιού, φροντίδα κατοικίδιων ζώων και γενικά δραστηριότητες. Υπάρχουν ακόμα τρεις σελίδες…

Ποια είναι τα συναισθήματα που συνήθως βιώνετε επί σκηνής;

Η «σκηνή» είναι αναπόσπαστο μέρος της ζωής μου. Είναι το ελεύθερο κάμπινγκ του μυαλού μου. Όλα τα συναισθήματα σκάνε και φωτίζουν και ανοίγουν βαθιά την ψυχή. Οι θεατές κι εγώ. Δεν υπάρχει τίποτα άλλο στα μάτια, μόνο πάθος, συγκίνηση, ευαισθησία, μουσική, χαρά, επικοινωνία και αυτοσχεδιασμός. Καμιά βραδιά δεν είναι ίδια. Πολλές φορές έχω σκεφτεί να μπορούσα να έχω μια προσωπική κάμερα για τον κάθε έναν, να τον μαγνητοσκοπούσα πώς μπαίνει και πώς βγαίνει στο τέλος της συναυλίας. Είναι μαγικό αυτό που συμβαίνει, και μόνο η μουσική το καταφέρνει. Η συμμετοχή, η απόλυτη σιωπή, το ξέσπασμα στο τέλος, η ανταπόκριση των φωνών, των σωμάτων και τα υψωμένα χέρια είναι η αγκαλιά της κατάκτησης.

Είστε ένας ζωντανός θρύλος, μια ερμηνεύτρια που μεταδίδει δύναμη. Η φωνή σας, το ηχόχρωμα, η ερμηνεία σας με έναν μοναδικό τρόπο μάς μεταλαμπαδεύουν αισιοδοξία. Είστε δυνατή; Πώς στέκεστε απέναντι στις δυσκολίες;

Με αισιοδοξία και δύναμη ψυχής. Μου είχε πει κάποτε ο σπουδαίος σκηνοθέτης Ανδρέας Βουτσινάς: «Είσαι δυνατή και ευαίσθητη γυναίκα, γεννημένη για να δίνεις χαρά στον κόσμο και να σβήνεις τα “άσχημα” μέσα από τα τραγούδια σου. Σου εύχομαι να μην το χάσεις ποτέ».

Αυτό το δόσιμο, το άνοιγμα ψυχής, το μοίρασμα που κάνετε από σκηνής, όλα αυτά που δίνετε στο κοινό σάς αφήνουν άδεια ή πρόκειται για μια σχέση αμφίδρομη, ό,τι δίνεις παίρνεις;

Ό,τι δίνεις παίρνεις…

6, 7 και 9 Ιουλίου στο Επταπύργιο Θεσσαλονίκης «Η Αλκηστις συναντά τη Βίκυ». Ένα αφιέρωμα στη μεγάλη Βίκυ Μοσχολιού. Πείτε μας για αυτό το project και φυσικά για αυτήν τη γυναίκα, που άφησε ανεξίτηλο το σημάδι της στη μουσική μας.

Η ιδέα γεννήθηκε στο μυαλό μου από τη στιγμή που συνεργάστηκα με τον μοναδικό Σταύρο Ξαρχάκο! Η Βίκυ Μοσχολιού είναι μια αιώνια φωνή. Τη λάτρευα και τη λατρεύω γιατί ήταν η πιο αυθεντική, ακομπλεξάριστη, κυρία, αρχόντισσα, με ρεπερτόριο συγκλονιστικό. Τα τραγούδια της διαπερνούν τα βάθη της καρδιάς και η φωνή της σαν ακριβό βιολοντσέλο θα χαϊδεύει το συναίσθημά μας για πάντα. Θα συμπράξω με την εξαιρετική Συμφωνική Ορχήστρα του Δήμου Θεσσαλονίκης και με το Κέντρο Πολιτισμού Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας σε τρεις συναυλίες στο Επταπύργιο Θεσσαλονίκης με μαέστρο τον θαυμάσιο Τάσο Συμεωνίδη.

Ξυπνάτε ακόμα από τα χαράματα;

Ως επί το πλείστον, ναι. Μου αρέσει η ανατολή και η ησυχία των πρωινών ωρών, είναι οι πιο δημιουργικές μου ώρες.

Ποια είναι η πιο αγαπημένη στιγμή της ημέρας σας;

Μόλις σκάει ο ήλιος και η φύση ξυπνάει, η στιγμή του βαρύ γλυκού ελληνικού καφέ με ένα μπισκοτάκι, το άνοιγμα των παντζουριών και η παρουσίαση της μέρας.

Είστε τόσο ζηλευτά δραστήρια, τόσο εντυπωσιακά ενεργή – ανέκαθεν. Δώστε μας μια συμβουλή. Μοιραστείτε μαζί μας ένα μάθημα ζωής.

Πάρτε τη ζωή σας στα χέρια σας, κάνετε αυτό που σας γεμίζει, ποτέ δεν είναι αργά. Πραγματοποιήστε το ακατόρθωτο, πετάξτε όλα τα περιττά της ζωής και της ύλης και ό,τι σας βαραίνει τους ώμους. Μακριά από αρνητικούς ανθρώπους, αφήστε τις ατέλειες στην ησυχία τους – είναι πολύτιμες για να καταλάβετε όσους σας βλέπουν με την καρδιά τους. Αφήστε το πνεύμα και την ψυχή σας να έρθουν κοντά στη φύση, ποτέ δεν θα σας προδώσει. Κάντε ταξίδια…

Νιώθετε γεμάτη στο παρόν σας; Νιώθετε ευτυχισμένη; Χαμογελάτε στον καθρέφτη σας για τα επιτεύγματά σας;

Δεν θεωρώ ότι έχω κάνει επίτευγμα σε κάτι. Υπάρχουν αμέτρητα πράγματα και γεγονότα που μου κλέβουν το χαμόγελο και με εξοργίζουν. Δεν μου αρέσουν πάρα πολλά που συμβαίνουν στη χώρα μας: η έλλειψη παιδείας, η ανύπαρκτη ασφάλεια, η έλλειψη δικαιοσύνης (όχι μόνο τώρα)… Το κουκούλωμα πολλών σοβαρών θεμάτων που πλήγωσαν την κοινωνία βαθιά, η εξάπλωση της ανευθυνότητας, η μάστιγα των trolls, η επιφανειακή χαρά των ΜΜΕ, η αβάσταχτη ελαφρότητα του «είναι», η έλλειψη πολιτισμού, η έλλειψη ενδιαφέροντος, στόχων για τη ζωή… Με εντυπωσιάζουν οι οσμές των σκανδάλων και που κανείς δεν τολμά να ανοίξει το παράθυρο. Φτάνω στο συμπέρασμα ότι κανείς από τους πολιτικούς δεν αγάπησε πραγματικά αυτήν τη χώρα. Ίσως να υπάρχουν λίγες εξαιρέσεις, αλλά χάνονται στη δίνη της ταχύτητας και της πραγματικότητας. Είναι λυπηρό που τα καλύτερα νέα μυαλά φεύγουν εκτός Ελλάδας. Σκέτη απογοήτευση. Ίσως θα πρέπει να αναδυθεί μια εναλλακτική πρόταση εξουσίας που θα εκπροσωπεί τους πολίτες σωστά – δίκαια και αξιοκρατικά. Κατά τα άλλα, σίγουρα υπάρχουν στιγμές ευτυχίας και προσωπικής χαράς.

Έχετε καταφέρει πολλά. Η ζωή σας είναι γεμάτη. Η καριέρα σας εντυπωσιακή. Οι στιγμές αποθεωτικές. Οι αναμνήσεις αμέτρητες. Τι γεύση έχουν οι στόχοι σας πια; Τι αποζητάτε στο παρόν σας και τι προσδοκάτε από το μέλλον σας;

Η γεύση είναι σαν το γλυκό του κουταλιού, χειροποίητη, όπως και όλη μου η ζωή. Αποζητώ στο παρόν όμορφες, συγκινητικές και δυνατές στιγμές, πάρα πολλά ταξίδια και, όσον αφορά στο μέλλον, δεν το έχω σκεφτεί ακριβώς.

Μπορεί να πάω στην Αφρική και να βοηθήσω τα παιδάκια, ίσως να γράψω κι ένα βιβλίο με τις εμπειρίες μου, μπορεί να κάνω ένα σπίτι φιλοξενίας για τις μεγάλες ηλικίες, μπορεί να πάω σε μια βραχονησίδα μας και να κάνω έναν ραδιοφωνικό σταθμό, μπορεί να κάνω μια ομάδα και να γυρίζω το Αιγαίο για να βοηθώ τον χειμώνα όπου υπάρχει ανάγκη, μπορεί να κάνω μια φάρμα για τα αδέσποτα, μπορεί, μπορεί… Συμπυκνωμένη μου ζωή με τι να σε αραιώσω!

Η προσωπική ζωή, ο έρωτας, οι φίλοι, οι συγγενείς σάς έχουν προσφέρει τόσο δυνατές συγκινήσεις όσο η καριέρα σας;

Εννοείται. Χωρίς αυτούς θα ήταν ανούσια η επιτυχία και η ζωή. Μου αρέσει και θέλω να μοιράζομαι τα πάντα – και τις όμορφες στιγμές και τις δύσκολες.

Αλήθεια, καριέρα είναι η λέξη που χρησιμοποιείτε; Καριέρα είναι για εσάς ή διαδρομή, έκφραση, αυτοέκφραση, μοίρασμα, επικοινωνία;

Κρατάω τις λέξεις «διαδρομή», «μοίρασμα» και «πορεία». Μέσα στα χρόνια αυτά, όλοι οι άνθρωποι που συνεργάστηκα, δεν ήταν ότι ταίριαζα μαζί τους, όμως με ενδιέφεραν καλλιτεχνικά. Έχω συνεργαστεί με υπέροχα άτομα, με πολύ δύσκολα και ιδιότροπα άτομα, με ανθρώπους που μόνο η μουσική μάς δένει αλλά δεν έχω κανένα άλλο κοινό στοιχείο. Έμαθα όμως κάτι σπουδαίο σε αυτήν τη διαδρομή: να ξεχωρίζω το έργο από τους ανθρώπους. Αυτό ήταν το κλειδί. Να δώσω και να μου δώσουν το καλύτερό τους. Αυτό είναι η τέχνη. Και μετά να γυρίσω στον δικό μου κήπο. Εκεί που κατοικούν όλοι οι άνθρωποι που με έκαναν καλύτερη.

Τι αλλάζει με τον χρόνο στη σχέση σας με τη μουσική, στον τρόπο που τραγουδάτε;

Είναι κι αυτή η σχέση όπως οι διαπροσωπικές, βαθαίνει με το πέρασμα του χρόνου; Τώρα εκφράζομαι πολύ καλύτερα. Δεν υπάρχει η αγωνία, η απολύτως ανθρώπινη, για το πού και πώς θα φτάσω.
Η ωριμότητα, το συναίσθημα και η εμπειρία είναι σαρωτικά. Η κάθε βραδιά είναι σαν να είναι η τελευταία και χαίρομαι που όλο μου το «είναι» ανταποκρίνεται με συγκλονιστικό τρόπο. Βέβαια, πρόσεξα πάρα πολύ στη ζωή μου για να είμαι στην πρώτη γραμμή, δεν με νοιάζει αν στερήθηκα κάποια πράγματα. Αυτό που μου δίνει η μουσική δεν περιγράφεται με λόγια και δεν το ανταλλάσσω με τίποτα.

Αν μπορούσατε να αγοράσετε μια λέξη δική σας, ποια θα ήταν αυτή;

«ΑγαπΩ», γιατί έχει την αρχή και το τέλος μέσα της.

Μπαίνετε στα σπίτια μας, στο αυτοκίνητό μας, στις μέρες, στις νύχτες μας, σε πολύ προσωπικές μας στιγμές, μοναχικές, συντροφικές, πληγωμένες, θυμωμένες, ερωτευμένες, χαρούμενες, στενόχωρες. Υπάρχουν εκεί τα τραγούδια σας, η φωνή σας, σύντροφος στο συναίσθημά μας. Το συνειδητοποιείτε; Πόσο πολύτιμο είναι αυτό για εσάς; Είναι άραγε όσο και για εμάς;

Είναι αντίστοιχο με το δικό μου όταν ακούω τα τραγούδια από άλλον ερμηνευτή. Πολλές φορές μού λένε στις συναυλίες ότι το κάθε τραγούδι αντιπροσωπεύει και μια περίοδο της ζωής τους… Το τραγούδι δημιουργεί αναμνήσεις και είναι ανεξίτηλες. Επίσης, με συγκλονίζει το γεγονός ότι στις συναυλίες και στις παραστάσεις έρχονται τρεις γενιές. 

Γνωρίζω, όσον αφορά στη δουλειά σας, ότι δεν αφήνετε τίποτα στην τύχη του. Φροντίζετε τα πάντα μέχρι λεπτομέρειας. Όχι μόνο τη μουσική, τον στίχο, την ερμηνεία, αλλά και το στιλ, το ρούχο, την εικόνα. Θέλετε πάντα το κάτι παραπάνω, το κάτι διαφορετικό. Αλήθεια, αφήνετε τίποτα στην τύχη;

Μόνο ο έρωτας κάνει ό,τι θέλει… (χαμογελάει)

Πώς θα περιγράφατε τον εαυτό σας με λίγες λέξεις;

Δρομέας μεγάλων αποστάσεων.

Από την Ξένια Ιωάννου
Φωτογραφίες Ολυμπία Κρασαγάκη
Styling Χριστίνα Ευσταθίου
Μακιγιάζ: Δημήτρης Δημητρούλης
Μαλλιά: Κομμωτήριο Teo Κηφισιάς
Βοηθός φωτογράφου: Μελίνα Τσιάμη-Ζώτου
Ευχαριστούμε θερμά τον Ελληνικό Ιππικό Oμιλο (Παραδείσου 18, Μαρούσι, τηλ.: 210-6812506) για την ευγενική φιλοξενία.

Το θέμα αρχικά φιλοξενήθηκε στο InStyle Greece τεύχος 130 Ιούλιος 2025.