Ο δημοσιογράφος και συλλέκτης, Άρης Λουπάσης, δημοσίευσε στο Instagram μια σπάνια φωτογραφία από τα μέσα της δεκαετίας του ’50 στην οποία ο Μίμης Φωτόπουλος και ο Ντίνος Ηλιόπουλος ποζάρουν στον κήπο του σπιτιού του πρώτου στο Μαρούσι.
Γράφει ο Άρης Λουπάσης στην ανάρτησή του:
“Ο Μίμης Φωτόπουλος και ο Ντίνος Ηλιόπουλος στον κήπο του σπιτιού του πρώτου στο Μαρούσι, στα μέσα της δεκαετίας του ’50. Εκείνη την εποχή, οι δύο ηθοποιοί περιοδεύουν σε ολόκληρη την Ελλάδα, γνωρίζοντας μεγάλη επιτυχία με τον δικό τους θίασο. Η πρώτη τους συνάντηση επί σκηνής είχε γίνει στις 12 Νοεμβρίου 1947, στην ιστορική παράσταση «Ιωάννα της Λωραίνης» του Μάξουελ Άντερσον.
Το έργο ανέβηκε στο Θέατρο Ρεξ από τον θίασο της Μαρίκας Κοτοπούλη, σε σκηνοθεσία του Τάκη Μουζενίδη. Πρωταγωνιστούσαν η Βάσω Μανωλίδου και ο Γιώργος Παππάς, πλαισιωμένοι από μια πλειάδα νέων τότε ηθοποιών, πολλοί από τους οποίους έμελλε να αφήσουν μετέπειτα βαθύ καλλιτεχνικό αποτύπωμα. Ανάμεσά τους ο Λάμπρος Κωνσταντάρας, ο Μάνος Κατράκης και ο Χρήστος Τσαγανέας. Το 1954, ο Μίμης και ο Ντίνος αποφάσισαν να ενώσουν τις δυνάμεις τους και να συγκροτήσουν δικό τους θίασο.
Για τα επόμενα τρία χρόνια παρουσίασαν στις αθηναϊκές σκηνές αλλά και σε μεγάλες πόλεις της επαρχίας, έργα Ελλήνων και ξένων συγγραφέων, φέρνοντας το θέατρο κοντά σε ανθρώπους που δεν είχαν συχνά την ευκαιρία να τους απολαύσουν από κοντά. Στο ρεπερτόριό τους περιλαμβάνονταν, μεταξύ άλλων, οι «Μικροί Φαρισαίοι» του Δημήτρη Ψαθά, η «Ανεργία μηδέν» των Σπυρόπουλου – Παπαδούκα, «Το σπίτι των τεσσάρων κοριτσιών» του Γιαννουκάκη και η «Ερωτική τρικυμία» του Μάριο Ντεβέλλη. Το 1962 συνεργάστηκαν ξανά στον δικό τους θίασο.
Για δύο χρόνια υποδέχονταν το κοινό στο ιστορικό θέατρο Βεάκη, με έργα των Σακελλάριου – Γιαννακόπουλου, των Γιαλαμά – Πρετεντέρη, καθώς και του Ψαθά ενώ ακολούθησαν περιοδείες στην Κωνσταντινούπολη και τη Βόρεια Ελλάδα. Οι θεατρικές τους συμπράξεις, όπως και οι κοινές τους στιγμές σε κλασικές ταινίες του ελληνικού σινεμά, άφησαν μια ξεχωριστή παρακαταθήκη. Πίσω από τη σκηνή και την κάμερα υπήρχαν η αγάπη, η εκτίμηση και ο θαυμασμός που έτρεφε ο ένας για τον άλλον.
Η συνεργασία τους ήταν σπουδαία, μα ακόμη βαθύτερη υπήρξε η προσωπική τους σχέση, μια ιερή φιλία, που άντεξε στον χρόνο και τους συνόδευσε ως το τέλος”.
