Ο δημοσιογράφος και συλλέκτης, Άρης Λουπάσης, δημοσίευσε στο Instagram μια σπάνια φωτογραφία από το 1975, στην οποία η Αλίκη Βουγιουκλάκη ποζάρει στους δρόμους του Λονδίνου για την εφημερίδα “London News”.
Γράφει ο Άρης Λουπάσης στην ανάρτησή του:
Η Αλίκη Βουγιουκλάκη στους δρόμους του Λονδίνου το καλοκαίρι του 1975, φωτογραφίζεται για την εφημερίδα London News. Βρίσκεται εκεί με τον θίασό της, για να παρουσιάσει στο Victoria Theatre τη “Θεατρίνα” των Σόμερσετ Μομ και Γκάυ Μπόλτον. Η εφημερίδα αφιερώνει εκτενές ρεπορτάζ στην παράσταση και στην Ελληνίδα ηθοποιό, αποκαλώντας την «έναν ζωντανό θρύλο του ελληνικού θεάτρου και κινηματογράφου».
Έχει προηγηθεί μια επιτυχημένη θεατρική περίοδος στο θέατρο «Αλίκη» με τη Μαντώ Μαυρογένους του Γιώργου Ρούσσου. Ακολουθεί η περιοδεία της “Θεατρίνας” στη Δυτική Γερμανία, στις Βρυξέλλες, στη Ζυρίχη και στο Λονδίνο. Σε κάθε σταθμό, οι παραστάσεις συναντούν θερμή υποδοχή. Στην αγγλική πρωτεύουσα, η αίθουσα γεμίζει και το κοινό χειροκροτεί με ενθουσιασμό τους Έλληνες καλλιτέχνες.
Η σύντομη παραμονή της στο Λονδίνο έχει ξεχωριστή σημασία. Η πόλη είναι ένας από τους αγαπημένους της ευρωπαϊκούς προορισμούς και κάθε επίσκεψη συνδυάζει την εργασία με την ανακάλυψη. Παρακολουθεί τις παραστάσεις που ανεβαίνουν στα θέατρα, περιηγείται στα αξιοθέατα, κάνει τις αγορές της στα Harrods και συλλέγει εικόνες και ιδέες. Ανάμεσά τους βρίσκεται και το “Καμπίρια”, ένα μιούζικαλ που επιθυμεί να παρουσιάσει την επόμενη χρονιά στο θέατρό της.
Το καλοκαίρι εκείνο κλείνει και ένας σημαντικός κύκλος της προσωπικής της ζωής. Μετά από δέκα χρόνια κοινής πορείας με τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ, εκδίδεται επίσημα το διαζύγιό τους. Η Αλίκη στρέφεται σε μια νέα δημιουργική περίοδο, με διάθεση ανανέωσης και το βλέμμα στραμμένο σε μεγάλα μιούζικαλ του διεθνούς ρεπερτορίου. Τα επόμενα χρόνια θα ανεβάσει έργα όπως το Καμπίρια, το Καμπαρέ, την Εύθυμη χήρα, την Εβίτα, το Βίκτωρ Βικτώρια, την Ωραία μου κυρία και τη Μελωδία της ευτυχίας. Με πολυμελείς θιάσους, εντυπωσιακά σκηνικά, μπαλέτα, περιστρεφόμενες σκηνές και ζωντανές ορχήστρες, δημιουργεί παραγωγές που προσφέρουν στο ελληνικό κοινό τη λάμψη μεγάλων ξένων σκηνών.
Για την Αλίκη, η σκηνή υπήρξε τόπος ζωής και προσφοράς. Από τα μαθητικά της χρόνια ως τους τελευταίους μήνες της, έδωσε στην τέχνη και στο κοινό της χρόνο, ψυχή και νιάτα. Κι εκείνο της ανταπέδωσε αγάπη και λατρεία, κρατώντας ζωντανές τις στιγμές που μοιράστηκαν”.
