Πώς η μικρή φράση «αυτή τη στιγμή» γίνεται η μεγαλύτερη παγίδα στις σύγχρονες σχέσεις και γιατί το να περιμένεις κάποιον να «ετοιμαστεί» είναι η πιο σίγουρη συνταγή για ραγισμένη καρδιά.
Ας είμαστε ειλικρινείς μεταξύ μας, σαν εξομολόγηση ανάμεσα σε φίλες, με κρασί και λίγο “πες τα όλα”. Το σενάριο το ξέρουμε όλες, είτε το έχουμε ζήσει, είτε το ζει η κολλητή μας αυτή την περίοδο. Γνωρίζεις κάποιον. Στα χαρτιά, και στα πρώτα ραντεβού, μοιάζει ιδανικός. Είναι έξυπνος, έχει χιούμορ, η χημεία μεταξύ σας είναι ηλεκτρισμένη, και το σημαντικότερο, δείχνει να ενδιαφέρεται πραγματικά για το πώς πέρασες τη μέρα σου. Επικοινωνείτε. Γελάτε. Και για πρώτη φορά μετά από καιρό, σκέφτεσαι: «Εδώ είμαστε. Αυτό είναι διαφορετικό».
Από τη Δήμητρα Τρανούλη, BSc, Συμβουλευτική Ψυχολόγος
Και μετά, έρχεται η «κουβέντα». Συνήθως μετά από μερικές εβδομάδες έντονου φλερτ και συναισθηματικής επένδυσης. Εκείνος, με ύφος σοβαρό και ίσως λίγο θλιμμένο, σου λέει πόσο υπέροχη είσαι, πόσο πολύ του αρέσει να περνάει χρόνο μαζί σου, αλλά… υπάρχει ένα «αλλά».
Ακολουθεί η φράση-κλειδί που παγώνει τον χρόνο: «Δεν είμαι συναισθηματικά διαθέσιμος για κάτι σοβαρό αυτήν τη στιγμή».
Ίσως φταίει μια πρώην που τον πλήγωσε, η δουλειά που τον πιέζει, ή τα δικά του άλυτα θέματα. Το συμπέρασμα όμως είναι ένα: Σου ζητάει να κάνετε παρέα, να περνάτε καλά, αλλά χωρίς δεσμεύσεις, χωρίς ετικέτες, χωρίς μέλλον.
Κι εδώ ξεκινάει το δικό μας δράμα. Το μυαλό μας, αντί να ακούσει το ξεκάθαρο «όχι» που κρύβεται πίσω από τα λόγια του, γαντζώνεται σε εκείνο το καταραμένο «αυτή τη στιγμή». Αυτές οι τρεις λεξούλες γίνονται το σωσίβιό μας σε μια θάλασσα αβεβαιότητας. Μεταφράζουμε το «δεν είμαι έτοιμος τώρα» σε «θα είμαι έτοιμος σύντομα, αν εσύ είσαι αρκετά υπομονετική, αρκετά κατανόητική, αρκετά “τέλεια”».
Είναι τόσο εύκολο να πέσουμε στην παγίδα του να ερωτευτούμε τις δυνατότητες ενός ανθρώπου, αντί για την πραγματικότητά του. Βλέπουμε τι θα μπορούσε να γίνει αυτός ο άντρας αν ξεπερνούσε τα φαντάσματά του, και αγνοούμε επιδεικτικά αυτό που είναι σήμερα μπροστά μας: ένας άνθρωπος που μας λέει ξεκάθαρα ότι δεν μπορεί να μας δώσει αυτό που χρειαζόμαστε.
Υπάρχει μια σκληρή, αλλά απελευθερωτική αλήθεια που πρέπει να αποδεχτούμε: Όταν κάποιος σου λέει ποιος είναι και τι μπορεί να προσφέρει, πίστεψέ τον την πρώτη φορά. Μην προσπαθείς να αποκωδικοποιήσεις κρυμμένα μηνύματα αγάπης πίσω από την ξεκάθαρη δήλωση της μη διαθεσιμότητάς του.
Συχνά, μένουμε σε τέτοιες καταστάσεις επειδή ενεργοποιείται μέσα μας το σύνδρομο της «νοσοκόμας» ή της «θεραπεύτριας». Πιστεύουμε, ίσως υποσυνείδητα, ότι η δική μας αγάπη θα είναι τόσο δυνατή, τόσο αγνή, που θα τον «θεραπεύσει». Ότι εμείς θα είμαστε η εξαίρεση στον κανόνα του, η γυναίκα που θα τον κάνει να αλλάξει γνώμη.
Αυτό όμως δεν είναι ρομαντισμός, είναι μια μορφή ελέγχου. Προσπαθούμε να αλλάξουμε κάποιον για να ταιριάξει στο δικό μας όνειρο, αντί να αποδεχτούμε την αλήθεια του. Και στην πορεία, θυσιάζουμε τις δικές μας ανάγκες, γινόμαστε υπερβολικά ανεκτικές, «cool κορίτσια» που δεν ζητάνε πολλά, ελπίζοντας ότι έτσι θα κερδίσουμε την καρδιά του.
Αλλά ας αναρωτηθούμε: Τι είδους σχέση χτίζεις όταν η βάση της είναι η αναμονή; Όταν εσύ είσαι στο «περίμενε» μέχρι εκείνος να αποφασίσει αν αξίζεις το ρίσκο;
Η συναισθηματική μη διαθεσιμότητα δεν είναι μια γρίπη που περνάει με λίγο τσάι και συμπόνια. Είναι μια βαθιά ριζωμένη κατάσταση που απαιτεί προσωπική δουλειά από τον ίδιο, όχι από εσένα. Αν ήθελε πραγματικά να είναι έτοιμος για εσένα, θα έκανε τη δουλειά που χρειάζεται, δεν θα σε χρησιμοποιούσε ως ευχάριστο διάλειμμα μέχρι να βρει τον εαυτό του.
Το να φύγεις από έναν άντρα που μοιάζει ιδανικός αλλά δεν είναι διαθέσιμος, είναι μια από τις πιο δύσκολες πράξεις αυτοφροντίδας. Πονάει, γιατί πρέπει να αποχαιρετήσεις όχι μόνο εκείνον, αλλά και τη φαντασίωση του τι θα μπορούσατε να γίνετε. Όμως, το να μένεις και να περιμένεις είναι μια μορφή εγκατάλειψης του εαυτού σου.
Σου αξίζει κάποιος που είναι ενθουσιασμένος να είναι μαζί σου τώρα, με τα καλά σου και τα στραβά σου, όχι κάποιος που σε βλέπει σαν μια ευχάριστη επιλογή για «όποτε μπορέσει».
Η πραγματική ερώτηση λοιπόν δεν είναι «γιατί αυτός δεν είναι έτοιμος;», αλλά «γιατί εγώ επιλέγω να μένω με κάποιον που μου δίνει μόνο ψίχουλα;». Η απάντηση σε αυτό το ερώτημα είναι η αρχή της δικής σου συναισθηματικής ελευθερίας. Κλείσε την πόρτα σε αυτό που δεν σε γεμίζει, για να ανοίξει ο χώρος για αυτό που πραγματικά σου αξίζει. Και πίστεψέ με, σου αξίζουν πολλά περισσότερα από το να είσαι η «αναμονή» κάποιου άλλου.
QUICK TRUTH BOX
- Το «δεν είμαι έτοιμος αυτή τη στιγμή» σχεδόν πάντα σημαίνει «δεν είμαι έτοιμος για εσένα». Όσο σκληρό κι αν ακούγεται.
- Δεν είσαι κέντρο αποκατάστασης για συναισθηματικά τραυματισμένους άντρες. Η δουλειά σου είναι να αγαπάς τον εαυτό σου, όχι να «φτιάχνεις» τους άλλους.
- Το να ερωτεύεσαι τις δυνατότητες κάποιου (το potential) και όχι την πραγματικότητά του, είναι ο πιο σίγουρος δρόμος για την απογοήτευση.
- Αν πρέπει να πείσεις κάποιον για την αξία σου ή να περιμένεις στην ουρά για την προσοχή του, τότε δεν είναι ο άνθρωπός σου.
Βιβλιογραφικές Αναφορές (Προτεινόμενη ανάγνωση)
- Levine, A., & Heller, R. (2010). Attached: The New Science of Adult Attachment and How It Can Help You Find – and Keep – Love. TarcherPerigee. (Για την κατανόηση των στυλ προσκόλλησης και της μη διαθεσιμότητας)
- Norwood, R. (1985). Women Who Love Too Much. Tarcher. (Κλασικό βιβλίο για γυναίκες που έλκονται από μη διαθέσιμους συντρόφους)
