Ο δημοσιογράφος και συλλέκτης, Άρης Λουπάσης, δημοσίευσε στο Instagram μια σπάνια φωτογραφία στην οποία η Ίλυα Λιβυκού και ο Άλκης Γιαννακάς απαθανατίζονται κατά την άφιξή τους στον κινηματογράφο “Ολύμπιον” για την προβολή της ταινίας “Ο ντελικανής”.
Γράφει ο Άρης Λουπάσης στην ανάρτησή του:
“Η Ίλυα Λιβυκού με τον Άλκη Γιαννακά (αριστερά), απαθανατίζονται κατά την άφιξή τους στον κιν/φο «Ολύμπιον» για την προβολή της ταινίας “Ο ντελικανής” όπου και πρωταγωνιστούν, στο πλαίσιο του 4ου Φεστιβάλ Κιν/φου Θεσσαλονίκης, που πραγματοποιήθηκε από τις 16 έως τις 22 Σεπτεμβρίου 1963 στον ίδιο ιστορικό χώρο. Μαζί τους ο Λευτέρης Κογκαλίδης, γνωστός δημοσιογράφος, ραδιοτηλεοπτικός παραγωγός και συλλέκτης μοναδικής αξίας δημιουργιών της παγκόσμιας μουσικής και του κιν/φου.
Η λαμπερή ηθοποιός εντυπωσιάζει με τη φίνα και αριστοκρατική της παρουσία, ενώ ο Άλκης Γιαννακάς επιβεβαιώνει τη φήμη του ως ένας από τους πλέον γοητευτικούς ζεν πρεμιέ της εποχής. Η Ίλυα τιμήθηκε με το Βραβείο Α’ Γυναικείου Ρόλου για την ερμηνεία της στην ταινία, διάκριση που συνοδεύτηκε και από διεθνή αναγνώριση, καθώς έλαβε το βραβείο ηθοποιίας «Χρυσή Γέφυρα» στο Διεθνές Φεστιβάλ Κιν/φου του Σαν Φρανσίσκο. Ο “Ντελικανής”, σε σενάριο και σκηνοθεσία Μανώλη Σκουλούδη, απέσπασε συνολικά πέντε βραβεία στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης: Φωτογραφίας, Α’ Γυναικείου Ρόλου (Λιβυκού), Κριτικών Φωτογραφίας, Κριτικών Α’ Γυναικείου Ρόλου (Λιβυκού) και Τιμητική Διάκριση Ερμηνείας για τον Άλκη Γιαννακά.
Το 1968 η ηθοποιός κατέκτησε εκ νέου βραβείο στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, αυτή τη φορά Β’ Γυναικείου Ρόλου, για την ταινία «Στα Σύνορα της Προδοσίας» του Ντίμη Δαδήρα. Μεγάλη ντίβα της μεταπολεμικής Ελλάδας, γέμισε τη μεγάλη οθόνη με το ταλέντο και τη χολιγουντιανή της αύρα και στόλισε το θεατρικό σανίδι με την αρχοντιά και το φλογερό της ταμπεραμέντο, διατηρώντας πάντοτε σεμνότητα, ευγένεια και βαθύ σεβασμό προς το κοινό και τους συναδέλφους της. Τα ίδια στοιχεία διατήρησε και κατά τη δεκαετία του ’50, στα χρόνια της καλλιτεχνικής της “παντοδυναμίας”, όταν στάθηκε στο πλευρό του “κωμικού των κωμικών” Βασίλη Λογοθετίδη, τόσο στην σκηνή όσο και στο πανί, με ερμηνείες που ξεχώριζαν για το μέτρο, την εκφραστική ισορροπία και την αβίαστη θεατρική της ποιότητα”.
