Ανήκει σε εκείνες τις τροφές που είτε αγαπά κάποιος είτε απεχθάνεται, αλλά σίγουρα δεν μένει ασυγκίνητος. Ο λόγος για τα κρεμμύδια. Όπως συμβαίνει και με τον κόλιανδρο, οι γενετικές μας προδιαθέσεις ενδέχεται να εξηγούν εν μέρει αυτές τις έντονες προτιμήσεις. Όμως, αν το κρεμμύδι διχάζει τους γευστικούς μας κάλυκες, τα πιθανά οφέλη του για την υγεία αξίζουν επίσης την προσοχή μας.
Μια πρόσφατη μελέτη που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό BMC Medicine αναδεικνύει μια απρόσμενη σύνδεση ανάμεσα στη γενετική προδιάθεση να μας αρέσει το κρεμμύδι, τόσο για τη γεύση όσο και για τη μυρωδιά του, και στον χαμηλότερο κίνδυνο εμφάνισης ορισμένων χρόνιων παθήσεων, ιδίως του διαβήτη τύπου 2 και της αρτηριακής υπέρτασης.
Το κρεμμύδι, ένας απρόσμενος σύμμαχος της υγείας
Η μελέτη πραγματοποιήθηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο, με τη συμμετοχή περισσότερων από 160.000 ατόμων ηλικίας 37 έως 73 χρόνων, και βασίστηκε στα γενετικά δεδομένα και τις διατροφικές προτιμήσεις των συμμετεχόντων, «ιδίως όσον αφορά στο γκρέιπφρουτ, το χρένο, το γουασάμπι, το αλάτι και το κρεμμύδι».
Οι ερευνητές εντόπισαν μια παραλλαγή του γονιδίου OR2T6, το οποίο κωδικοποιεί έναν οσφρητικό υποδοχέα και φαίνεται να συνδέεται με μεγαλύτερη προτίμηση για το κρεμμύδι. Διαπίστωσαν επίσης ότι η συγκεκριμένη γενετική παραλλαγή συσχετιζόταν με χαμηλότερο κίνδυνο εμφάνισης αρτηριακής υπέρτασης και διαβήτη τύπου 2.
Διάφοροι μηχανισμοί ενδέχεται να συμβάλλουν στην εξήγηση αυτών των αποτελεσμάτων. Σύμφωνα με την Jessica Cordin, διαιτολόγο και συγγραφέα, «τα κρεμμύδια περιέχουν πολλές σημαντικές ενώσεις, όπως φλαβονοειδή, κερκετίνη και φυτικές ίνες, στοιχεία που ωφελούν την καρδιαγγειακή υγεία», δήλωσε στο Prevention.
«Τα κρεμμύδια κατέχουν σημαντική θέση στη μεσογειακή διατροφή και χρησιμοποιούνται συχνά σε υγιεινές συνταγές», εξηγεί, επισημαίνοντας παράλληλα ότι αυτό το είδος διατροφής συμβάλλει στη μείωση του κινδύνου εμφάνισης διαβήτη τύπου 2.
Για τη δρ. Danielle Reed, η γενετική προδιάθεση ενός ατόμου να αγαπά ή όχι το κρεμμύδι ενδέχεται να επηρεάζει κυρίως την ποσότητα που καταναλώνει. «Τα άτομα που δεν αντιλαμβάνονται αυτές τις γεύσεις καταναλώνουν λιγότερα κρεμμύδια και, επομένως, δεν απολαμβάνουν τα οφέλη τους», επισημαίνει.
Ο δρ Daniel Liang-Dar Hwang, ειδικός στις επιστήμες, εκτιμά ότι τα αποτελέσματα της έρευνας «υποδηλώνουν πως η κατανάλωση κρεμμυδιών θα μπορούσε να συμβάλει στη μείωση της αρτηριακής πίεσης και του κινδύνου εμφάνισης διαβήτη τύπου 2».
Ωστόσο, συνιστά προσοχή, υπενθυμίζοντας ότι «η συγκεκριμένη μελέτη, από μόνη της, δεν αρκεί για να συστήσουμε την αυξημένη κατανάλωση κρεμμυδιών με αυτόν τον συγκεκριμένο στόχο».
