Υπάρχουν ταινίες που τελειώνουν όταν πέσουν οι τίτλοι τέλους και υπάρχουν κι εκείνες που συνεχίζουν να σε ακολουθούν. «Ο Λαβύρινθος του Πάνα» (Pan’s Labyrinth) του Guillermo del Toro ανήκει αναμφισβήτητα στη δεύτερη κατηγορία. Είκοσι χρόνια μετά την πρώτη του παρουσίαση, το σκοτεινό παραμύθι που ένωσε τη φρίκη του πολέμου με τη δύναμη της φαντασίας επιστρέφει στη μεγάλη οθόνη, σε επετειακή αποκατεστημένη ψηφιακή επανέκδοση.
Η ταινία θα προβάλλεται από τις 20 Αυγούστου στους κινηματογράφους, σε διανομή της Weirdwave, δίνοντας την ευκαιρία στο κοινό να ξανασυναντήσει μία από τις πιο χαρακτηριστικές δημιουργίες του Μεξικανού σκηνοθέτη.
Η ιστορία τοποθετείται στην Ισπανία του 1944, λίγα χρόνια μετά το τέλος του Ισπανικού Εμφυλίου. Η δεκάχρονη Οφέλια μετακομίζει μαζί με την έγκυο μητέρα της σε μια απομονωμένη περιοχή της Ναβάρα, όπου βρίσκεται ο νέος της πατριός, ο λοχαγός Βιδάλ, ένας αδίστακτος αξιωματικός του φρανκικού καθεστώτος που έχει αναλάβει την εξόντωση των ανταρτών που εξακολουθούν να αντιστέκονται στα βουνά.
Μέσα σε ένα περιβάλλον φόβου, βίας και αυταρχισμού, η Οφέλια βρίσκει καταφύγιο στη φαντασία. Η ανακάλυψη ενός παλιού λαβύρινθου ανοίγει μπροστά της έναν δεύτερο κόσμο, όπου συναντά έναν μυστηριώδη Πάνα και καλείται να ολοκληρώσει τρεις δοκιμασίες. Όσο περισσότερο βυθίζεται σε αυτόν τον κόσμο, τόσο περισσότερο τα όρια ανάμεσα στη φαντασία και την πραγματικότητα αρχίζουν να καταρρέουν.
Και αυτή ακριβώς η συνύπαρξη των δύο κόσμων είναι που κάνει την ταινία τόσο ξεχωριστή. Ο Del Toro δεν χρησιμοποιεί τη φαντασία απλώς ως μέσο διαφυγής για την ηρωίδα του. Τη μετατρέπει σε έναν διαφορετικό τρόπο να κοιτάξει κανείς την πραγματικότητα, την καταπίεση και τη βία. Ο κόσμος των τεράτων δεν είναι απαραίτητα πιο τρομακτικός από τον πραγματικό κόσμο των ανθρώπων.
Η ταινία έκανε την παγκόσμια πρεμιέρα της στο Φεστιβάλ Καννών το 2006, όπου απέσπασε ένα από τα πιο εντυπωσιακά χειροκροτήματα στην ιστορία του φεστιβάλ, διάρκειας περίπου 22 λεπτών. Η συνέχεια ήταν εξίσου εντυπωσιακή: ο «Λαβύρινθος του Πάνα» κέρδισε τρία Όσκαρ, για τη φωτογραφία, την καλλιτεχνική διεύθυνση και το μακιγιάζ, καθώς και οκτώ βραβεία Goya.
Στο επίκεντρο της ταινίας βρίσκεται η εξαιρετική Ivana Baquero στον ρόλο της Οφέλια, ενώ στο καστ συναντάμε τους Sergi López, Maribel Verdú, Ariadna Gil και Doug Jones, ο οποίος συνεργάστηκε με τον Del Toro για τη δημιουργία μερικών από τα πιο αναγνωρίσιμα πλάσματα της ταινίας.
Ιδιαίτερη θέση έχει φυσικά ο ίδιος ο Πάνας, αλλά και ο Pale Man, μία από τις πιο ανατριχιαστικές φιγούρες που δημιούργησε ο κινηματογράφος φαντασίας των τελευταίων δεκαετιών. Ο Del Toro αντιμετωπίζει τα πλάσματα του φιλμ όχι ως απλά εντυπωσιακά κινηματογραφικά τέρατα, αλλά ως κομμάτια ενός μεγαλύτερου συμβολικού κόσμου.
Η επιστροφή της ταινίας 20 χρόνια μετά έχει, επομένως, ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Ο «Λαβύρινθος του Πάνα» παραμένει μια ιστορία ενηλικίωσης, αλλά ταυτόχρονα μια ταινία για τον φόβο, την εξουσία, την ανυπακοή και την ανάγκη του ανθρώπου να δημιουργεί τους δικούς του κόσμους όταν η πραγματικότητα γίνεται αβάσταχτη.
Και ίσως αυτός να είναι ένας από τους λόγους που, δύο δεκαετίες μετά, η ταινία εξακολουθεί να μοιάζει τόσο επίκαιρη όσο και τότε.
«Ο Λαβύρινθος του Πάνα» – Ισπανία-Μεξικό, 2006 | 118΄ – Σκηνοθεσία & σενάριο: Guillermo del Toro – Πρωταγωνιστούν: Sergi López, Maribel Verdú, Ivana Baquero, Ariadna Gil, Doug Jones – Από 20 Αυγούστου στους κινηματογράφους, σε επετειακή αποκατεστημένη ψηφιακή επανέκδοση από τη Weirdwave.
Δείτε επίσης:
Οι καλύτερες και χειρότερες μεταφορές βιβλίων στη μικρή και μεγάλη οθόνη
