Η Carla Bruni δεν κρύβει πλέον τον αντίκτυπο που έχουν αφήσει οι εξαρτήσεις στη ζωή της. Στο παρελθόν είχε αποκαλύψει ότι όλα ξεκίνησαν ήδη από την παιδική της ηλικία, όταν ήταν εθισμένη στη ζάχαρη. Τώρα, το μοντέλο, τραγουδίστρια και πρώην Πρώτη Κυρία της Γαλλίας μίλησε ανοιχτά για το πώς, επί χρόνια, το αλκοόλ και το κάπνισμα λειτουργούσαν ως καταφύγιο για εκείνη, αλλά και για το πώς εξακολουθεί να παλεύει με αυτήν την εξάρτηση, σε μια μάχη που απαιτεί τη διαρκή προσοχή της.
Κοιτάζοντας πίσω στο χρόνο, η Bruni περιγράφει στο βιβλίο Merci pour le non, της τραγουδίστριας και ηθοποιού Elisa Tovati, τι πραγματικά σήμαιναν για εκείνη αυτές οι συνήθειες: «Για μεγάλο χρονικό διάστημα, ο εθισμός μου στο κάπνισμα και το αλκοόλ αποτελούσε πραγματικό στήριγμα για μένα. Μου επέτρεπε να μουδιάζω ορισμένα συναισθήματα, ορισμένους πόνους και να συνεχίζω να στέκομαι όρθια. Παρόλο που μπορεί να μεταμφιέζεται σε απόλαυση, ο εθισμός έχει μια νοσηρή διάσταση που δεν μπορεί να αγνοηθεί…», γράφει στο βιβλίο.
Για να διατηρεί τη νηφαλιότητά της, η καλλιτέχνιδα στηρίζεται σήμερα, μεταξύ άλλων, στις αρχές των Ανώνυμων Αλκοολικών, διευκρινίζει ωστόσο ότι δεν έχει ακολουθήσει άμεσα το συγκεκριμένο πρόγραμμα.
«Η μόνη πραγματική θεραπεία για τις εξαρτήσεις είναι η αποχή και η νηφαλιότητα. Όσον αφορά στο αλκοόλ, η θεραπεία των 12 βημάτων που προτείνουν οι Ανώνυμοι Αλκοολικοί έχει ήδη σώσει χιλιάδες ζωές. Δεν την έχω ακολουθήσει άμεσα, αλλά χρησιμοποιώ την τεχνική και τις διδασκαλίες της για να διατηρώ τη νηφαλιότητά μου και αντλώ μεγάλη χαρά από αυτήν. Γιατί ο εθισμός είναι μια ψυχική ασθένεια που παίρνει τη μορφή ενός είδους τελετουργίας, ιερής και δηλητηριώδους», εξηγεί σε ένα απόσπασμα του βιβλίου που δημοσιεύει το γαλλικό περιοδικό Closer.
Όπως λέει, αρνείται να θεωρήσει ότι έχει αφήσει οριστικά το πρόβλημα πίσω της: «Δεν έχω απαλλαγεί πλήρως από τις εξαρτήσεις μου, καθώς αυτή η ασθένεια δεν είναι ζήτημα εξωτερικών συνθηκών, αλλά, αντίθετα, μιας εσωτερικής κατάστασης. Είναι μια υπόθεση που αφορά στον καθένα με τον ίδιο του τον εαυτό…».
Για την ίδια, η διατήρηση της νηφαλιότητας έχει γίνει μια καθημερινή πειθαρχία. Στο βιβλίο, στο οποίο καλλιτέχνες, αθλητές και σεφ αφηγούνται επίσης τις προσωπικές τους ιστορίες και εξηγούν πώς οι δύσκολες στιγμές και οι αποφάσεις τους άλλαξαν την πορεία της ζωής τους, η Bruni μιλά και για τα χρόνια της ως Πρώτης Κυρίας της Γαλλίας. Παρότι θα μπορούσε κάποιος να πιστεύει το αντίθετο, υποστηρίζει ότι την περίοδο που ζούσε στο Μέγαρο των Ηλυσίων, όσο ο Nicolas Sarkozy ήταν πρόεδρος, η πίεση που ένιωθε ήταν μικρότερη από εκείνη που είχε βιώσει όταν έγινε περιζήτητο μοντέλο τη δεκαετία του 1990.
«Όταν βρισκόμουν στο Μέγαρο των Ηλυσίων, η πίεση δεν αυξήθηκε. Αντιθέτως, μειώθηκε λίγο, επειδή ο σύζυγός μου αποτέλεσε μια τεράστια πηγή προστασίας για μένα, κάτι που ανακούφισε ένα άγχος που κουβαλούσα για πολύ καιρό. Ο σύζυγός μου είναι πολύ προστατευτικός με την οικογένειά του και, παρόλο που το Μέγαρο των Ηλυσίων δεν είναι ένα ήρεμο μέρος που προσφέρει γαλήνη, εγώ ένιωθα ασφαλής», εξηγεί στην Tovati.
Τον περασμένο Ιούνιο, η Bruni είχε ήδη αποκαλύψει στο podcast της Judith Beller, Sens et confidences, ότι είχε υποσχεθεί στην κόρη της, Giulia, η οποία γεννήθηκε τον Οκτώβριο του 2011, να μην πιει αλκοόλ για έναν χρόνο.
Στη συνέντευξη εκείνη επέμεινε ότι το αλκοόλ αλλάζει τα πάντα, παρομοιάζοντάς το με ένα «υπέροχο αλλά δύσπεπτο δηλητήριο». Τώρα, στο βιβλίο της Tovati, δηλώνει ότι παραμένει σε εγρήγορση απέναντι στις εξαρτήσεις της και για χάρη των παιδιών της, του Aurélien Enthoven, που γεννήθηκε το 2001 από τη σχέση της με τον φιλόσοφο Raphaël Enthoven, και της Giulia.
«Παραμένω σε εγρήγορση και αντιμετωπίζω ενεργά τον εθισμό, γιατί δεν θέλω να μεταδώσω αυτήν την ασθένεια στα παιδιά μου… Ο γιος μου φαίνεται να είναι ασφαλής από αυτήν, κάτι που με χαροποιεί πολύ, και φροντίζω να μην τη μεταδώσω στην κόρη μου, που είναι ακόμη μικρή».
Στο νέο βιβλίο της Tovati, το οποίο κυκλοφόρησε την περασμένη εβδομάδα, η Bruni αναφέρεται επίσης στον καρκίνο του μαστού που διαγνώστηκε το 2019 και εξηγεί γιατί κράτησε την ασθένειά της ιδιωτική μέχρι τον Οκτώβριο του 2023, όταν συμμετείχε σε εκστρατεία με μοναδικό στόχο να ευαισθητοποιήσει το κοινό σχετικά με τη σημασία της μαστογραφίας.
Στο Merci pour le non εξηγεί γιατί επέλεξε να σιωπήσει τα πρώτα χρόνια μετά τη διάγνωση. «Δεν ήθελα να με ταυτίζουν αποκλειστικά με αυτό. Δεν ήθελα να με βλέπουν ως ασθενή. Ήθελα να συνεχίσω να υπάρχω ως καλλιτέχνιδα, ως γυναίκα, ως ζωντανός άνθρωπος. Όμως, όταν το κρύβεις, απομονώνεσαι επίσης. Είναι μια μορφή απομόνωσης. Και όταν έχεις ήδη ένα ιστορικό ασθένειας, η μοναξιά γίνεται πολύ σκληρή», παραδέχεται.
«Η διάγνωση είναι πάντα ένα σοκ. Ακόμη κι όταν πιστεύεις ότι είσαι δυνατός. Ακόμη κι όταν πιστεύεις ότι μπορείς να αντέξεις αυτό το βλέμμα», εξηγεί, αναφερόμενη στη στιγμή που έμαθε τη διάγνωσή της.
Έκτοτε, έχει γίνει μια δυνατή φωνή ευαισθητοποίησης για την ασθένεια και τη σημασία της έγκαιρης διάγνωσης. Μάλιστα, μία από τις πιο πρόσφατες αναρτήσεις της στο Instagram έγινε με αφορμή τον μήνα ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης για τον καρκίνο του μαστού.
«Στο πλαίσιο της εκστρατείας του Ροζ Οκτωβρίου κατά του καρκίνου του μαστού, έχω μόνο ένα μήνυμα για εσάς, φίλοι μου: να κάνετε προληπτικές εξετάσεις!», γράφει στους 1,3 εκατομμύρια ακολούθους της στο μέσο κοινωνικής δικτύωσης.
Στην ίδια πλατφόρμα είχε γιορτάσει και την ολοκλήρωση της θεραπείας της: «Σήμερα, Σάββατο 20 Δεκεμβρίου 2025, ολοκληρώνω πέντε χρόνια ορμονοθεραπείας, αφού διαγνώστηκα με καρκίνο του μαστού στο τέλος του 2019. Χειρουργική επέμβαση, ακτινοθεραπεία, ορμονοθεραπεία: αυτή είναι η πορεία που πρέπει να ακολουθήσουμε για να θεραπεύσουμε αυτόν τον τύπο καρκίνου».
