Το One Battle After Another ήταν ο μεγάλος νικητής στα BAFTA το βράδυ της Κυριακής, επιβεβαιώνοντας τον τίτλο του φαβορί, καθώς απέσπασε έξι βραβεία στην τελετή που πραγματοποιήθηκε στο Royal Festival Hall του Λονδίνου.
Η ταινία του Paul Thomas Anderson είχε ήδη συγκεντρώσει 14 υποψηφιότητες, αριθμό ρεκόρ, και τελικά κατέκτησε τα βραβεία Καλύτερης Ταινίας, Σκηνοθεσίας, Διασκευασμένου Σεναρίου, Β’ Ανδρικού Ρόλου, Φωτογραφίας και Μοντάζ.
Η Jessie Buckley κέρδισε το βραβείο Α’ Γυναικείου Ρόλου για την ερμηνεία της στο Hamnet, επιβεβαιώνοντας τα προγνωστικά, ωστόσο δεν έλειψαν οι εκπλήξεις από τη βραδιά, καθώς ο Timothée Chalamet δεν κατάφερε να κερδίσει το βραβείο Α’ Ανδρικού Ρόλου.
Παρότι θεωρείτο φαβορί για την ερμηνεία του στο Marty Supreme, ο Chalamet έχασε το βραβείο από τον Robert Aramayo, πρωταγωνιστή του I Swear.
Κατά την απονομή του βραβείου Καλύτερης Ταινίας, η παραγωγός Sarah Murphy δήλωσε: «Θα θέλαμε περισσότερο από οτιδήποτε ο συνεργάτης μας στην παραγωγή, Adam Somner, να ήταν εδώ για να παραλάβει αυτό το βραβείο στο “σπίτι” του».
Ο Paul Thomas Anderson γιορτάζει τη μεγάλη νίκη
Ο σκηνοθέτης και παραγωγός Paul Thomas Anderson πρόσθεσε: «Σας ευχαριστούμε που τιμήσατε την ταινία μας με αυτόν τον τρόπο· είναι μια τεράστια τιμή».
«Γνωρίζω πολύ καλά τις άλλες ταινίες που βρίσκονται εδώ. Όποιος λέει ότι οι ταινίες δεν είναι πια καλές, μπορεί να το βουλώσει, γιατί αυτή είναι μια απίστευτα γ@@@@η χρονιά», δήλωσε ο Paul Thomas Anderson.
Πρόσθεσε μάλιστα ότι σκοπεύει να βρει «κάποιο μπαρ για να πάει να το γιορτάσει».
Ο μεγάλος χαμένος της βραδιάς ήταν το πολυσυζητημένο δράμα, Marty Supreme, το οποίο είχε μπει στην τελετή ως ένα από τα φαβορί με 11 υποψηφιότητες, αλλά τελικά δεν κέρδισε κανένα βραβείο.
Το μήνυμα της Jessie Buckley
Η Jessie Buckley, που θεωρείται ήδη φαβορί και για το Όσκαρ Α’ Γυναικείου Ρόλου, ευχαρίστησε τις συνυποψήφιές της στην ομιλία αποδοχής της. «Είναι πραγματικά μια απίστευτη τιμή. Ως μικρό κορίτσι δεν φανταζόμουν ούτε σε ένα εκατομμύριο χρόνια ότι θα μου δινόταν η ευκαιρία να κάνω μια ταινία, κι όμως να που είμαι εδώ», είπε.
«Όταν πήγα στο γραφείο της ατζέντισσάς μου, της Lindy King στο Λονδίνο, είχα ένα καταστροφικό, υπερβολικά ψεύτικο μαύρισμα, κρίκους σκουλαρίκια, μια κόκκινη πουά φούστα και φόρεμα, και είχα το θράσος να της πω ότι ονειρευόμουν κάποια μέρα να γίνω κάτι σαν την Judi Dench.
Δεν ξέρω πώς στον κόσμο πίστεψε ότι αυτό θα μπορούσε να είναι δυνατό. Σε ευχαριστώ, Lindy, που πάντα με ενθάρρυνες να είμαι ανυπάκουη, περίεργη και ανθρώπινη. Αυτό το βραβείο ανήκει πραγματικά στις γυναίκες που με δίδαξαν και συνεχίζουν να με διδάσκουν πώς να το κάνω διαφορετικά».
