Η επιστροφή στο σχολείο σημαίνει νέα ρουτίνα, πρωινό ξύπνημα, διάβασμα, δραστηριότητες και φυσικά πολλές ώρες μέσα σε κλειστούς χώρους με άλλα παιδιά. Είναι, όμως, και η εποχή κατά την οποία οι ιώσεις μπορούν να αρχίσουν να κυκλοφορούν πολύ πιο εύκολα.
Δεν είναι κάθε συνάχι λόγος για να μείνει ένα παιδί στο σπίτι. Υπάρχουν, όμως, ορισμένες περιπτώσεις στις οποίες η επιστροφή στο σχολείο μπορεί να γίνει πολύ νωρίς. Η American Academy of Pediatrics επισημαίνει ότι, ως γενικός κανόνας, ένα παιδί θα πρέπει να παραμένει σπίτι όταν έχει πυρετό, έχει παρουσιάσει εμετούς ή διάρροια μέσα στο προηγούμενο 24ωρο ή δεν αισθάνεται αρκετά καλά ώστε να συμμετέχει κανονικά στο μάθημα.
Το ζητούμενο, λοιπόν, δεν είναι να κρατάμε τα παιδιά στο σπίτι με κάθε μικρό σύμπτωμα, αλλά να μπορούμε να ξεχωρίζουμε πότε χρειάζονται πραγματικά χρόνο για να αναρρώσουν.
1. Στέλνουμε το παιδί σχολείο επειδή «είναι λίγο καλύτερα»
Ένα από τα συχνότερα λάθη είναι να θεωρούμε ότι επειδή το παιδί ξύπνησε με περισσότερη ενέργεια, είναι αυτομάτως έτοιμο να επιστρέψει στην τάξη.
Η εικόνα της στιγμής, όμως, δεν είναι πάντα αρκετή. Αν υπάρχει ακόμη πυρετός, εμετοί, διάρροια ή το παιδί είναι εμφανώς καταβεβλημένο, η επιστροφή μπορεί να είναι πρόωρη. Οι γενικές οδηγίες της AAP συνδέουν την επιστροφή στο σχολείο όχι μόνο με την απουσία συγκεκριμένων συμπτωμάτων αλλά και με το αν το παιδί είναι αρκετά καλά ώστε να συμμετέχει στις καθημερινές δραστηριότητες.
Με άλλα λόγια, δεν χρειάζεται να περιμένουμε να είναι απολύτως απαλλαγμένο από κάθε βήχα ή συνάχι. Χρειάζεται, όμως, να έχει αναρρώσει αρκετά ώστε να μπορεί να περάσει κανονικά τη σχολική ημέρα.
2. Δίνουμε αντιπυρετικό μόνο και μόνο για να πάει σχολείο
Το αντιπυρετικό μπορεί να κάνει ένα παιδί να αισθανθεί προσωρινά καλύτερα, όμως αυτό δεν σημαίνει ότι έχει αναρρώσει.
Οι οδηγίες για την επιστροφή στο σχολείο είναι σαφείς ότι ο πυρετός θα πρέπει να έχει υποχωρήσει χωρίς τη χρήση αντιπυρετικού για το απαιτούμενο χρονικό διάστημα. Τα παιδιά με γρίπη να παραμένουν στο σπίτι τουλάχιστον 24 ώρες αφού περάσει ο πυρετός χωρίς τη χρήση φαρμάκου που μειώνει τη θερμοκρασία.
Επομένως, το να δοθεί ένα αντιπυρετικό το πρωί ώστε το παιδί να μπορέσει να περάσει τη σχολική ημέρα δεν αποτελεί πραγματική λύση. Το φάρμακο μπορεί να μειώσει προσωρινά τη θερμοκρασία, όχι να εξαλείψει την αιτία της ασθένειας.
3. Αγνοούμε εμετούς και διάρροια επειδή «δεν έχει πυρετό»
Η απουσία πυρετού δεν σημαίνει απαραίτητα ότι ένα παιδί μπορεί να επιστρέψει στην τάξη.
Η American Academy of Pediatrics (AAP) αναφέρει ως γενική οδηγία την παραμονή στο σπίτι όταν έχουν υπάρξει εμετοί ή διάρροια μέσα στις προηγούμενες 24 ώρες.
Οι γαστρεντερίτιδες μπορούν να μεταδοθούν εύκολα, ιδιαίτερα σε χώρους όπου τα παιδιά μοιράζονται τουαλέτες, αντικείμενα και επιφάνειες. Γι’ αυτό είναι σημαντικό να έχει περάσει το οξύ στάδιο της ασθένειας και το παιδί να είναι σε θέση να συμμετέχει κανονικά στις δραστηριότητές του πριν επιστρέψει.
4. Δεν ενημερώνουμε το σχολείο όταν το παιδί έχει μεταδοτική ασθένεια
Η επικοινωνία με το σχολείο μπορεί να φαίνεται ασήμαντη, όμως είναι μέρος της πρόληψης.
Όταν ένα παιδί έχει μια μεταδοτική λοίμωξη, η ενημέρωση βοηθά το σχολείο να γνωρίζει τι συμβαίνει και, όταν χρειάζεται, να παρακολουθεί την εμφάνιση παρόμοιων περιστατικών.
Παράλληλα, οι γονείς καλό είναι να έχουν ενημερωμένα τα στοιχεία επικοινωνίας τους και να έχουν συζητήσει με το σχολείο τυχόν ιδιαίτερες ανάγκες του παιδιού. Αυτό είναι ακόμη πιο σημαντικό για παιδιά που χρειάζονται καθημερινή φαρμακευτική αγωγή ή έχουν κάποιο χρόνιο πρόβλημα υγείας.
5. Ζητάμε αντιβιοτικό για κάθε βήχα ή πονόλαιμο
Ο βήχας, το συνάχι και πολλές από τις λοιμώξεις που εμφανίζονται στα παιδιά είναι ιογενείς. Τα αντιβιοτικά δεν αντιμετωπίζουν τις ιογενείς λοιμώξεις και δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται χωρίς ιατρική ένδειξη.
Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό στην αρχή της σχολικής χρονιάς, όταν οι γονείς μπορεί να θέλουν μια γρήγορη λύση ώστε το παιδί να επιστρέψει όσο το δυνατόν συντομότερα στην καθημερινότητά του.
Η σωστή αντιμετώπιση εξαρτάται από την αιτία της ασθένειας. Αν υπάρχει υποψία βακτηριακής λοίμωξης, όπως στρεπτοκοκκική φαρυγγίτιδα, η διάγνωση και η θεραπεία θα πρέπει να γίνουν σύμφωνα με την οδηγία του παιδιάτρου.
Πότε ένα παιδί πρέπει να μείνει σπίτι;
Δεν υπάρχει ένας κανόνας που να καλύπτει κάθε πιθανή ασθένεια, ενώ οι πολιτικές των σχολείων μπορεί να διαφέρουν. Ωστόσο, σύμφωνα με τις γενικές οδηγίες χρειάζεται να κρατήσουμε το παιδί στο σπίτι όταν έχει πυρετό μέσα στο προηγούμενο 24ωρο, έχει παρουσιάσει εμετούς ή διάρροια μέσα στο προηγούμενο 24ωρο ή δεν είναι αρκετά καλά για να συμμετέχει στις σχολικές δραστηριότητες.
Πρέπει επίσης οι γονείς να γνωρίζουν πότε ένα παιδί είναι αρκετά καλά για να πάει σχολείο και πότε πρέπει να παραμείνει σπίτι, αναφέροντας μεταξύ άλλων τον πυρετό, τους εμετούς, τη διάρροια και συμπτώματα από το αναπνευστικό που επιδεινώνονται ή δεν βελτιώνονται.
Και πότε μπορεί να επιστρέψει;
Ένα παιδί που έχει ένα ήπιο κρυολόγημα χωρίς πυρετό και αισθάνεται αρκετά καλά ώστε να συμμετέχει κανονικά στο μάθημα μπορεί, ανάλογα πάντα με την πολιτική του σχολείου, να μπορεί να επιστρέψει. Η AAP σημειώνει ότι ένα ήπιο συνάχι από μόνο του δεν σημαίνει απαραίτητα ότι χρειάζεται απουσία από το σχολείο.
Αυτό είναι σημαντικό γιατί στόχος δεν είναι να απουσιάζει ένα παιδί κάθε φορά που έχει ένα μικρό σύμπτωμα. Στόχος είναι να αποφεύγεται η επιστροφή όταν είναι ακόμη άρρωστο, καταβεβλημένο ή πιθανό να μεταδώσει μια λοίμωξη στους γύρω του.
Η επιστροφή στο σχολείο χρειάζεται λίγο περισσότερη προσοχή
Οι πρώτες εβδομάδες της σχολικής χρονιάς είναι μια περίοδος προσαρμογής για ολόκληρη την οικογένεια. Με λίγη προσοχή, όμως, οι γονείς μπορούν να περιορίσουν τόσο τις περιττές απουσίες όσο και τη μετάδοση ασθενειών.
Το σημαντικότερο είναι να μην αντιμετωπίζουμε την επιστροφή στο σχολείο ως αγώνα δρόμου. Αν το παιδί είναι πραγματικά άρρωστο, μία επιπλέον ημέρα ξεκούρασης μπορεί να είναι προτιμότερη από μια βιαστική επιστροφή στην τάξη.
Και όταν υπάρχει αμφιβολία για το αν ένα παιδί πρέπει να πάει σχολείο, ειδικά όταν τα συμπτώματα είναι έντονα, επιμένουν ή επιδεινώνονται, η πιο ασφαλής επιλογή είναι η επικοινωνία με τον παιδίατρο και η τήρηση των οδηγιών του σχολείου.
Πηγές
- Nursa, με πληροφορίες από τη νοσηλεύτρια Miranda Belcher, R.N.
- Ιατρικά Στοιχεία: American Academy of Pediatrics, CDC.
