Η Anne Marie Mushimiyimana απέκτησε αυγά για τα παιδιά της, ένα μικρό εισόδημα και τη δυνατότητα να αποταμιεύει. Η ιστορία της δείχνει πώς η αγροτική παραγωγή και η εκπαίδευση στη διατροφή μπορούν να βοηθήσουν οικογένειες να αντιμετωπίσουν την επισιτιστική ανασφάλεια.
Στο χωριό Murinda της Ρουάντα, τέσσερις κότες μπορεί να μην ακούγονται σαν κάτι που μπορεί να αλλάξει τη ζωή μιας οικογένειας. Για την Anne Marie Mushimiyimana, μητέρα τριών παιδιών, όμως, έγιναν μια μικρή αλλά ουσιαστική αρχή. Σήμερα έχει επτά κότες, αυγά για τα παιδιά της, ένα επιπλέον εισόδημα και τη δυνατότητα να βάζει περισσότερα χρήματα στην άκρη.
Η ιστορία της, που δημοσιεύτηκε στο Top Africa News, αφορά το πρόγραμμα Second Sustainable Agricultural Intensification and Food Security Project (SAIP II), το οποίο εφαρμόζεται στη Ρουάντα. Στόχος του είναι να βοηθήσει ευάλωτες οικογένειες να βελτιώσουν την αγροτική παραγωγή, να εξασφαλίσουν ποικιλία στη διατροφή και να ενισχύσουν το εισόδημά τους. Η παρέμβαση δεν περιορίζεται στην παροχή τροφίμων ή ζώων, αλλά περιλαμβάνει και εκπαίδευση για την εκτροφή, την καλλιέργεια και την προετοιμασία ισορροπημένων γευμάτων.
Από την αγορά αυγών στην παραγωγή τους
Η Anne Marie, από τον τομέα Kavumu της περιφέρειας Ngororero, εξηγεί ότι, πριν αποκτήσει τις κότες, η αγορά αυγών και άλλων ζωικών προϊόντων ήταν ένα επιπλέον έξοδο για το νοικοκυριό. Τα χρήματα που έμπαιναν στο σπίτι έπρεπε να καλύψουν πολλές άλλες ανάγκες και πολλές φορές τα χρήματα δεν έφταναν.
Μέσω του SAIP II έλαβε τέσσερις κότες και εκπαιδεύτηκε στη φροντίδα τους. Με τον καιρό έγιναν επτά. Τα αυγά που κάποτε έπρεπε να αγοράσει έγιναν πλέον διαθέσιμα στο σπίτι, ενώ όσα περισσεύουν μπορούν να πουληθούν.
Σύμφωνα με μαρτυρία της, κάποια στιγμή, το παιδί ήταν πολύ αδύνατο και δυσκολευόταν να πάρει βάρος. Η ίδια παρατήρησε βελτίωση όταν η οικογένεια απέκτησε πιο σταθερή πρόσβαση σε ζωικά τρόφιμα, ιδιαίτερα αυγά.
Αυτό φυσικά δεν αποδεικνύει ότι τα αυγά από μόνα τους αντιμετώπισαν τον υποσιτισμό. Όμως είναι σημαντικό το ότι υπάρχει η δυνατότητα να υπάρχει σταθερή πρόσβαση σε θρεπτικά τρόφιμα για οικογένειες που δυσκολεύονται να τα εξασφαλίσουν καθημερινά.
Τα αυγά έγιναν και πηγή εισοδήματος
Η παραγωγή δεν καλύπτει μόνο τις ανάγκες του σπιτιού. Η Anne Marie πουλά μέρος των αυγών και αξιοποιεί τα χρήματα για τα έξοδα της οικογένειας. Όταν μάλιστα οργανώνεται κοινή κουζίνα στην περιοχή, προσφέρει αυγά για την προετοιμασία γευμάτων. Με αυτόν τον τρόπο, οι κότες προσφέρουν και ένα μικρό εισόδημα.
Παρόμοια είναι η εμπειρία του Jean Damascene Ndayambaje, επίσης πατέρα τριών παιδιών από την περιοχή. Εκτός από τέσσερις κότες, έλαβε σπόρους για λαχανικά, όπως αμάρανθο, dodo, σπανάκι και καρότα.
Για τον ίδιο, εξίσου σημαντική με την παραγωγή είναι η γνώση γύρω από τη διατροφή. Μέσα από δραστηριότητες σε τοπικό κέντρο πρώιμης παιδικής ανάπτυξης, οι οικογένειες μαθαίνουν πώς να συνδυάζουν διαφορετικές ομάδες τροφίμων, ώστε να προετοιμάζουν πιο ισορροπημένα γεύματα. Στη συνέχεια, εφαρμόζουν αυτές τις γνώσεις στο σπίτι.
Παράλληλα, συμμετέχουν σε ομάδες αποταμίευσης που δίνουν στις οικογένειες τη δυνατότητα να κρατούν μέρος των χρημάτων που κερδίζουν ή να τα επενδύουν ξανά στην παραγωγή τους.
Κότες, λαχανικά, μανιτάρια και γλυκοπατάτες
Οι κότες αποτελούν μόνο ένα μέρος της προσπάθειας στην Ngororero. Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάζει το Top Africa News, 2.700 νοικοκυριά της περιοχής έλαβαν κότες και κοτέτσια, με τέσσερις κότες ανά οικογένεια. Άλλα 2.500 νοικοκυριά έλαβαν υλικά για την καλλιέργεια μανιταριών, ενώ 600 οικογένειες απέκτησαν σπόρους για να φυτέψουν γλυκοπατάτες, σε χρώμα πορτοκαλί, εμπλουτισμένες με θρεπτικά συστατικά και βιταμίνη Α.
Η διανομή πουλερικών επιβεβαιώνεται και από δημοσιεύματα για το πρόγραμμα. Η επίσημη ιστοσελίδα της περιφέρειας Ngororero αναφέρει, επίσης, ότι στο Kavumu 225 οικογένειες με μικρά παιδιά ή εγκύους έλαβαν από τέσσερις κότες, μαζί με ζωοτροφές και οδηγίες για τη φροντίδα τους.
Το SAIP II υλοποιείται από το Rwanda Agriculture and Animal Resources Development Board (RAB), μέσω της αρμόδιας μονάδας υλοποίησης έργων SPIU, και δραστηριοποιείται σε 20 περιφέρειες της χώρας. Συνδυάζει την ενίσχυση της παραγωγής με πρακτική εκπαίδευση, ώστε οι οικογένειες να μπορούν να αξιοποιούν καλύτερα όσα παράγουν.
Η πρόοδος στη μάχη κατά του παιδικού υποσιτισμού
Η Ngororero είναι μία από τις περιοχές της Ρουάντα που αντιμετωπίζουν υψηλά ποσοστά καθυστέρησης της ανάπτυξης των παιδιών. Σύμφωνα με τα στοιχεία της Έρευνας Δημογραφίας και Υγείας της Ρουάντα (DHS), το ποσοστό των παιδιών κάτω των πέντε ετών με καθυστέρηση ανάπτυξης στην περιοχή μειώθηκε από 50,5% το 2020 σε 35,8% το 2025.
Η καθυστέρηση της ανάπτυξης, γνωστή διεθνώς ως stunting, αποτυπώνει το χαμηλό ύψος ενός παιδιού σε σχέση με την ηλικία του και συνδέεται συχνά με τον υποσιτιμό αλλά και άλλους παράγοντες που επηρεάζουν την ανάπτυξή του.
Η αντιδήμαρχος κοινωνικών υποθέσεων της Ngororero, Benjamine Mukunduhirwe, αποδίδει την πρόοδο σε συνδυασμένες προσπάθειες που αφορούν τη διατροφή, τη γεωργία και την ευημερία των οικογενειών, στις οποίες συμβάλλει και το SAIP II.
Δείτε επίσης:
Ο βασιλιάς Κάρολος και οι… κότες του: H πιο απρόσμενη βασιλική στιγμή που έκλεψε τις εντυπώσεις
Συναγερμός από την UNICEF: Έγκυες και νέες μητέρες υποσιτίζονται μαζικά σε 12 χώρες
