Salma Hayek: O Harvey Weinstein είναι και δικό μου τέρας

Getty Images/ Ideal Images

Όλα ξεκίνησαν όταν η εφημερίδα  New York Times αποκάλυψε την έρευνα που έκανε -για παραπάνω από πέντε χρόνια- «αφιερωμένη» στον πιο διάσημο παραγωγό του Hollywood, Harvey Weinstein, ο οποίος βρίσκεται πίσω από πολλές από τις μεγαλύτερες επιτυχίες του κινηματογράφου,  όπως το Shakespeare in Love, Kill Bill vol. 3, Malena κτλ. Πολλές γυναίκες μίλησαν σ’ αυτό το άρθρο για τη σεξουαλική παρενόχληση που έχουν δεχτεί από το διάσημο παραγωγό με την ηθοποιό Ashley Judd να πρωτοστατεί.

Οι αντιδράσεις από το υπόλοιπο Hollywood ακολούθησαν σαν χιονοστιβάδα. Η Meryl Streep έβγαλε μία δήλωση εναντίον του στηρίζοντας τις γυναίκες που έχουν δεχτεί σεξουαλική παρενόχληση. Οι Julianne Moore, Jessica ChastainSusan SarandonPatricia ArquetteHeather GrahamLeonardo DiCaprioMark RuffaloJudi DenchGlenn CloseCharlize Theron ήταν μόνο μερικοί από τους celebrities που μίλησαν εναντίον του παραγωγού, καταδικάζοντας τις πράξεις του αλλά και το περιβάλλον του που γνώριζε τι συμβαίνει και δεν έπαιρνε θέση δημόσια.

Mετά την δημοσίευση του άρθρου για την αθέατη πλευρά της ζωής του ο producer έβγαλε μια μακροσκελή, απολογητική δήλωση στην οποία μεταξύ άλλων είπε ότι βλέπει χρόνια ψυχοθεραπευτή για το πρόβλημά του.

salma hayek, homepage image

Τώρα όμως ήρθε η σειρά της Salma Hayek να μιλήσει. Η διάσημη σταρ του Hollwood, δημοσίευσε σήμερα ένα κείμενο στους New York Times όπου κατηγορούσε τον Harvey Weinstein πως επί χρόνια την παρενοχλούσε σεξουαλικά, ότι ήταν το «τέρας» της», ενώ είχε απειλήσει και τη ζωή της λέγοντας «θα σε σκοτώσω, μην νομίσεις ότι δεν μπορώ».

Μέχρι τώρα είναι η πιο λεπτομερής αφήγηση σεξουαλικής παρενόχλησης στο Hollywood. Διαβάστε όλη τη μαρτυρία της παρακάτω:

«Ο Harvey Weinstein ήταν ένας παθιασμένος σινεφίλ, ένας τολμηρός παραγωγός, ένας προστάτης του ταλέντου στον κινηματογράφο, ένας τρυφερός πατέρας και ένα τέρας. 

Για πολλά χρόνια ήταν το δικό μου τέρας.
Αυτό το φθινόπωρο με πλησίασε ένας ρεπόρτερ μέσω διαφόρων πηγών, συμπεριλαμβανομένης της αγαπημένης μου φίλης Ashley Judd, για να μιλήσω για ένα περιστατικό της ζωής μου, που αν και ιδιαίτερα επώδυνο, νόμιζα ότι είχα συμφιλιωθεί μαζί του.
Είχα κάνει στον εαυτό μου πλύση εγκεφάλου να δεχτεί ότι είχε τελειώσει και είχα επιβιώσει. Κρύφτηκα από την υπευθυνότητα να βγω και να μιλήσω, με τη δικαιολογία ότι ήδη πολλοί άνθρωποι είχαν αποκαλύψει το τέρας μου. Δεν θεώρησα τη φωνή μου σημαντική και ότι θα έκανε καμιά διαφορά.
Στην πραγματικότητα προσπαθούσα να σώσω τον εαυτό μου από την πρόκληση του να εξηγήσω στους αγαπημένους μου ανθρώπους πολλά πράγματα: γιατί, ενώ είχα χαλαρά αναφέρει ότι είχα παρενοχληθεί όπως πολλές άλλες από τον Harvey, είχα αφήσει εκτός κάποιες λεπτομέρειες. Και γιατί, για τόσα πολλά χρόνια, ήμασταν ευγενείς με τον άνθρωπο που με πλήγωσε τόσο βαθιά. Ήμουν περήφανη για την ικανότητά μου να συγχωρώ, αλλά και μόνο το γεγονός πως ντρεπόμουν να περιγράψω τις λεπτομέρειες της πράξης που είχα συγχωρέσει, με έκανε να αναρωτηθώ αν αυτό το κεφάλαιο της ζωής μου είχε όντως σβηστεί.
Όταν τόσες γυναίκες βγήκαν μπροστά και περιέγραψαν τι τους είχε κάνει ο Harvey, ένιωσα υποχρεωμένη να ξεπεράσω τη δειλία μου και να δεχτώ με ταπεινότητα ότι η ιστορία μου, όσο σημαντική κι αν ήταν σε εμένα, δεν ήταν παρά σταγόνα σε έναν ωκεανό θλίψης και πόνου. Ένιωθα ότι τώρα πια κανείς δεν θα ενδιαφερόταν για το δικό μου πόνο – ίσως ήταν αποτέλεσμα των πολλών φορών που μου είπαν -ιδίως ο Harvey, ότι ήμουν ένα τίποτα.

harvey weinstein, salma hayek

Τώρα αρχίζουμε και αναγνωρίζουμε σαν τέτοια μια διαστροφή που ως τώρα ήταν κοινωνικά αποδεκτή και έχει προσβάλει και ταπεινώσει εκατομμύρια κορίτσια σαν εμένα. Γιατί μέσα σε κάθε γυναίκα υπάρχει ένα κορίτσι. Με ενέπνευσαν εκείνες που είχαν το κουράγιο να μιλήσουν, και μάλιστα σε μια κοινωνία, η οποία εξέλεξε έναν πρόεδρο που έχει κατηγορηθεί για σεξουαλική παρενόχληση και επίθεση από πάνω από δέκα γυναίκες και τον οποίο όλοι έχουμε ακούσει να δηλώνει ότι ένας άντρας με εξουσία μπορεί να κάνει ό,τι θέλει στις γυναίκες.
Ε λοιπόν, όχι πια.

Στα 14 χρόνια που εξελίχθηκα από μαθήτρια σε σταρ σε μεξικάνικες σαπουνόπερες, μετά σε κομπάρσος σε κάποιες αμερικανικές ταινίες και από τύχη κεντρική ηθοποιός σε ταινίες όπως το Desperado και το Fools Rush In, o Harvey Weinstein είχε γίνει ο μάγος ενός νέου κύματος στον κινηματογράφο, που έπαιρνε πρωτότυπες ιδέες και τις έκανε mainstream. Την ίδια περίοδο, ήταν ανήκουστο για μια Μεξικάνα ηθοποιό να ονειρεύεται μια θέση στο Χόλιγουντ. Κι ακόμα κι αν είχα ήδη σπάσει αυτό το κλισέ και τους είχα διαψεύσει, ήμουν ακόμα μια άγνωστη.

Ένα από τα κίνητρα που μου έδωσαν την αποφασιστικότητα να κυνηγήσω την καριέρα μου ήταν η ιστορία της Frida Kahlo. H Frida στη χρυσή εποχή των Μεξικανών τοιχογράφων έκανε μικρά, συναισθηματικά έργα που όλοι σνόμπαραν. Είχε το κουράγιο να εκφράσει τον εαυτό της αγνοώντας το σκεπτικισμό. Η μεγαλύτερη φιλοδοξία μου ήταν να πω την ιστορία της. Έγινε αποστολή μου το να απεικονίσω τη ζωή αυτής της συναρπαστικής καλλιτέχνιδας και ταυτόχρονα, να δείξω την πατρίδα μου, το Μεξικό με τρόπο που θα κατέρριπτε τα στερεότυπα.

Frida Kahlo

Η αυτοκρατορία Weinstein, που τότε λεγόταν Miramax, είχε γίνει συνώνυμο της ποιότητας, βγάζοντας σοφιστικέ δημιουργίες και παίρνοντας ρίσκα -ένα καταφύγιο για τους περίπλοκους καλλιτέχνες που αψηφούσαν την πεπατημένη. Ήταν ακριβώς ό,τι σήμαινε για μένα η Frida και ό,τι ονειρευόμουν να γίνω. Είχα ξεκινήσει το ταξίδι της παραγωγής της ταινίας μου με άλλη εταιρεία, άλλα έδωσα μάχη να το πάρω πίσω και να το πάω στον Harvey.
Τον ήξερα λίγο μέσα από τη σχέση μου με το σκηνοθέτη Robert
Rodriguez και την παραγωγό Elizabeth Avellan, την τότε γυναίκα του, με τους οποίους είχα κάνει αρκετές ταινίες και με είχαν πάρει υπό την προστασία τους. Το μόνο που ήξερα τότε για τον Harvey ήταν ότι ήταν εξαιρετικά ευφυής άνθρωπος, πιστός φίλος και καλός οικογενειάρχης.

Γνωρίζοντας όσα ξέρουμε τώρα, αναρωτιέμαι μήπως η φιλία μου με αυτό το ζευγάρι – και τους Quentin Tarantino και George Clooney, ήταν αυτή που με γλίτωσε από βιασμό.

Η αρχική μας συμφωνία ήταν πως ο Harvey θα πλήρωνε τα δικαιώματα της δουλειάς που είχα ήδη κάνει. Σαν ηθοποιός θα πληρωνόμουν το μίνιμουμ της κλίμακας του Screen Actors Guild συν 10%. Σαν παραγωγός θα έπαιρνα ένα credit που ακόμα δεν είχε οριστεί, αλλά όχι αμοιβή, κάτι που δεν ήταν και ανήκουστο για γυναίκα παραγωγό στα 90ς. Απαίτησε επίσης ενυπόγραφη συμφωνία να συμμετέχω σε αρκετές ακόμα ταινίες της Miramax, κάτι που στο μυαλό μου θα με θεμελίωνε σαν πρωταγωνίστρια στη βιομηχανία.

Δεν με ενδιέφεραν τα χρήματα. Ήμουν τόσο ενθουσιασμένη που θα δούλευα μαζί του και με την εταιρεία του. Με την αθωότητά μου νόμιζα ότι το όνειρό μου μόλις είχε γίνει πραγματικότητα. Είχε μόλις δώσει αξία στα τελευταία 14 χρόνια της ζωής μου. Είχε δώσει ευκαιρία σε εμένα – μια άγνωστη. Είχε πει ναι.

Frida Kahlo

Πόσο δεν φανταζόμουν ότι θα έρθει η στιγμή να πω εγώ το όχι.

Όχι στο να του ανοίξω την πόρτα όποια ώρα της νύχτας μου τη χτύπαγε σε κάθε ξενοδοχείο που έμενα, σε κάθε τοποθεσία που βρισκόμουν για γυρίσματα, όπου εμφανιζόταν απροειδοποίητα, μεταξύ των οποίων και ένα μέρος που έκανα γυρίσματα για ταινία με την οποία εκείνος δεν είχε καμία σχέση.

Όχι στο να κάνω μαζί του ντους.

Όχι στο να τον αφήσω να με βλέπει ενώ κάνω ντους.

Όχι στο να τον αφήσω να μου κάνει μασάζ.

Όχι στο να αφήσω έναν γυμνό φίλο του να μου κάνει μασάζ.

Όχι στο να τον αφήσω να μου κάνει στοματικό σεξ.

Όχι στο να γδυθώ μαζί με μια άλλη γυναίκα για χάρη του.

Όχι, όχι, όχι, όχι, όχι….

Και με κάθε άρνηση η Μακιαβελική οργή του Harvey μεγάλωνε.

Δεν νομίζω ότι μισούσε τίποτα περισσότερο από τη λέξη “όχι”. Η παράνοια των απαιτήσεών του κλιμακώθηκε από το να με παίρνει έξαλλος τηλέφωνο στη μέση της νύχτας ζητώντας μου να απολύσω τον ατζέντη μου, γιατί τσακώθηκε μαζί του στα πλαίσια άλλης ταινίας με άλλο ηθοποιό που εκπροσωπούσε, στο να με σέρνει από το μπράτσο έξω από το εναρκτήριο πάρτι του Φεστιβάλ Βενετίας, που γινόταν προς τιμή του Frida, για να πάμε στο πριβέ πάρτι του με τον ίδιο και κάτι γυναίκες, οι οποίες νόμιζα πως ήταν μοντέλα, αλλά ενημερώθηκα στη συνέχεια ότι ήταν πόρνες πολυτελείας.

Οι τακτικές πειθούς που χρησιμοποιούσε είχαν ποικιλία. Από γλυκόλογα μέχρι μια φορά, που τυφλωμένος από θυμό μου είπες τις εξής τρομακτικές λέξεις: “θα σε σκοτώσω, μην νομίζεις ότι δεν μπορώ να το κάνω”.

Όταν πια πείστηκε ότι δεν επρόκειτο να κερδίσω τη θέση μου στην ταινία όπως φανταζόταν, μου είπε πως προσέφερε το ρόλο μου και το σενάριό μου με τα χρόνια έρευνας που είχα κάνει, σε μια άλλη ηθοποιό.

Στα μάτια του, δεν ήμουν καλλιτέχνης. Δεν ήμουν καν άνθρωπος. Ήμουν πράγμα. Όχι ένα τίποτα, ένα σώμα.

Είχε έρθει πια η ώρα να καταφύγω σε δικηγόρους. Όχι για να τον κατηγορήσω για σεξουαλική παρενόχληση, αλλά για κακοπιστία, καθώς είχα δουλέψει τόσο σκληρά για μια ταινία που δεν είχε καν πρόθεση να φτιάξει ή να μου δώσει πίσω τα δικαιώματα. Προσπάθησα να την πάρω από την εταιρεία του. Υποστήριξε ότι σαν ηθοποιός δεν ήμουν αρκετά μεγάλο όνομα και ότι σαν παραγωγός ήμουν ανίκανη, αλλά για να καλυφθεί νομικά -όπως το είδα εγώ, μου έδωσε μια λίστα απίθανων πραγμάτων, που έπρεπε να υλοποιήσω και μάλιστα σε ελάχιστο χρόνο:

  1. Να βρω να μου ξαναγράψουν το σενάριο, χωρίς έξτρα χρήματα.
  2. Να βρω 10 εκατομμύρια δολάρια από κάπου για να χρηματοδοτηθεί η ταινία.
  3. Να βρω έναν πρωτοκλασάτο σκηνοθέτη.
  4. Να βρω για τους τέσσερις μικρότερους ρόλους της ταινίας γνωστούς ηθοποιούς.

salma hayekΠρος έκπληξη όλων, και του εαυτού μου, τα κατάφερα, χάρη σε μια ομάδα αγγέλων που κατέφτασαν να με σώσουν, μεταξύ των οποίων, ο Edward Norton, που ξαναέγραψε υπέροχα το σενάριο πολλές φορές, χωρίς ποτέ να γίνει αυτό γνωστό και η φίλη μου, Margaret Perenchio, μια πρωτάρα τότε παραγωγός που έδωσε τα χρήματα. Η υπέροχη Julie Taymor δέχτηκε να σκηνοθετήσει -κι από τότε μου έχει σταθεί σαν βράχος. Για τους άλλους ρόλους στρατολόγησα τους φίλους μου Antonio Banderas, Edward Norton και τη λατρεμένη μου Ashley Judd. Μέχρι και σήμερα, δεν ξέρω πως έπεισα τον Geoffrey Rush, τον οποίο ήξερα ελάχιστα τότε.

Έτσι όμως, έφτασε η στιγμή που όχι μόνο είχα απορρίψει προσωπικά τον Harvey, αλλά ήταν πλέον και υποχρεωμένος να κάνει μια ταινία που δεν ήθελε.

Η ειρωνεία είναι πως, μόλις αρχίσαμε τα γυρίσματα, η σεξουαλική παρενόχληση σταμάτησε, αλλά ο θυμός κλιμακώθηκε. Πληρώσαμε ακριβά το τίμημα της αντίστασής μας απέναντί του, κάθε σχεδόν μέρα των γυρισμάτων. Σε μια συνέντευξή του τότε δήλωσε ότι η Julie κι εγώ ήμασταν οι πιο εκνευριστικές ball busters που είχε ποτέ του συναντήσει. Το πήραμε σαν κομπλιμέντο.

Στα μισά της ταινίας, ο Harvey εμφανίστηκε στο πλατό και διαμαρτυρήθηκε για το “μονόφρυδο”. Επέμεινε να μειώσω το πόσο κούτσαινα και εξευτέλισε την ερμηνεία μου. Έπειτα, ζήτησε να φύγουν όλοι από το χώρο εκτός από εμένα. Μου είπε πως το μόνο πράγμα πάνω μου που άξιζε ήταν το σεξαπίλ μου και αυτό δεν υπήρχε πουθενά στην ταινία. Έτσι, δήλωσε ότι θα σταματήσει την παραγωγή της, γιατί κανείς δεν θα ήθελε να με δει σε αυτό το ρόλο.

Με διέλυσε ψυχικά αυτό, γιατί, ομολογώ, ότι χαμένη στην ομίχλη μιας μορφής Συνδρόμου Στοκχόλμης, ήθελα να με δει σαν καλλιτέχνη. Όχι σαν ικανή ηθοποιό, αλλά και σαν κάποια που μπορούσε να εντοπίσει μια συγκινητική ιστορία και να έχει και το όραμα να την αφηγηθεί με ιδιαίτερο τρόπο.

salma hayek 2

Ήλπιζα να με αναγνωρίσει σαν παραγωγό, η οποία εκτός από το ότι υλοποίησε τη λίστα με τις απαιτήσεις του, δούλεψε το σενάριο και πήρε την άδεια να χρησιμοποιήσει τα έργα της Frida. Είχα κάνει διαπραγματεύσεις με τη Μεξικανική κυβέρνηση και άπειρους άλλους, προκειμένου να μου δώσουν για γύρισμα σημεία που κανείς δεν είχε καταφέρει ποτέ -όπως τα σπίτια της Kahlo και οι αυθεντικές τοιχογραφίες του συζύγου της, Diego Rivera, μεταξύ άλλων.

Όλα όμως αυτά φαινόντουσαν να μην έχουν καμία αξία. Το μόνο πράγμα που πρόσεξε ήταν ότι δεν έδειχνα σέξι στην ταινία. Με έκανε να αμφιβάλλω για το αν ήμουν καλή ηθοποιός, αλλά δεν κατάφερε ποτέ να με κάνει να αμφισβητήσω την αξία της ταινίας.

Μου έδωσε μόνο μια πιθανότητα να συνεχίσει την ταινία. Θα με άφηνε να την ολοκληρώσω, αν συμφωνούσα να κάνω μια σεξουαλική σκηνή με μια άλλη γυναίκα. Και απαίτησε απόλυτο γυμνό.

Δεν ήταν η πρώτη φορά που ζητούσε πιο πολλή σάρκα, πιο πολύ σεξ στην ταινία. Μια άλλη φορά η Julie τον έπεισε να αρκεστεί σε ένα τανγκό που κατέληγε σε φιλί αντί για σεξουαλική επαφή μεταξύ της Tina Modotti (την υποδυόταν η Ashley Judd) και της Frida.

Αυτή τη φορά όμως, ήταν ξεκάθαρο ότι δεν με άφηνε να τελειώσω την ταινία, χωρίς να ικανοποιηθεί η φαντασίωσή του με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο. Δεν υπήρχε περιθώριο διαπραγματεύσεων.

Έπρεπε να πω ναι. Πλέον ήταν πολλά τα χρόνια της ζωής μου που είχα αφιερώσει στην ταινία. Ήμασταν ήδη πέντε εβδομάδες σε γυρίσματα και είχα πείσει τόσους ταλαντούχους ανθρώπους να συμμετέχουν. Πώς μπορούσα να επιτρέψω να πάει στράφι τόσο υπέροχη δουλειά; Είχα ζητήσει τόσες χάρες, ένιωθα τεράστια πίεση να φέρω εις πέρας το project και μια βαθιά ευγνωμοσύνη για όλους όσοι με πίστεψαν και με ακολούθησαν σε αυτή την τρέλα. Έτσι, δέχτηκα να κάνω την παράλογη αυτή σκηνή.

Frida KahloΈφτασα στο πλατό τη μέρα που θα γυρίζαμε τη σκηνή που πίστευα ότι θα σώσει την ταινία. Και για πρώτη και τελευταία φορά στην καριέρα μου, έπαθα νευρικό κλονισμό. Το σώμα μου άρχισε να τρέμει ανεξέλεγκτα, μου κόπηκε η ανάσα κι άρχισα να κλαίω γοερά, χωρίς να μπορώ να σταματήσω, σαν ο οργανισμός μου να ξερνούσε δάκρυα.

Καθώς οι γύρω μου δεν γνώριζαν την προϊστορία μου με τον Harvey, σοκαρίστηκαν με αυτό που μου συνέβαινε. Δεν ήταν γιατί δεν ήθελα να γυμνωθώ με μια άλλη γυναίκα. Ήταν γιατί δεν ήθελα να γυμνωθώ μαζί της για τα μάτια του Harvey Weinstein. Αλλά δεν μπορούσα να τους το πω αυτό. Το μυαλό μου καταλάβαινε ότι έπρεπε να το κάνω, αλλά το σώμα μου δεν σταματούσε να κλαίει και να συσπάται. Ξαφνικά άρχισα να κάνω εμετό, ενώ οι παγωμένοι συντελεστές περίμεναν να αρχίσουμε γύρισμα. Χρειάστηκε να πάρω ηρεμιστικό, που σταδιακά σταμάτησε το κλάμα μου, αλλά έκανε χειρότερο τον εμετό. Όπως καταλαβαίνετε, δεν υπήρχε τίποτα σέξι σε όλο αυτό, αλλά ήταν ο μόνος τρόπος να φέρω σε πέρας τη σκηνή.

Όταν ολοκληρώθηκαν τα γυρίσματα, ήμουν τέτοιο ψυχολογικό ράκος που έπρεπε να πάρω αποστάσεις από την ταινία στη διάρκεια του post production.

Όταν ο Harvey είδε τη μονταρισμένη ταινία δήλωσε ότι δεν ήταν αρκετά καλή για κινηματογράφο και ότι θα την έβγαζε απευθείας σε βιντεοταινία.

Σε αυτό η Julie τον πολέμησε μόνη της και τον έκανε να συμφωνήσει να βγάλει την ταινία σε μια αίθουσα σινεμά στη Νέα Υόρκη, αν τη δείχναμε πρώτα σε δοκιμαστική προβολή με κοινό και σκοράραμε τουλάχιστον 80.

Λιγότερο από 10% των ταινιών πιάνουν τέτοιο σκορ στην πρώτη τους προβολή.

Δεν πήγα στο δοκιμαστικό. Περίμενα με αγωνία να ακούσω τα νέα. Η ταινία σκόραρε 85.

salma hayek 3

Και ξανά, ο Harvey εξοργίστηκε. Στο λόμπι του σινεμά μετά την προβολή, ούρλιαζε στην Julie. Τσαλάκωσε ένα από τα χαρτιά που βαθμολογούσε το κοινό και της το πέταξε στο πρόσωπο. Ο σύντροφός της, και συνθέτης της ταινίας, Elliot Goldenthal, μπήκε στη μέση κι ο Harvey τον απείλησε σωματικά.

Αφού ηρέμησε, βρήκα τη δύναμη να τον πάρω τηλέφωνο και να του ζητήσω να βγάλει την ταινία και σε ένα σινεμά του Λος Άντζελες, δηλαδή συνολικά σε δυο αίθουσες. Χωρίς περαιτέρω φασαρία, αυτό μου το έδωσε. Πρέπει να ομολογήσω πως κάποιες φορές ήταν ευγενικός, αστείος και έξυπνος κι αυτό ήταν μέρος του προβλήματος: ποτέ δεν ήξερες ποιον Harvey θα πετύχεις.

Μήνες μετά, τον Οκτώβριο του 2002, αυτή η ταινία, για την ηρωίδα και τη μεγαλύτερή μου έμπνευση -αυτή τη Μεξικανή καλλιτέχνιδα που ποτέ δεν αναγνωρίστηκε στην εποχή της με το ενιαίο φρύδι που κούτσαινε, αυτή η ταινία που ο Harvey δεν ήθελε ποτέ να κάνει, του έδωσε τέτοια box office επιτυχία που κανείς δεν φανταζόταν και, παρά τη μηδενική του υποστήριξη, πρόσθεσε 6 υποψηφιότητες Όσκαρ στη συλλογή του -μεταξύ των οποίων και αυτή του καλύτερου Α’ Γυναικείου Ρόλου.

salma, fridaΑν και η Frida τελικά κέρδισε δυο Όσκαρ, δεν ένιωσα καμία χαρά. Ο Weinstein δεν μου ξαναπρότεινε ποτέ πρωταγωνιστικό ρόλο. Στις ταινίες που, βάσει του αρχικού μου συμβολαίου με τη Miramax, έπρεπε να κάνω, μου έδιναν μικρούς, δευτερότριτους ρόλους.

Χρόνια μετά, όταν τον πέτυχα σε μια εκδήλωση, με πήρε στην άκρη και μου είπε πως είχε κόψει το κάπνισμα και είχε περάσει έμφραγμα. Είπε επίσης ότι είχε ερωτευτεί και παντρευτεί την Georgina Chapman και είχε αλλάξει σαν άνθρωπος. Κατέληξε: “τα κατάφερες με τη Frida, κάναμε μια υπέροχη ταινία”.

Τον πίστεψα. Ο Harvey δεν θα μάθαινε ποτέ πόσο σημαντικά ήταν για μένα αυτά τα λόγια. Και δεν θα μάθαινε ποτέ πόσο με πλήγωσε. Δεν του έδειξα ποτέ πόσο με τρομοκρατούσε. Όταν τον έβλεπα έξω, κοινωνικά, χαμογελούσα και προσπαθούσα να θυμάμαι τα καλά του στοιχεία, λέγοντας στον εαυτό μου ότι πήγα στον πόλεμο και νίκησα.

Αλλά γιατί τόσες πολλές από εμάς, τις γυναίκες καλλιτέχνιδες, πρέπει να πολεμήσουμε για να πούμε τις ιστορίες μας, όταν έχουμε τόσα να προσφέρουμε; Γιατί να παλεύουμε με νύχια και με δόντια για την αξιοπρέπειά μας;

Νομίζω γιατί, εμείς, σαν γυναίκες, έχουμε καλλιτεχνικά απαξιωθεί. Μας έχουν ρίξει σε τέτοιο σημείο, που η βιομηχανία του κινηματογράφου σταμάτησε να προσπαθεί να ανακαλύψει τι αρέσει στα γυναικεία κοινά και ποιες ιστορίες θέλαμε να πούμε.

Σύμφωνα με μια πρόσφατη έρευνα, μεταξύ 2007 και 2016, μόνο 4% των σκηνοθετών ήταν γυναίκες και το 80% από αυτές κατάφεραν να κάνουν μόνο μια ταινία. Το 2016, μια άλλη έρευνα έδειξε ότι μόνο το 27% των λέξεων που ακούγονται στις μεγαλύτερες ταινίες, βγήκαν από το στόμα γυναικών ηθοποιών. Κι ο κόσμος αναρωτιέται γιατί τα θύματα παρενόχλησης δεν μιλήσαμε νωρίτερα. Οι στατιστικές μιλάνε μόνες τους -οι φωνές μας δεν είναι ευπρόσδεκτες.

Μέχρι να υπάρχει αληθινή ισότητα στο χώρο μας, με τους άντρες και τις γυναίκες να έχουν ίση αξία σε κάθε πτυχή του, η κοινότητά μας θα είναι φιλόξενος τόπος για τα αρπακτικά.

Είμαι ευγνώμων σε κάθε έναν που ακούει τις εμπειρίες μας. Ελπίζω ότι προσθέτοντας τη φωνή μου στη χορωδία εκείνων που τόλμησαν να μιλήσουν, θα ρίξει λίγο φως στο γιατί είναι τόσο δύσκολο, και γιατί τόσες πολλές περιμέναμε τόσο καιρό να ανοίξουμε το στόμα μας. Οι άντρες παρενοχλούσαν σεξουαλικά τόσο καιρό γιατί μπορούσαν. Οι γυναίκες μιλάμε σήμερα γιατί, σε αυτή τη νέα εποχή, επιτέλους μπορούμε».

Ακολουθήστε το InStyle στο instagram