Ένα πολύχρωμο σύμπαν από συναισθήματα, εμπνεύσεις, εμπειρίες, στιγμές και ιστορία. Ένα ταξίδι γεμάτο μουσική, δημιουργικότητα και έκφραση. Η Ρένα Μόρφη είναι μια τραγουδίστρια που μετουσιώνει το τραγούδι σε χάδι. Μια γυναίκα που προτιμά τη ζωή σκέτη! Τον καφέ της με ολίγη.
Από την Ξένια Ιωάννου
Είναι Ιχθύς με ωροσκόπο Λιοντάρι. Οξύμωρο; Αντιφατικό; Πώς συνυπάρχει το νερό με τη φωτιά; Πώς μπορεί μέσα σε έναν άνθρωπο να συζεί ένα ψάρι με ένα λιοντάρι; Ποια μυστική συνομιλία θα μπορούσε να υπάρξει ανάμεσα στον ωκεανό και τη ζούγκλα; Η αστρολογία της Τεχνητής Νοημοσύνης λέει ότι συνδυάζει τη βαθιά ευαισθησία και τη διαίσθηση του νερού με τη λαμπερή και περήφανη ενέργεια της φωτιάς. Παρόλη την εσωστρέφεια η πύρινη λιονταρίσια φύση την σπρώχνει στο προσκήνιο και την κάνει κοινωνική, εκφραστική. Διαθέτει τεράστια καλλιτεχνική φαντασία και ταλέντο, η δύναμη της φωτιάς λειτουργεί ως ασπίδα προστασίας απέναντι στην ευθραυστότητα της νερένιας φύσης, η εικόνα εκπέμπει γενναιοδωρία και αρχοντιά.
Αν και ακόμα κοιτάω την Τεχνητή Νοημοσύνη καχύποπτα και με μια σνομπ διάθεση, καλά τα πήγε. Έτσι είναι ο άνθρωπος που θα συνθέσετε από τις παρακάτω λέξεις. Αλλά πριν ξεκινήσετε να ξεφυλλίζετε το σύμπαν της, βάλτε μουσική…
Τι παιδί είσαι εσύ; Αυτό θέλω να μου πεις για αρχή.
(γέλια) Ανάλογα. Υπάρχουν δύο παιδιά. Υπάρχει αυτό που είσαι κι αυτό που φαίνεσαι, σωστά;
Τι να σου πω; Όσο περνάνε τα χρόνια αρχίζω να πιστεύω ότι τελικά μπορεί και να είσαι αυτό που φαίνεσαι.
(γέλια) Υπάρχει αυτό που νομίζεις ότι είσαι, αυτό που είσαι, αυτό που νομίζουν ότι είσαι, αυτό που φαίνεται… πολλά πράγματα. Θέλω να πω ότι τελικά το ποιος είσαι και διαγράφεται και διαμορφώνεται. Για μένα το στοίχημα είναι να μην μπορέσει να διαμορφωθεί από εξωγενείς παράγοντες και να είναι όλο αυτό μια εσωτερική διαδικασία.
Δεν γίνεται και να το αποφύγεις τελείως.
Σίγουρα, γιατί τα πάντα μεταφράζονται στον αντικατοπτρισμό που έχεις.
Κάτι δύσκολο που θα συμβεί σίγουρα θα αφήσει το αποτύπωμά του. Αλλά και κάτι ευχάριστο, κάτι όμορφο. Σε μια συναυλία, για παράδειγμα, όπου ο κόσμος σου δείχνει την αγάπη του, χειροκροτά, τραγουδάει μαζί σου τα τραγούδια σου… Εκεί δεν παίρνει ένα boost η αυτοπεποίθησή σου, δεν πολλαπλασιάζεται η δύναμή σου;
Έχει να κάνει με τον σκοπό, με την πρόθεση της απεύθυνσης.

Ποια είναι η πρόθεσή σου;
Η πρόθεση ξεκινάει φαντάζομαι να είναι μία και μετά μπορεί να υπάρχουνε κι άλλες – μιλάω γενικά. Για μένα προσωπικά, boost στην αυτοπεποίθηση δεν μου δίνει το να τραγουδήσουνε το τραγούδι μου. Μου δίνει την ευτυχία ότι πέτυχα τον σκοπό μου που ο σκοπός είναι το τραγούδι να φύγει από μένα και να γίνει προσωπική ιστορία, κλειδί έκφρασης και στολίδι μέσα στη μέρα και στην καθημερινότητα κάποιου άλλου.
Μεγάλη ιστορία αυτή με τα τραγούδια και το πώς μπαίνετε στη ζωή μας, πώς συνυπάρχετε μαζί μας σε πολύ προσωπικές στιγμές και εκφράζετε τα συναισθήματά μας.
Αυτό είναι. Να μπορέσεις, όχι μόνο μέσα από τη φωνή, αλλά και μέσα από το σύμπαν που δημιουργείς στο τραγούδι… Για αυτό και η μουσική είναι ένα παλλαϊκό πράγμα που οφείλει να έχει πρόσβαση ο καθένας, είναι βασικό θεμέλιο του πολιτισμού. Δεν γίνεται χωρίς μουσική.
Εσύ, που είσαι μέσα στη μουσική, μπορείς να είσαι ακροάτρια, όπως είμαι εγώ;
Φυσικά. Είμαι τόσο μέσα σε αυτό από τη θέση και το ρόλο του ακροατή, που επειδή πραγματικά μπαίνω μέσα στο σύμπαν του τραγουδιού που θα ακούσω, θα είναι αυτό που θα με εμπνεύσει κιόλας. Για αυτό και στα πράγματα που κάνω έχω πολύ σαφείς αναφορές κι έχω την ανάγκη να έχω αναφορές σε ακούσματα. Είναι ένα ταξίδι που κάνουμε –και με τον Ορέστη (σ.σ. Φαληρέα) από τους Imam Baildi– που βασίζεται πάρα πολύ σε αυτό που λέω, στο σύμπαν του τραγουδιού, στην παραγωγή.
Ο σύζυγός σου;
Ναι, που είναι Imam Baildi και παραγωγός μου. Είναι παρά πολύ σημαντικό για μένα να μπορώ να δημιουργώ έναν κόσμο από την αρχή μέχρι το τέλος και να μην έχω μόνο τον ερμηνευτικό ρόλο. Είναι ένα όραμα που δημιουργείται μέσα σε μια ομάδα. Ξεκινάει από κάτι που μπορεί να ακούσω εγώ συνήθως – αν πρόκειται για δική μου δουλειά. Θα μπω σε έναν κόσμο ως ακροατής, μέσα στο σύμπαν του καλλιτέχνη που μου αρέσει ή της μουσικής που ακούω εκείνη την περίοδο πάρα πολύ έντονα και θα θέλω να εκφραστώ με έναν αντίστοιχο τρόπο. Όταν αυτό το άκουσμα περνάει από το φίλτρο της δικής μου ιδιοσυγκρασίας, αλλά και της ομάδας, βγαίνει κάτι που δεν έχει καμία σχέση με το αρχικό. Δηλαδή μπορεί εγώ να έκανα ένα τραγούδι latin, αλλά να άκουγα πολύ techno, δεν παίζει ρόλο. Η έμπνευση, το έναυσμα και το συναίσθημα που παίρνω εγώ ως ακροατής είναι και η πρόθεση που θέλω να έχω μετά στο δικό μου αποτύπωμα. Να μπορέσω αυτό που αισθάνομαι εγώ, όταν ακούω κάτι και με εξιτάρει, να το μεταδώσω, να το ακούσει και κάποιος άλλος σε ένα δικό μου τραγούδι και να αισθανθεί, να το εκφράσω, να το διαιωνίσω.

Τοπ Karl Lagerfeld, Sport And Fashion Freedom. Παντελόνι Jacquemus, Free Shop. Mules Nine West, Haralas.

Μέλος των Imam Baildi για πολλά χρόνια. Τραγουδίστρια που ταξίδεψε σχεδόν σε όλον τον κόσμο για συναυλίες. Κάπου εκεί και η persona Σούλη Ανατολή, φόρος τιμής στη γιαγιά της. Λίγο πιο πέρα το Μουσικό Κουτί στην ΕΡΤ1. Ο πρωταγωνιστικός ρόλος στην ταινία του Αλέξη Καρδαρά. Οι μεταγλωτίσεις της Disney, της Mattel. Τα Μαλλιά Κουβάρια, η Barbie Rock Star. Τα solo albums, τα τραγούδια, η ζωή, οι νότες, ο έρωτας, το πεντάγραμμο της ψυχής της, το κλειδί του σολ. Η Ρένα Μόρφη είναι ένα ολόκληρο σύμπαν από μόνη της. Και η φωνή της, αυτό το άγγιγμα που φτάνει στα βαθιά σου νερά κι ανάβει μια φλόγα.
Ρομαντική κι ευαίσθητη στην υγρή της μορφή. Δυναμική και σαρωτική στην πύρινη. Στο Your Face Sounds Familiar στον Ant1, μας άνοιξε δίαυλο επικοινωνίας μέσα από τη χορευτική της φύση. Είδαμε –και αγαπήσαμε– κι άλλη μία της πλευρά…
«Αυτό τελικά, η θέση που μου δόθηκε στην τηλεόραση, ότι κάποιος μπόρεσε να με δει με διαφορετικούς τρόπους είναι κάτι που αποκωδικοποίησε και την μουσική μου ταυτότητα. Γιατί πολλές φορές με ρωτούσαν “Θα έρθουμε στο live, τι θα ακούσουμε;”, “Ο δίσκος τι είναι;” Και δεν μπορούσα να το προσδιορίσω. Είναι πολλά πράγματα. Και τελικά μέσα από το feedback που παίρνω από την τηλεοπτική μου παρουσία, που λέει “είσαι κι αυτό, είσαι κι αυτό, είσαι κι αυτό…” βλέπω τελικά ότι το έχω φέρει όλο αυτό και στη μουσική. Και είναι πολύ ελεύθερο, φυσικό, αυθόρμητο κι ανθρώπινο να είσαι κάτι ρευστό και όχι ένα συμπαγές τετράγωνο πράγμα.»
Τετράγωνη δεν είσαι σίγουρα. Εγώ μέσα μου σε έχω καταχωρήσει ως μια φωνή που αγγίζει ένα πολύ λεπτό και συναισθηματικά βαθύ μου κύτταρο.
Ευχαριστώ πάρα πολύ. Αλήθεια με συγκινεί, γιατί εμένα ερμηνευτικά αυτός είναι και ο στόχος μου. H ανάγκη μου για επαφή ψυχική.
Ποια είναι η λέξη σου; Αυτή που θα επέλεγες να σε χαρακτηρίσει;
Με ρωτάς τώρα και σε μία ηλικία που …τα ξηλώνεις όλα.
Η δική μου λέξη είναι «ιδιότροπη». Αυτό δεν έχει αλλάξει με τα χρόνια. Είναι η ομπρέλα όλων των άλλων.
(γέλια) Είναι πολύ δύσκολο. Θα πρέπει να σκεφτώ το τι είμαι. Πάντως αυτό που είμαι, –επειδή είμαι ψάρι, αλλά με λιοντάρι– είμαι ένας πάρα, πάρα πολύ ευαίσθητος άνθρωπος, τρομερά οχυρωμένος.
Πώς συνυπάρχει ένα ψάρι με ένα λιοντάρι; Μέσα σου γίνεται λίγο χάος;
Όχι. Δεν αφήνω καθόλου την ευαισθησία να με καταβάλει και την ευαλωτότητα. Καθόλου.
Τη βγάζεις στη μουσική σου.
Μπορεί, για αυτό είναι μέσο έκφρασης. Για αυτό αισθάνομαι τόσο άνετα στη σκηνή, τόσο ελεύθερη, γιατί είμαι μέσα στο νερό. Οπότε, νομίζω, ότι κάπως όλη αυτή η ευαλωτότητα μεταφράζεται σε μία τελείως αντίθετη κατάσταση. Βγαίνω στη σκηνή κι εκεί νιώθω ελεύθερη – κι αυτό σε κάποιον μπορεί να φαίνεται παράδοξο, να λες ότι είσαι ντροπαλός, ότι είσαι ευάλωτος, ευαίσθητος… Τι δουλειά έχεις στη σκηνή;
Είσαι ο εαυτός σου στη σκηνή ή μπαίνεις σε ρόλο;
3000%. Είμαι ο πιο εαυτός μου. Πώς να σου πω; Σπίτι δεν είμαι τόσο ο εαυτός μου.
Αυτόν τον εαυτό σου εκεί πάνω δεν μπορείς να τον κατεβάσεις κάτω;
Με τίποτα. Είμαι το αντίθετο.
Ξέρεις, μεγαλώνοντας μπορεί να κατέβει λίγο αυτός ο εαυτός και κάτω.
Κατέβαινε παλιά. Τώρα δεν μου χρειάζεται. Νομίζω ότι όλη μου η ανασφάλεια η κοινωνική και η φοβικότητα ξορκίζεται πάνω στη σκηνή.

Όταν ήταν μικρή χόρευε, τραγουδούσε, μετέτρεπε διάφορα αντικείμενα σε μικρόφωνο και ανάγκαζε τους γονείς της να κάνουν το κοινό. Ήταν εξωστρεφής. Ήταν ανοιχτή. «Έφαγα εκεί πέρα τα δικά μου τα σχολικά, που παθαίνουν όλοι, τα παιδικά… Και το έκλεισα το μαγαζί.» Και μια συστολή ήρθε και στρογγυλοκάθισε στο είναι της.
Στο Λύκειο είχε ήδη αποφασίσει ξεκάθαρα ότι θα ακολουθήσει τον δρόμο του τραγουδιού. Λάτρεψε όμως και την ιστορία. Τα γεγονότα, τις προσωπικότητες, την απόσταση που μπορεί και παίρνει από το συναίσθημα, τους κύκλους που κάνει και το κλειδί που σου δίνει παρατηρώντας την και γνωρίζοντάς την, να κοιτάς τις εξελίξεις με μια ψυχραιμία. Κάπως έτσι, την ταυτότητά της συνθέτουν οι λέξεις ερμηνεύτρια και απόφοιτη του τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.
Την παρατηρώ… Είναι στιγμές που μοιάζει με ρυάκι. Γελάει εύκολα και συχνά. Η συζήτησή μας ρέει. Κάποιες στιγμές, σε μερικές κινήσεις, σε μερικές εκφράσεις μου θυμίζει τη Nicole Kidman. Είναι όμορφη. Νερένια. Δεν είναι από εκείνους τους ανθρώπους που σε βαραίνουν με την ενέργειά τους. Το αντίθετο. Νιώθεις ανάλαφρη, ελεύθερη. Όπως όταν κολυμπάς. Κι όταν η κουβέντα κυλήσει σε σημεία που αγαπά, ανάβει μια φλόγα δροσιστική. Πώς γίνεται;
Πώς είσαι σαν μαμά;
Σαν μαμά τα πρώτα χρόνια ήμουνα υπερπροστατευτική μπορώ να πω, αλλά όχι φοβικά. Αλλά, ξέρεις, το πήρα πάνω μου, παρότι δεν ήταν το όνειρό μου να γίνω μητέρα. Με το που είδα αυτό το άτομο, πέρασα ένα κατώφλι που δεν έχει επιστροφή.

Βλέπεις τον εαυτό σου και τον σύζυγό σου σε αυτή, διακρίνεις τα στοιχεία που έχει πάρει από εσάς;
Είμαι πολύ συνειδητοποιημένη. Συνέχεια, όποτε πάω εκεί και με θυμάμαι εμένα παιδάκι μέσα από το πρόσωπό της ή τις κινήσεις ή το γέλιο της, αυτόματα –πώς να το πω;– σκέφτομαι: «μην πέφτεις στην παγίδα, είναι κάποιος άλλος». Είναι κάποιος άλλος. Κοίτα, τι έφτιαξες; Έφτιαξες μία άλλη ζωή! Και μπαίνω συνέχεια και αναρωτιέμαι: πώς να νιώθει τώρα; Σίγουρα βιώνω πράγματα μέσα από την ίδια, αλλά έχω constant reminder ότι είναι άλλος άνθρωπος.
Είναι μεν κάτι που δημιούργησες αλλά δεν σου «ανήκει».
Ναι. Αυτό εμένα μου προκαλεί δέος και απέραντο σεβασμό.
Υπέροχο το βρίσκω!
Από την άλλη, ξέρεις τι; Την αφήνω να με δει κιόλας. Την βλέπω πολύ ισότιμα ως προσωπικότητα, δηλαδή την αφήνω να δει τι τύπος είμαι – σε προστατευμένο πλαίσιο βέβαια, ή και όχι. Θέλω να πω ότι ούτως ή αλλιώς, δεν έχω εκρήξεις και θα κρατηθώ.
Δεν έχεις γενικά εκρήξεις;
Ε, τώρα πια όχι. Μετά το παιδί ειδικά με τίποτα.
Σε πολλούς ανθρώπους το παιδί φέρνει εκρήξεις.
Για μένα, ο πρώτος χρόνος ήταν δύσκολος, ορμονικά και μόνο – εντάξει, μιλάμε για λoχεία. Αλλά η μεταβολή που έγινε στον χαρακτήρα μου σίγουρα πήγε προς την ηρεμία. Δεν μπορεί τίποτα να με φτάσει στα όριά μου. Τίποτα. Έχω ξενυχτίσει τόσο πολύ, έχω θηλάσει τόσο πολύ… (γέλια)
Είσαι ατρόμητη πια.
Ναι. Μετά το παιδί, ναι. Δεν μπορεί να με διαταράξει τίποτα εξωγενές.
Αν κρυφοκοιτάξω από μια γρίλια στο σπίτι σας τι θα δω; Τι οικογένεια είσαστε;
Εξαιρετικά ήρεμη.
Κι ο μπαμπάς είναι ήρεμος άνθρωπος;
Δέκα φορές πιο ήρεμος από μένα. Αυτός με έχει «προπονήσει» στο να είμαι ήρεμη. Από τη γρίλια, είμαστε μια πάρα πολύ ήρεμη οικογένεια.

Πολύ σημαντικό αυτό για ένα παιδί.
Πάρα πολύ. Δεν υπάρχουν άκρα με τίποτα. Και νομίζω ότι αυτό που εμένα με έχει κάνει τόσο ευτυχισμένη και ολοκληρωμένη είναι ότι είμαστε ισότιμα παρόντες. Ισότιμα παρόντες οι γονείς. Δηλαδή όσο χρόνο αφιερώνω εγώ – που είναι πάρα πολύς, άλλο τόσο αφιερώνει και ο πατέρας και για μένα αυτό είναι τρομερή πολυτέλεια.
Τη βλέπεις τη σχέση μπαμπά-κόρης;
Υπάρχει εννοείται. Δεν είναι κάτι extreme, γιατί είμαστε τρίο. Νομίζω ότι αυτό είναι πιο πολύ. Είμαστε όλοι μαζί πολύ δεμένοι. Δεν υπάρχει κανένα κενό που πρέπει να καλύψουμε και θεωρώ ότι –με κόστος– το έχουμε καταφέρει αυτό. Κόστος εννοώ επαγγελματικό. Δηλαδή έχουμε αποφασίσει να δουλεύουμε τόσο και οι δύο για να έχουμε…
…χρόνο με το παιδί.
Και αυτό, να έχεις την επιλογή να επωμιστείς το κόστος, το θεωρώ πολυτέλεια. Κι αισθάνομαι πολύ τυχερή που έχω την επιλογή. Γιατί υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που δεν έχουν την επιλογή να πούνε «εγώ θα βγάλω λιγότερα φέτος.»
Ο σύζυγός σου είναι και ο παραγωγός σου. Μαζί από τους Imam Baildi. Η μουσική σας δένει;
Μας δένει τρομερά η μουσική.
Δεν υπήρξε ποτέ ανταγωνισμός;
Είναι αλληλοσυμπληρωματικός ο ρόλος. Διαφωνίες μπορεί να έχουμε στο στούντιο, δημιουργικές, που έχουν πολύ πλάκα. Ιδίως όταν μπαίνουμε στούντιο ξαναερωτευόμαστε, γιατί μας ενώνει το κοινό πάθος. Είναι πολύ σημαντικό επίσης να έχεις κοινή αισθητική σε όλα. Συμφωνούμε τρομερά στο μεγάλωμα του παιδιού, συμφωνούμε τρομερά στα ακούσματα που μας αρέσουν, στις γεύσεις, στα ταξίδια, σε όλα.
Πάντως ζεις το όνειρο που η κάθε έφηβη –της δικής μου γενιάς τουλάχιστον– είχε. Μπάντα, έρωτας, μουσική, ταξίδια.
Τώρα που το λες… (γέλια)
Εφηβική φαντασίωση.
Ναι, τρομερό, ε; Όταν λοιπόν αναγνωρίζεις κάθε μέρα την ευτυχία, πώς γίνεται να μην γεμίζεις ευγνωμοσύνη; Τι μπορεί να στη σπάσει μετά; Να στη σπάσει ένα κορνάρισμα στον δρόμο; Δεν με νοιάζει. Εγώ έχω συνεχώς στο μυαλό μου ότι είμαστε υγιείς, είμαστε ζωντανοί, είμαστε καλά, είμαστε χαρούμενοι. Πρέπει να εκτιμάς όποιο δώρο έχεις. Και, ξέρεις, θεωρώ ότι είναι επιλογή. Το να είσαι χαρούμενος είναι επιλογή, το να αγαπάς είναι επιλογή. Δεν έχει να κάνει με το πόση αγάπη πήρες. Όχι. Είναι επιλογή. Οπότε εμένα μου αρέσει να αγαπάω. Και πολλές φορές, όσο μεγαλώνεις, οι άνθρωποι σε προκαλούν να σε «σπάσουν», ας πούμε, να σε πληγώσουν, να σε φτάσουν στα όριά σου, αλλά για μένα λειτουργεί αντίθετα.
Ήσουν παρορμητική στον έρωτα;
Ποτέ. Είμαι εξαιρετικά ερωτιάρα. Ερωτεύομαι πάρα πολύ βαθιά. Θα κλάψεις… όταν είσαι νέος κλαις, κλαις, αλλά ξέρεις ότι δεν είναι αυτός. Μου αρέσει ο έρωτας και μου αρέσει όλο αυτό που περιγράφουμε συνέχεια και στα τραγούδια –που είναι το νούμερο ένα μέσο έκφρασης του έρωτα– αλλά δεν έχασα ποτέ τη διαύγειά μου για το άμα θα μπορώ να συνεννοηθώ ουσιαστικά με κάποιον. Δηλαδή εγώ δεν καταλαβαίνω τι σημαίνει ερωτεύομαι και τυφλώνομαι. Έχει να κάνει με το τι αντέχεις, με το πώς θέλεις να σου φέρονται.

Μέσα από το τραγούδι, από τη μουσική, ζεις την ας πούμε drama πλευρά του έρωτα. Μήπως αυτό σε έχει προστατεύσει;
Τι να σου πω τώρα; Έχει περάσει και καιρός. Αλλά σίγουρα εκφράζω πολύ συναισθηματισμό και ερωτισμό μέσα από τα τραγούδια. Και το Δωμάτιό μου, ο τελευταίος δίσκος, είναι αμιγώς ερωτικός. Με ενδιαφέρει πολύ το ερωτικό τραγούδι. Και είναι μία έκφραση, όχι μόνο δική μου, είναι μία ατμόσφαιρα και μία κατάσταση η οποία θεωρώ ότι είναι ωραίο να υπάρχει περιρρέουσα γιατί εκλείπει λίγο τώρα πια, έχουνε λίγο κυνικοποιηθεί τα πράγματα.
Το βλέμμα σου γενικότερα είναι αισιόδοξο ή απαισιόδοξο;
Είναι λίγο ουδέτερο.
Πρώτη φορά το ακούω ως απάντηση. Είναι ή το ένα ή το άλλο συνήθως.
Όχι. Το βλέπεις, το κοιτάς… Για να δούμε τι θα γίνει;
Ένα βήμα πίσω.
Για να δούμε τι θα γίνει; Δεν υπάρχει ρεύμα που να με παρασέρνει. (γέλια) Τώρα μετά τη μητρότητα, οφείλω να βλέπω τα πράγματα αισιόδοξα, διότι την ελπίδα την έχω κάθε μέρα απέναντί μου, μπροστά μου και τη διαμορφώνω. Είναι δική μου ευθύνη. Και θεωρώ ότι οι νεότεροι γονείς, οι millennials ας πούμε, έχουν αυτήν την ευθύνη. Και πιστεύω ότι είναι ένα μέσο επανάστασης τα παιδιά που θα φτιάξουνε οι άνθρωποι που θα βγούνε από μία γενιά που έχει υποφέρει συγκεκριμένες συνθήκες – οικονομική κρίση, covid, political correctness, όλα αυτά τα πράγματα. Θεωρώ ότι είναι μέσο επανάστασης, να ξεριζώσεις από τη ρίζα του και να αλλάξεις το σύστημα. Να βγάλεις άλλους ανθρώπους, άλλα μυαλά. Ελεύθερα; Με αγάπη, με σεβασμό στον άλλον;
Τι θα ήθελες να πεις στις γυναίκες σήμερα; Πιστεύεις ότι έχουμε συνειδητοποιήσει τη δύναμή μας;
Πιστεύω ότι πολλές φορές πέφτουμε σε μία παγίδα, μέχρι και να την ξεπουλήσουμε αυτήν την φοβερή δύναμη. Δηλαδή να την χαρίσεις εννοώ, να την ξοδέψεις. Πιστεύω ότι οι γυναίκες έχουνε τρομερή δύναμη, όταν βρίσκονται μαζί. Υπάρχουν πολλοί αιώνες καταπίεσης και διαστρέβλωσης προσωπικότητας, που τώρα τα τελευταία 40-50 χρόνια που υπάρχει μία απελευθέρωση, πολλές φορές και εικονική απελευθέρωση…
Βέβαια. Έχει περάσει τόσο βαθιά στο κύτταρό μας όλο αυτό που θέλει χρόνο…
…κι επειδή έχει περάσει τόσο βαθιά, υπάρχει μια ταλάντωση στα άκρα. Θεωρώ ότι αυτό είναι στο χέρι μας να εξισορροπηθεί και να μπορέσουμε να αλλάξουμε τον κόσμο γιατί μόνο εμείς μπορούμε.
Το πιστεύεις;
Ναι. Αλλά αυτό δεν γίνεται ατομικά και δεν γίνεται ανταγωνιστικά. Κι επειδή μας εμφυσούν τον γυναικείο ανταγωνισμό πηγαίνω πολύ συνειδητά κόντρα σε αυτό.

Φόρεμα Deux Hommes. Κολιέ Moné jewelry, monejewelry.com.

Μπαίνει στούντιο. Αφού όλο το καλοκαίρι μας είχε Στην Τσίτα. «Για μένα ήταν πολύ σημαντικό να βγω έξω από τον εαυτό μου και να βοηθήσω κάποιον να πραγματοποιήσει το όνειρό του, όπως έχει πραγματοποιηθεί και το δικό μου. Και θέλω πολύ να στηρίξω τη γυναικεία τραγουδοποιία, τις γυναίκες γενικά.»
Ολοκληρώνει τον δίσκο της Μαριτίνας που κάνουν παραγωγή με τον Ορέστη Φαληρέα. Και ακολουθούν πολλά δικά της τραγούδια. 10 και 17 Οκτωβρίου θα την απολαύσουμε στο Gazarte, με τον τρόπο που μόνο εκείνη ξέρει να μας εμπεριέχει στο σύμπαν που δημιουργεί.
Έχεις κάνει άπειρα πράγματα. Σε τι επίπεδο βρίσκονται τώρα τα όνειρά σου;
(γέλια) Έχουνε γίνει πολλά πράγματα που ήτανε πέρα από τη φαντασία μου.
Βάζεις στόχους;
Τώρα είναι και λίγο της μόδας που γράφεις στόχους, affirmations κι όλα αυτά.
Κάνεις τέτοια;
(γέλια) Αυτό είναι η μία σχολή. Η άλλη σχολή είναι να αγαπάς τη ζωή σκέτη. Και ό,τι έρθει.
Το παρόν;
Σκέτη. Να μην είναι δυστυχία η ζωή άμα δεν γίνει αυτό που έχεις γράψει στο χαρτί. Και μπορεί τελικά να σου έρθουνε και πράγματα που δεν έχεις φανταστεί.
Τι σημαίνει ζωή σκέτη;
Να αγαπάς τη ζωή σκέτη. Να αγαπάς τον αέρα που αναπνέεις ρε παιδί μου. Ότι εγώ ξύπνησα σήμερα και είμαι εντάξει.
Ευχαριστούμε θερμά το .sympan (Αιτωλικού 7, Πειραιάς, τηλ.: 2121212577-78) για την ευγενική φιλοξενία στους χώρους του.
Το θέμα αρχικά φιλοξενήθηκε στο περιοδικό InStyle Greece Οκτώβριος, τεύχος 145.