Η Audrey Hepburn έζησε τη ζωή της με τους δικούς της όρους. Η ηθοποιός ήταν ένα νεαρό κορίτσι που κυνηγούσε το όνειρό της να γίνει μπαλαρίνα, όταν ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος ανέτρεψε τα σχέδιά της. Έχοντας την τύχη να επιβιώσει από τις φρικαλεότητες που έλαβαν χώρα, η Hepburn κουβαλούσε αυτή την εμπειρία σε όλη της τη ζωή, επηρεάζοντας τον τρόπο με τον οποίο αντιμετώπιζε κάθε πτυχή της.
Οι δύο γιοι της ηθοποιού, Sean Hepburn Ferrer και Luca Dotti, μίλησαν στο PEOPLE ανοικτά για τον τρόπο με τον οποίο το παρελθόν της σταρ επηρέασε την αφοσίωσή της, χωρίς ενοχές, στη δική της ευημερία.
«Η ζωή της ήταν “σήκω ξανά και ξεκίνα από το μηδέν”, σαν ένας φοίνικας που αναγεννιέται από τις στάχτες», λέει ο Ferrer στο PEOPLE, προσθέτοντας: «Πρώτα από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και στη συνέχεια από τρεις αποτυχημένες εγκυμοσύνες και δύο γάμους που δεν πήγαν καλά. Αλλά ήταν πάντα ένας άνθρωπος που συνέχιζε να πιστεύει στην ανθρωπότητα, ίσως όχι τόσο στην κοινωνία, αλλά σίγουρα στην ανθρωπότητα».
Όσον αφορά στην καριέρα της στην υποκριτική, η Hepburn πέρασε μεγάλο μέρος της με δυσπιστία απέναντι στην επιτυχία που γνώρισε. Όπως λέει ο Ferrer: «Υποθέτω ότι ποτέ δεν περίμενε πραγματικά ότι θα συνέβαινε με τον τρόπο που συνέβη. Πάντα έλεγε: “Δεν ήμουν επαγγελματίας ηθοποιός και πήρα έναν σπουδαίο ρόλο”».
Ο Ferrer και η Wendy Holden, συν-συγγραφέας του Intimate Audrey, αναλύουν στη βιογραφία τους, που κυκλοφόρησε νωρίτερα φέτος, πώς η σταρ γνώρισε τεράστια επιτυχία σε ταινίες όπως Roman Holiday, Sabrina, Breakfast at Tiffany’s, Funny Face και πολλές ακόμη. Οι αναμνήσεις του Ferrer είναι άρρηκτα συνδεδεμένες με την απόφαση της Hepburn να αποχωρήσει από τη βιομηχανία του θεάματος στο απόγειο της κινηματογραφικής της δόξας στο Hollywood, προκειμένου να αφοσιωθεί στη μητρότητα, έναν στόχο για τον οποίο είχε κάνει τόσες θυσίες.
Αφοσιωμένη μητέρα
«Ήμουν προστατευμένος από όλο αυτό το θέμα του Χόλιγουντ. Και αυτό είναι στην πραγματικότητα ένα από τα μεγαλύτερα δώρα που μας έκανε. Σταμάτησε την καριέρα της στο απόγειο της δόξας της για να γίνει μητέρα πλήρους απασχόλησης, να είναι εκεί για εμάς, να με παίρνει από το σχολείο, να ξυπνάει το πρωί και να μας φτιάχνει πρωινό», λέει.
«Ήθελε παιδιά και έλεγε: “Θα γίνω μαμά”. Καθώς μεγάλωνα, οι άνθρωποι μου έλεγαν: “Κοίτα, είναι η μητέρα σου στην τηλεόραση”. Στην αρχή δεν αντιλαμβανόμουν πόση επιρροή είχε. Με τον καιρό, όμως, κατάλαβα πόσο καλή ήταν και πόσο είχε αγγίξει το κοινό της».
Ο μικρότερος γιος της Hepburn εξέφρασε το ίδιο συναίσθημα, σημειώνοντας: «Έλεγε: “Θα είμαι μια παρούσα ή μια απόμακρη μητέρα;” Και επέλεξε να είναι μια παρούσα μητέρα για τον αδελφό μου κι εμένα. Και ήξερε ότι ήταν τυχερή. Έλεγε: “Ήμουν αρκετά τυχερή ώστε να έχω μια πολύ δύσκολη νεότητα και στη συνέχεια μια εκπληκτική καριέρα. Γιατί να συνεχίσω να κάνω κάτι που θα με απομάκρυνε από την οικογένειά μου;”»
Η αποκήρυξη του γάμου ερωτική της ζωή
Μετά το 1967, η Hepburn έπαιζε μόνο περιστασιακά. Η οικογενειακή της ζωή ήταν επικεντρωμένη στα παιδιά της, αν και η Hepburn δεν ήταν άγνωστη στον έρωτα. Μετά τη σχέση της με τον συμπρωταγωνιστή της στο Sabrina, William Holden, και δύο γάμους και διαζύγια, με τον ηθοποιό Mel Ferrer (πατέρα του Sean) και τον Ιταλό ψυχίατρο Andrea Dotti (πατέρα του Luca), βρήκε τον παντοτινό έρωτα στο πρόσωπο του Ολλανδού ηθοποιού Robert Wolders, αν και οι δυο τους δεν παντρεύτηκαν ποτέ.
Ο Luca Dotti λέει: «Η μητέρα μου ήταν πολύ ερωτευμένη και με τους δύο συζύγους της και, στο τέλος, με τον Robert Wolders. Οι δύο πρώτοι, με διαφορετικούς τρόπους, δεν ήταν τόσο ιδανικοί ως προς τη μεταξύ τους δυναμική. Η μητέρα μου ήταν πολύ ερωτευμένη με τους άνδρες που αγαπούσε. Δεν ξέρω αν, από πλευράς ποιότητας της σχέσης, αγαπήθηκε πίσω με τον ίδιο τρόπο. Σίγουρα από τον Robert Wolders αγαπήθηκε έτσι, γιατί ήταν εκείνος που επηρεάστηκε λιγότερο από τη διασημότητά της».
Η Pamela Keough, συγγραφέας του Audrey Style, λέει στο PEOPLE ότι το μυστήριο γύρω από την ερωτική ζωή της Hepburn ήταν αυτό που την έκανε «cool».
«Είχε μια μεγάλη, παθιασμένη σχέση με τον William Holden, αλλά κανείς δεν γνώριζε πραγματικά γι’ αυτήν. Ο Mel ήταν ένας εξαιρετικός σύζυγος για εκείνη στην αρχή, αλλά μετά η Audrey απογειώθηκε και έγινε σταρ, ενώ εκείνος έγινε κατά κάποιον τρόπο ο “Mr. Audrey Hepburn”. Με τον Andrea Dotti, ερωτεύτηκαν γρήγορα και παράφορα και παντρεύτηκαν γρήγορα. Τελικά, με τον Rob, συνάντησε έναν άνθρωπο του οποίου ο εγωισμός δεν συγκρουόταν με τον δικό της και του οποίου πραγματικός στόχος ήταν να την κάνει ευτυχισμένη».
Ο Wolders, ο οποίος είχε σχέση με τη Hepburn από το 1980 έως τον θάνατό της το 1993, είχε δηλώσει κάποτε στο PEOPLE ότι η σχέση τους ήταν «υπέροχη όπως ακριβώς ήταν» και ότι δεν ήθελαν να την αλλάξουν.
«Όταν ρωτούσαν την Audrey, έλεγε επίσης: “Γιατί να χαλάσουμε κάτι που λειτουργεί καλά;” Θυμάμαι ότι είπε σε έναν δημοσιογράφο πως είναι πιο ρομαντικό έτσι, επειδή δεν πρόκειται για ένα ακόμη κομμάτι χαρτί, αλλά για την αφοσίωση του ενός στον άλλον που μας ενώνει», είχε μοιραστεί, προσθέτοντας: «Αν ήμασταν νεότεροι και θέλαμε να αποκτήσουμε παιδιά, ίσως να ήταν διαφορετικά τα πράγματα, αλλά αυτό απλώς δεν ίσχυε».
Η στάση της απέναντι στην πλαστική χειρουργική
Τα δύο αδέλφια εξηγούν, επίσης, τη σημασία που είχε για εκείνη η αφοσίωσή της στο ανθρωπιστικό έργο κατά τα τελευταία χρόνια της ζωής της. Ενώ κάποιοι μπορεί να επέστρεφαν στο Χόλιγουντ, αφού μεγάλωναν τα παιδιά τους, η Hepburn γνώριζε καλά τον τρόπο με τον οποίο η βιομηχανία αντιμετώπιζε τις σταρ καθώς μεγάλωναν.
Η Hepburn δεν ενδιαφερόταν για τις πλαστικές επεμβάσεις και είχε γίνει γνωστό ότι γιόρταζε τις ρυτίδες της, λέγοντας πως τις είχε «κερδίσει». Η Keogh σημειώνει: «Η Audrey δεν πείραξε ποτέ το πρόσωπό της. Εκείνη την εποχή δεν υπήρχε μπότοξ. Θα έπρεπε να κάνει λίφτινγκ. Η Audrey δεν έκανε ποτέ, μα ποτέ, τίποτα».
«Συνήθιζε πάντα να λέει: “Είμαι πολύ μεγάλη για να είμαι το ερωτικό ενδιαφέρον και πολύ νέα για να είμαι η γιαγιά”. Ένιωθε έτσι στο Χόλιγουντ. Αυτό ήταν βαθιά ριζωμένο στις δεκαετίες του ’40 και του ’50», λέει ο Ferrer.
Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει ότι έκρινε άλλες γυναίκες που επέλεγαν να κάνουν πλαστικές επεμβάσεις, εξηγεί ο Dotti. «Δεν ήταν κατά της πλαστικής χειρουργικής. Έλεγε: “Αν πραγματικά είσαι δυστυχισμένη με κάποιο χαρακτηριστικό της εμφάνισής σου που σε καταθλίβει… Μια γυναίκα θα πρέπει να είναι ελεύθερη να κάνει ό,τι θέλει για τον εαυτό της”. Δεν είχε κάποιο προσωπικό μότο που θεωρούσε ότι έπρεπε να ακολουθήσουν όλοι οι άλλοι».
Η μαγειρική της δεινότητα
Η ίδια η Hepburn αγαπούσε τις μικρές απολαύσεις της ζωής, ιδιαίτερα το φαγητό. Η αγάπη της για τις απλές χαρές την έκανε εξαιρετική μαγείρισσα και σπουδαία ζαχαροπλάστισσα, καθώς κάθε περίοδο των γιορτών ετοίμαζε κάτι ξεχωριστό για την οικογένειά της.
«Κάθε φορά που επιστρέφαμε στο σπίτι για τα Χριστούγεννα, έφτιαχνε πάντα τη δική της εκδοχή της πάβλοβας. Ήταν κάτι που διαρκούσε από το δείπνο μέχρι τα μεσάνυχτα εκείνης της νύχτας, γιατί όλοι μας τρυπώναμε κρυφά στο κρύο δωμάτιο στο πίσω μέρος της κουζίνας μας στην Ελβετία και, μέχρι το επόμενο πρωί, είχε εξαφανιστεί», θυμάται ο Ferrer.
