Ο Διονύσης Παπαγιαννόπουλος έφυγε από τη ζωή σαν σήμερα το 1984 σε ηλικία 72 ετών. Με αφορμή τη συμπλήρωση 42 χρόνων από τον θάνατο του σπουδαίου ηθοποιού, ο δημοσιογράφος και συλλέκτης, Άρης Λουπάσης δημοσίευσε στο Instagram μια σπάνια φωτογραφία από την κηδεία του.
Γράφει ο Άρης Λουπάσης στην ανάρτησή του:
“Σαν σήμερα το 1984 έφυγε από τη ζωή ο μεγάλος Έλληνας κωμικός και λατρεμένος μας “Νιόνιος”, Διονύσης Παπαγιαννόπουλος. Ήταν Σάββατο του Λαζάρου ξημερώνοντας Κυριακή των Βαΐων, όταν έκλεισε ο κύκλος μιας λαμπρής και πολύχρονης καλλιτεχνικής διαδρομής που χάρισε άφθονο γέλιο, συγκίνηση και αλήθεια. Ο θάνατός του προήλθε από θρόμβωση στη στεφανιαία αρτηρία και υπερτροφία της καρδιάς. Βρέθηκε τρεις ημέρες μετά, τη Μεγάλη Τρίτη, από τη γυναίκα που φρόντιζε το σπίτι του, σε ένα τέλος σιωπηλό που πάγωσε τον χρόνο.
Η είδηση σκόρπισε πανελλήνια συγκίνηση και η κηδεία του στον Άγιο Ελευθέριο στου Γκύζη εξελίχθηκε σε μια μεγάλη στιγμή αποχαιρετισμού. Από νωρίς, πλήθος κόσμου κατέκλυσε τον χώρο, συνοδεύοντάς τον με ένα παρατεταμένο χειροκρότημα. Ανάμεσα στους καλλιτέχνες που παρευρέθηκαν ήταν οι Άννα Καλουτά, Νίκος Ρίζος, Γιάννης Μιχαλόπουλος, Σπύρος Καλογήρου, Ελένη Ζαφειρίου, Μάκης Ρευματάς, Άννα Παϊτατζή, Ρένα Παγκράτη και η Σάσα Καστούρα. Στεφάνια από ανθρώπους του θεάτρου και της κοινωνίας συμπλήρωσαν το σκηνικό μιας βαθιάς τιμής.
Ο σκηνοθέτης Σπύρος Ευαγγελάτος αναφέρθηκε στη συνεργασία που σχεδίαζαν για το καλοκαίρι, με τον αξέχαστο ηθοποιό να ερμηνεύει τον Τρυγέα από την “Ειρήνη” του Αριστοφάνη, μια συνάντηση που δεν πρόλαβε να υλοποιηθεί, αφήνοντας ένα μεγάλο καλλιτεχνικό κενό.
Η ταφή δίπλα στη μητέρα του
Από την Αθήνα, η πομπή κατευθύνθηκε στο Διακοπτό, τη γενέτειρά του και τον τόπο που λάτρευε. Πριν από την ταφή, μεταφέρθηκε για μία ώρα στο σπίτι του, το σπίτι που έχτισε με κόπους και θυσίες και που έμεινε να φυλά τη μνήμη του. Η νεκρώσιμη ακολουθία τελέστηκε με την παρουσία του Μητροπολίτη, ενώ παρευρέθηκαν βουλευτές, κοινοτάρχες και τοπικοί παράγοντες, αποδίδοντας την τιμή που του άξιζε. Η ταφή δίπλα στη μητέρα του αποτέλεσε δική του επιθυμία, ένα τελευταίο γύρισμα στις ρίζες του.
Κορυφαίος όλων των κωμικών, μια μορφή που χάρισε γέλιο και συγκίνηση με σπάνια εκφραστικότητα και αυθεντικότητα. Ένας μέγιστος ηθοποιός που αγαπήθηκε και λατρεύτηκε βαθιά όσο λίγοι και παραμένει ζωντανός στις καρδιές όλων μέσα από κάθε καλλιτεχνική του στιγμή”.
