Ο δημοσιογράφος και συλλέκτης, Άρης Λουπάσης, δημοσίευσε στο Instagram μια σπάνια φωτογραφία στην οποία ο Μίμης Φωτόπουλος ποζάρει με την σύζυγό του, Μαργαρίτα και τον σύζυγο της αδερφής της, Σωτήρη Πατατζή, μπροστά από τον Πύργο της Πίζας τον Ιούλιο του 1963.
Γράφει ο Άρης Λουπάσης στην ανάρτησή του:
Ο Μίμης Φωτόπουλος με τη σύζυγό του Μαργαρίτα και τον Σωτήρη Πατατζή, σύζυγο της αδελφής της, σε καλοκαιρινές τους διακοπές στην Πίζα της Ιταλίας τον Ιούλιο του 1963. Ο Σωτήρης Πατατζής υπήρξε σημαντικός Έλληνας λογοτέχνης. Σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και εργάστηκε ως δημοσιογράφος σε εφημερίδες και περιοδικά, παράλληλα με τη συγγραφική του πορεία. Άφησε πίσω του διηγήματα, θεατρικά έργα και μυθιστορήματα, ανάμεσά τους και τη «Μεθυσμένη Πολιτεία», που μεταφέρθηκε με μεγάλη επιτυχία στην κρατική τηλεόραση το 1980. Καλλιεργημένος, ευαίσθητος και βαθύς γνώστης του λόγου, θεωρείται ένας από τους ουσιαστικότερους εκπροσώπους της μεταπολεμικής πεζογραφίας, με έργα που διδάσκονται σε ευρωπαϊκά πανεπιστήμια. Ο «Δον Καμίλλο», ένα από τα γνωστότερα έργα του, αποτελεί μια οξυδερκή σάτιρα του πολιτικού φανατισμού, όπως ο ίδιος έχει επισημάνει.
Το έργο αυτό ανέβασε για πρώτη φορά ο Μίμης Φωτόπουλος το 1958 στο θέατρο που έφερε το όνομά του, μετέπειτα Θέατρο Άλφα, γνωρίζοντας μεγάλη επιτυχία έως το 1960. Ακολούθησαν νέες επιτυχημένες παρουσιάσεις στο Θέατρο Αυλαία την περίοδο 1965-66 και στο Θέατρο Βρετάνια από το 1971 έως το 1974, καθιστώντας τον ρόλο σταθμό στη θεατρική του διαδρομή. Ο Φωτόπουλος και ο Πατατζής συνδέθηκαν με μια μακρόχρονη και βαθιά φιλία, σφυρηλατημένη μέσα από κοινούς αγώνες, εμπειρίες και μια κοινή στάση ζωής, όπου η τέχνη συναντούσε την κοινωνική ευαισθησία.
Η σχέση τους ξεπερνούσε τη συγγένεια και στηριζόταν στον αμοιβαίο σεβασμό και στη δημιουργική σύμπλευση. Δύο ξεχωριστές προσωπικότητες, ο καθένας σπουδαίος στο είδος του, ο Φωτόπουλος ως ένας από τους σημαντικότερους ηθοποιούς του θεάτρου και του κιν/φου και ο Πατατζής ως ένας από τους πιο ουσιαστικούς συγγραφείς της γενιάς του, άφησαν ισχυρό και διαχρονικό αποτύπωμα στον ελληνικό πολιτισμό, αποδεικνύοντας πως η φιλία, όταν θεμελιώνεται σε αξίες και ήθος, αντέχει στον χρόνο και γίνεται δημιουργική δύναμη.