Ο δημοσιογράφος και συλλέκτης, Άρης Λουπάσης, δημοσίευσε στο Instagram μια σπάνια φωτογραφία στην οποία ο Μάνος Κατράκης ποζάρει με τον Μενέλαο Λουντέμη τη Μεγάλη Εβδομάδα του 1951 στα χρόνια της εξορίας τους στον Άη Στράτη λόγω των πολιτικών τους πεποιθήσεων.
Γράφει ο Άρης Λουπάσης στην ανάρτησή του:
“Ο Μάνος Κατράκης με τον μεγάλο Έλληνα λογοτέχνη Μενέλαο Λουντέμη (δεξιά), την Μεγάλη Εβδομάδα του 1951, στα χρόνια της εξορίας τους στον Άη Στράτη λόγω των πολιτικών τους πεποιθήσεων. Μια εικόνα που στέκει ως ήσυχη μαρτυρία μιας δύσκολης εποχής, μέσα από πρόσωπα που μοιράστηκαν την ίδια δοκιμασία και κράτησαν ζωντανή την ανθρώπινη επαφή.
Από το 1947, ο Μάνος Κατράκης περνά διαδοχικά από τόπους εξορίας, όπως η Μακρόνησος, πριν καταλήξει στον Άη Στράτη, όπου παραμένει έως το 1951. Την ίδια περίοδο βρίσκεται εκεί και ο Μενέλαος Λουντέμης, μαζί με σημαντικές μορφές των γραμμάτων και της τέχνης, όπως ο Γιάννης Ρίτσος, ο Τάσος Λειβαδίτης και ο Τίτος Πατρίκιος. Άνθρωποι με διαφορετικές διαδρομές που βρέθηκαν σε έναν κοινό τόπο και χρόνο. Οι συνθήκες διαβίωσης ήταν ιδιαίτερα σκληρές. Πρόχειρα καταλύματα, έντονα καιρικά φαινόμενα, περιορισμένα μέσα. Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, γεννήθηκε μια βαθιά συντροφικότητα.
Θεατρικές παραστάσεις και λογοτεχνικές συναντήσεις στην εξορία
Στον Άη Στράτη αλλά και στη Μακρόνησο, πολλοί από αυτούς τους ανθρώπους συνέδεσαν την καθημερινότητά τους με την καλλιτεχνική έκφραση. Δημιουργούσαν θεατρικές παραστάσεις, οργάνωναν λογοτεχνικές συναντήσεις, αντάλλασσαν σκέψεις και κείμενα, κρατώντας ζωντανή τη δημιουργική τους φλόγα μέσα σε δύσκολες συνθήκες.
Στη Μακρόνησο, ανάμεσά τους βρέθηκε και ο Νίκος Κούνδουρος, όπου συνδέθηκε με βαθιά φιλία με τον Θανάση Βέγγο. Η γνωριμία αυτή θα εξελιχθεί αργότερα σε μια σημαντική συνεργασία, όταν ο Κούνδουρος θα τον επιλέξει το 1954 για τη «Μαγική Πόλη», ανοίγοντας έναν δρόμο που θα αναδείξει μια από τις πιο ξεχωριστές παρουσίες του ελληνικού κινηματογράφου.
Στη φωτογραφία, αριστερά διακρίνεται και ο λογοτέχνης Δημήτρης Φωτιάδης με τη σύζυγό του Κατίνα, η οποία τον επισκέφθηκε για να περάσουν μαζί τις ημέρες του Πάσχα, χαρίζοντας μια πολύτιμη ανθρώπινη στιγμή. Το Πάσχα του 1951 στον Άη Στράτη κυλά με μια εσωτερική δύναμη που γεννιέται από τη συνύπαρξη, αφήνοντας μια εικόνα που διατηρεί μέχρι σήμερα την αίσθηση της αντοχής, της αξιοπρέπειας και της βαθιάς ανθρώπινης σύνδεσης”.
