Ο δημοσιογράφος και συλλέκτης, Άρης Λουπάσης, δημοσίευσε στο Instagram μια σπάνια φωτογραφία από τα μέσα της δεκαετίας του ’50, όπου η Μαίρη Αρώνη ποζάρει στον κήπο του σπιτιού της στο Καλαμάκι, έναν καταπράσινο παράδεισο από δέντρα και λουλούδια που φρόντιζα με τα ίδια της τα χέρια.
Γράφει ο Άρης Λουπάσης στην ανάρτησή του:
Η Μαίρη Αρώνη στα μέσα της δεκαετίας του ’50 στον κήπο του σπιτιού της στο Καλαμάκι, μέσα σε έναν καταπράσινο παράδεισο από δέντρα και λουλούδια που φρόντιζε με τα ίδια της τα χέρια. Εκεί, σε αυτή τη γωνιά γαλήνης, έζησε τα πιο ουσιαστικά και ευτυχισμένα χρόνια της ζωής της μέχρι το τέλος της διαδρομής της.
Η κατοικία της, μια κομψή μονοκατοικία στην οδό Σαλαμίνος που αργότερα μετονομάστηκε σε Διομήδη Κομνηνού 8 κοντά στο Συμμαχικό Νεκροταφείο, υπήρξε για χρόνια το προσωπικό της καταφύγιο και ο χώρος όπου ξεδιπλωνόταν η καθημερινότητά της μακριά από τα φώτα της σκηνής. Σήμερα στη θέση της υψώνεται μια πολυκατοικία, όμως η εικόνα του σπιτιού παραμένει ζωντανή μέσα από τις αφηγήσεις όσων πέρασαν το κατώφλι του.
Οι Γερμανοί είχαν επιτάξει την οικία της στην Κατοχή
Κατά την περίοδο της Κατοχής, οι Γερμανοί είχαν επιτάξει την οικία της. Εκείνη, με το φλογερό της ταμπεραμέντο και την αδιαπραγμάτευτη αξιοπρέπεια που τη χαρακτήριζε, συνέχισε ακούραστα τις εμφανίσεις της στο θέατρο και απαιτούσε από τους αξιωματικούς να βγάζουν τις μπότες τους πριν περάσουν το κατώφλι, ώστε να προστατεύει το παρκέ του σπιτιού της. Το εσωτερικό της κατοικίας ήταν καλαίσθητο και άψογα τακτοποιημένο, με έπιπλα αντίκες και ξεχωριστούς πίνακες καθώς και ένα μεγάλο πιάνο που συχνά γινόταν το κέντρο ζεστών συναθροίσεων.
Φίλοι και συνάδελφοι συγκεντρώνονταν εκεί για βραδιές γεμάτες μουσική, εκλεκτά πιάτα που ετοίμαζε η ίδια και συζητήσεις που διαρκούσαν ως τα ξημερώματα. Σε ένδειξη τιμής, ο Δήμος έδωσε το όνομά της στο μικρό θέατρο της πλατείας Καραϊσκάκη στο Άνω Καλαμάκι.
Η Μαίρη Αρώνη υπήρξε από τις σπουδαιότερες ηθοποιούς που πέρασαν ποτέ από το ελληνικό θέατρο και τον κινηματογράφο, με τεράστια υποκριτική δεινότητα και μια προσωπικότητα που αποτέλεσε την επιτομή της φινέτσας, της αρχοντιάς και της κομψότητας. Η παρουσία της στη σκηνή υπήρξε ένα μάθημα ήθους και τέχνης, μια σφραγίδα ποιότητας που εξακολουθεί να φωτίζει το ελληνικό θέατρο μέσα στον χρόνο.
