Ο δημοσιογράφος και συλλέκτης, Άρης Λουπάσης, δημοσίευσε στο Instagram μια σπάνια φωτογραφία από το 1958 στην οποία, ο Αλέκος Αλεξανδράκης, η Τζένη Καρέζη και ο σκηνοθέτης Ντίμης Δαδήρας απολαμβάνουν κρητικούς μεζέδες σε παραδοσιακή ταβέρνα του Ρεθύμνου, κατά τη διάρκεια διαλείμματος από τα γυρίσματα της πολεμικής δραματικής ταινίας «Το νησί των γενναίων»
Γράφει ο Άρης Λουπάσης στην ανάρτησή του:
“Ο Αλέκος Αλεξανδράκης (αριστερά), η Τζένη Καρέζη και ο σκηνοθέτης Ντίμης Δαδήρας απολαμβάνουν κρητικούς μεζέδες σε παραδοσιακή ταβέρνα του Ρεθύμνου, κατά τη διάρκεια διαλείμματος από τα γυρίσματα της πολεμικής δραματικής ταινίας «Το νησί των γενναίων», στην οποία συμμετείχαν.
Η ταινία γυρίστηκε το 1958, σε μια εποχή που οι πληγές της Κατοχής στην Κρήτη ήταν ακόμη ανοιχτές και οι μνήμες βαθιά χαραγμένες. Ήταν δύσκολο για τους κατοίκους να αντικρίσουν ξανά, έστω και κινηματογραφικά, τα ναζιστικά σύμβολα και τις στολές των Γερμανών στρατιωτών. Τα περισσότερα γυρίσματα πραγματοποιήθηκαν στον νομό Ρεθύμνου, με πρωταγωνιστές τον Αλέκο Αλεξανδράκη, την Τζένη Καρέζη, την Αλίκη Γεωργούλη και τον Λυκούργο Καλλέργη.
Η πρεμιέρα της ταινίας δόθηκε ανήμερα της Πρωτοχρονιάς του 1959, γνωρίζοντας θερμή υποδοχή από το κοινό και την κριτική. Το έργο υπήρξε ένας συγκινητικός φόρος τιμής στην αδούλωτη Κρήτη, στη γη και στους ανθρώπους που κουβαλούν μέσα τους το πάθος της ελευθερίας και την περηφάνια της αντίστασης. Η ταινία ξεχώρισε για την ένταση και τη συναισθηματική της δύναμη, καθώς μέσα από τις σκηνές της αναβίωναν οι ηρωικές στιγμές ενός λαού που πάλεψε με αξιοπρέπεια και γενναιότητα απέναντι στη βαρβαρότητα του πολέμου.
Η σκηνοθεσία, οι ερμηνείες και η ατμόσφαιρα απέδωσαν με αλήθεια την ψυχολογία των ανθρώπων εκείνης της εποχής, δημιουργώντας ένα φιλμ γεμάτο ανθρωπιά, ρεαλισμό και συγκίνηση. Πριν αναχωρήσει για την Κρήτη, η Τζένη πέρασε από το σπίτι του Μάνου Χατζιδάκι για να πάρει το τραγούδι που θα έντυνε μουσικά την ταινία.
Ο συνθέτης, έχοντας ξεχάσει να το ετοιμάσει, το συνέθεσε εκείνη τη στιγμή, μέσα στα λίγα λεπτά που η αγαπημένη ηθοποιός απολάμβανε τον καφέ της στο σαλόνι του. Έτσι γεννήθηκε το «Μη το ρωτάς τον ουρανό», ένα από τα αριστουργήματα του ελληνικού τραγουδιού και της κιν/φικής μουσικής. Ένα κομμάτι όπου η ευαισθησία, η μελωδία και η ποίηση του Χατζιδάκι συναντούν τη βαθιά συγκίνηση του ελληνικού σινεμά αποδεικνύοντας για ακόμη μια φορά το μοναδικό του χάρισμα να μετατρέπει τη στιγμή σε διαχρονικό συναίσθημα που συγκινεί και σήμερα με την ίδια δύναμη και αλήθεια.
