Από το δημιουργικό «εργοστάσιο» των μεγαλύτερων ελληνικών περιοδικών μέχρι την εσωτερική ενδοσκόπηση του NLP και του breathwork, η ΑΪνόλα Τερζοπούλου μοιράζεται μαζί μας τη δική της διαδρομή. Μας προσκαλεί να δούμε τις ανατροπές της ζωής όχι ως τιμωρία, αλλά ως το απαραίτητο δώρο που μας αποκαλύπτει τον πιο ειλικρινή μας εαυτό.
Δημοσιογράφος από επιρροή, NLP coach, δασκάλα πιλάτες, γιόγκα και breathwork από επιλογή, δημιουργός των ιστοσελίδων livelifewell.gr & beyond50.gr – αυτή είναι η επαγγελματική μου ταυτότητα. Ωστόσο, πιστεύω ότι είναι πολύ λίγο να ορίζει κανείς τον εαυτό του μόνο από το επάγγελμά του. Γιατί είμαστε πολλά περισσότερα: είναι ο τρόπος που φερόμαστε στον εαυτό μας, που συμπεριφερόμαστε με τους άλλους, που αποκαλυπτόμαστε σιγά-σιγά ή κάποιες φορές και γρήγορα, αν βλέπουμε τα σημάδια. Θεωρώ ότι το οικογενειακό περιβάλλον διαμορφώνει την προσωπικότητά μας, ενώ το κοινωνικό την επηρεάζει.
Η ζωή στο «εργοστάσιο» της δημιουργίας
Γεννήθηκα και μεγάλωσα μέσα σε ένα δημοσιογραφικό και εκδοτικό περιβάλλον. Ο παππούς μου Ευάγγελος ήταν ένας άνθρωπος με έντονη παρουσία, από εκείνους που αφήνουν αποτύπωμα όχι μόνο στο έργο τους, αλλά και στους ανθρώπους γύρω τους. Τολμηρός και δημιουργικός με όραμα που προηγείτο της εποχής του, εξέδωσε το 1952 το περιοδικό Γυναίκα, το πρώτο γυναικείο ελληνικό περιοδικό που έγινε σταθμός στον ελληνικό Τύπο. Αλλά και ο πατέρας μου, ο Χρήστος, δεν πήγαινε πίσω στο ρίσκο των εκδόσεων. Σε ηλικία 17 ετών είπε στον πατέρα του να αναλάβει την επανέκδοση του Μίκυ Μάους. Επηρεασμένος από το ιταλικό Topolino που κυκλοφορούσε σε μικρό σχήμα και ως νεαρός στην ηλικία, είχε στο νου ότι τα παιδιά θα το έβαζαν μέσα στα σχολικά βιβλία για να το διαβάζουν και στο σχολείο. Κάθε Παρασκευή ήταν στα περίπτερα. Ένα χρόνο αργότερα, το 1966, δημιουργεί το μηνιαίο Μεγάλο Μίκυ για να ακολουθήσουν κι άλλες εκδόσεις.
Ήταν απόλυτα φυσικό πριν ακόμα τελειώσω το σχολείο και ολοκληρώσω τις σπουδές μου να εργαστώ στην οικογενειακή επιχείρηση, άλλωστε το «εργοστάσιο» και όχι «γραφείο», όπως το αποκαλούσα, λόγω της κάθετης παραγωγής, το ένιωθα σαν δεύτερο σπίτι. Έχω φωτογραφία μικρή, από το 1970 πριν ακόμα χτιστεί, που είχαν πέσει τα πρώτα μπετά. Έχω περάσει από διάφορες θέσεις, μεταφράστρια στην αρχή σε ιστορίες του Ντίσνεϊ και αρχισυντάκτρια αργότερα, υπεύθυνη εκδόσεων βιβλίων, υπεύθυνη επικοινωνίας, αρθρογράφος για καλλιτεχνικά θέματα, beauty editor. Οπότε, αν κλείσω τα μάτια μου και πάω πίσω στον χρόνο, πηγαίνω σε αυτόν το χώρο, που ήταν ένα από τα πιο ζωντανά περιβάλλοντα τα οποία δεν νομίζω ότι υπάρχουν πια και δεν διδάσκονται σε καμία σχολή: της δημιουργίας, της ελευθερίας της έκφρασης, της ομαδικής εργασίας, της αξίας, του ρεπορτάζ, να ψάχνεις κάτι παραπάνω και συγχρόνως, να έχεις το βάρος της ευθύνης.
Ελεύθερη βούληση και αναζήτηση της ταυτότητάς
Δεν ξέρω τι είναι προδιαγραμμένο και τι όχι, ο Θεός «προγνωρίζει, αλλά δεν προορίζει» είναι μια θεμελιώδης θέση της Ορθόδοξης θεολογίας που εξηγεί τη σχέση μεταξύ της θεϊκής παντογνωσίας και της ανθρώπινης ελεύθερης βούλησης. Υπάρχουν καταγραφές μέσα μας, εμπνεόμαστε από έξω, ωστόσο ο καθένας μας είναι μοναδικός και για αυτό αξίζει να αναζητάμε την προσωπική μας ταυτότητα.
Όταν το έδαφος υποχωρεί…
Από τις πέντε πιο καθοριστικές απώλειες που, σύμφωνα με ψυχολογικές μελέτες οδηγούν στην κατάθλιψη –θάνατος, διαζύγιο, απώλεια εργασίας και οικονομικής κατάστασης, απώλεια οικείου περιβάλλοντος και απώλεια υγείας–, έχω βιώσει τις τέσσερις. Ευτυχώς έχουμε την υγεία μας, όπως λένε, και η οικογένειά μου είναι καλά –κάτι για το οποίο νιώθω βαθιά ευγνωμοσύνη και λέω ένα μεγάλο «ευχαριστώ» κάθε βράδυ σβήνοντας το φως για να κοιμηθώ. Είναι καλό να βλέπουμε για πόσα πράγματα μπορούμε να νιώθουμε ευγνωμοσύνη και τα οποία θεωρούμε απλά και δεδομένα, χωρίς να χρειαστεί να τα χάσουμε.
Η αναποδιά σώζει ζωές!
Ωστόσο, έχω νιώσει τι σημαίνει να υποχωρεί το έδαφος κάτω από τα πόδια μας. Ο καθένας μας για να σηκωθεί και να συνεχίσει πιάνεται από κάτι διαφορετικό. Για μένα, τότε, νόημα και λόγος ήταν ο γιος μου που ήταν μικρός. Μερικά χρόνια αργότερα, το NLP ήρθε να προσθέσει κάτι διαφορετικό. Ένα από τα πράγματα που έμαθα είναι ότι τα αρνητικά συναισθήματα μπορούν να γίνουν οι καλύτεροί μας σύμβουλοι και να μας πουν πράγματα, αρκεί να τα ακούσουμε. Και αυτό άλλαξε πολλά πράγματα μέσα μου και πρώτα από όλα την εσωτερική μου αφήγηση μέσα από την εσωτερική παρατήρηση, την ενδοσκόπηση, την αναγνώριση και την αποδοχή. Αυτό είναι και το θέμα του πρώτου μου βιβλίου «Η Ζωή μας Καλά, Πώς να ζούμε τη ζωή μας καλά από την ανάποδη» (εκδόσεις lebee), αντλώντας από προσωπικές εμπειρίες και βιώματα.
Πολλές φορές λέμε ότι η ζωή «τα φέρνει ανάποδα», συχνά σαν παράπονο, αποτυχία, τιμωρία. Όμως δεν είναι έτσι. Γιατί, μήπως τελικά, όταν τα πράγματα αναποδογυρίζουν, αναγκαζόμαστε να δούμε από διαφορετική γωνία μία άλλη θέαση που δεν θα βλέπαμε ποτέ αν όλα πήγαιναν «κανονικά»;
Η αλλαγή σημαίνει εξέλιξη
Όσο κι αν αλλάζουν τα πράγματα από έξω, η αληθινή αλλαγή έρχεται από μέσα –προς τα έξω. Με αφορμή κάποια πράγματα που με απασχολούσαν και αναρωτιόμουν τι συμβαίνει, και στις προσωπικές μου αναζητήσεις, πριν τριάντα περίπου χρόνια έκανα ομαδική ψυχοθεραπεία συστημικής προσέγγισης. Στην πορεία προστέθηκε η εκπαίδευσή μου στον Νευρολογικό Προγραμματισμό, στη μέθοδο πιλάτες, στη γιόγκα και σε εναλλακτικές θεραπευτικές τεχνικές και συνεχίζεται με πολύ διάβασμα και διαλέξεις πάνω στην ψυχολογία και στη φιλοσοφία από τους αρχαίους Έλληνες κλασικούς ως τους σύγχρονους φιλοσόφους και την πνευματικότητα. Άλλωστε, είμαστε σώμα, ψυχή και πνεύμα. Νομίζω ότι πρόκειται για μία αργή εσωτερική διαδικασία που ήρθε φυσικά και αβίαστα σε μία αναζήτηση πέρα από τον κόσμο των φυσικών πραγμάτων και την οποία δεν την βλέπω σαν λάιφ-στάιλ. Δεν είναι αλλαγή τρόπου ζωής, όσο μίας εξέλιξης, σύνδεσης και σύνθεσης των όσων κάνω και θέλω να είμαι. Άλλωστε, έχοντας ασχοληθεί με τη μόδα και μέσα από το οικογενειακό μου περιβάλλον και τα περιοδικά, το στάιλ ή το έχεις ή δεν το έχεις –από την άποψη της αυθεντικότητας.
Η επαναδιαπραγμάτευση της επιτυχίας
Είναι πολύ σημαντικό να κοιτάξεις εσένα στον καθρέφτη και όχι μόνο το είδωλό σου. Να δεις τον εαυτό σου ως σύνολο και όχι μόνο αν έχει ρυτίδα ή κυτταρίτιδα. Εκεί, κοιτώντας στα μάτια για αρκετή ώρα εσένα, θα χαμογελάσεις αλλά και θα κλάψεις. Εκεί θα δεις το κουράγιο και την εσωτερική δύναμη που έχεις δείξει παρ’ όλες τις αντιξοότητες και αν ένα πολύτιμο μάθημα «φοράω» καθημερινά είναι πέντε μικρές λέξεις. Αυτές οι πέντε μικρές λέξεις δεν είναι απλώς μία φιλοσοφία ζωής, είναι ένας τρόπος να στέκομαι απέναντι στα γεγονότα και τις καταστάσεις μικρές ή μεγάλες που η ζωή φέρνει και ειδικά εκεί που δοκιμαζόμαστε πραγματικά.
Δεν μου αρέσει η λέξη «επιτυχία». Στον κόσμο που ζούμε εστιάζεται πολύ στην υλική απόκτηση και τη δόξα. Δεν επιδιώκω να «πετύχω» κάτι, άλλωστε δεν είμαι ερευνήτρια για να ανακαλύψω, για παράδειγμα, ένα νέο φάρμακο που θα σώσει ζωές. Προτιμώ να είμαι καλή και κάθε μέρα να γίνομαι καλύτερη. Γι’ αυτό θεωρώ ότι κάθε ημέρα είναι μία νέα ημέρα ανεξάρτητα από το τι συνέβη χθες. Όχι με την έννοια να το ξεχνάς αλλά με την προσέγγιση ότι προχωράς. Είναι σημαντικό να μπορείς να βρίσκεις χαρά ακόμα και μέσα στις δύσκολες συνθήκες και στις μεγάλες λύπες. Ακούγεται παράδοξο, αλλά όχι και τόσο στο πλαίσιο της πνευματικής ανάπτυξης. Γι’ αυτό δίνω χρόνο στην προσωπική μου ηρεμία, στο να έρθω στο κέντρο μου, να δω την ουσία. Δεν είναι κάτι που γίνεται εύκολα, ούτε είναι ένας εύκολος δρόμος, είναι όμως ένα μονοπάτι ζωής που έχω επιλέξει.
Η άλλη οπτική
Πολλές φορές λέμε ότι η ζωή «τα φέρνει ανάποδα», συχνά σαν παράπονο, αποτυχία, τιμωρία. Όμως δεν είναι έτσι. Γιατί, μήπως τελικά, όταν τα πράγματα αναποδογυρίζουν, αναγκαζόμαστε να δούμε από διαφορετική γωνία μία άλλη θέαση που δεν θα βλέπαμε ποτέ αν όλα πήγαιναν «κανονικά»; Μήπως αυτό είναι το δώρο της; Σε αυτή την άλλη οπτική κρύβεται συχνά αυτό που χρειαζόμαστε περισσότερο για να εξελιχθούμε κι αν έχουμε την τόλμη να πάμε κάτω από την επιφάνεια να αντικρίσουμε τον ειλικρινή εαυτό μας. Είναι ένα έργο ψυχής, ένα «work in progress» με πολλές προκλήσεις αλλά και απολαύσεις.
–όπως δήλωσε στην Κρίστελ Λιάκου
Το θέμα αρχικά δημοσιεύθηκε στο περιοδικό InStyle Greece, τεύχος 141, Ιούνιος 2026.
