Lupine: Ας βουτήξουμε στα καταγάλανα νερά της ανέμελης νιότης μας

«Πάρτε τη ζωή ελαφρά, γιατί η ελαφρότητα δεν είναι επιφανειακή, αλλά κυλώντας πάνω από τα πράγματα, δεν βάζει βάρη στην καρδιά σας» κηρύττει ο μεταμοντέρνος συγγραφέας Italo Calvino.

Αυτή ήταν η φράση που τριγυρνούσε στο μυαλό του σκηνοθέτη Luca Werner, όταν ξεκινούσε τη νέα μικρού μήκους ταινία του  “Lupine”, στην οποία ακολουθεί, ως παρατηρητής, τις ξέγνοιαστες ημέρες του καλοκαιριού 3 φίλων στο νησί της Ρόδου.

Ο λούπινος, που είναι ο τίτλος της ταινίας και εμφανίζεται στην πρώτη σκηνή, είναι ένα εγγενές αγριολούλουδο της Μεσογείου, που σηματοδοτεί την αρχή της άνοιξης και της νέας ζωή.

«Νομίζω ότι υπάρχουν κάποιες στιγμές στη νιότη μας, που αισθανόμαστε εντελώς ελαφρείς και ανέμελοι, σαν να είμαστε σε ρεύμα», λέει ο Werner, ο οποίος ακολούθησε τους τρεις –  στη πραγματική ζωή – φίλους σε ένα καλοκαιρινό οδοιπορικό στις παραλίες του νησιού. «Δεν πιστεύω ότι αυτές οι στιγμές τελειώνουν όταν μεγαλώνουμε. Αντίθετα πιστεύω ότι κατά καιρούς επανέρχονται σαν αναλαμπές».

Αν και σκηνοθετήθηκε εν μέρει ως ντοκιμαντέρ, η οικειότητα μεταξύ του σκηνοθέτη και των πρωταγωνιστών είναι εμφανής. Οι αργές και μεθοδικές κινήσεις του φακού, πάνω στο ιδρωμένο και καμένο από τον ελληνικό ήλιο δέρμα των αγοριών, δημιουργούν μια ευχάριστη ζεστασιά που μεταφέρει κι εμάς τους θεατές εκεί δίπλα μαζί τους.

Με μία ανέμελη και παιχνιδιάρικη ματιά προς τη ζωή», προσθέτει ο Werner, «ελπίζω ότι το Lupine δείχνει αυτή ακριβώς την στιγμή της ελαφρότητας, για την οποία έγραψε ο Calvino. ”