Αν μπορούσα να συνοψίσω το πώς μας βρήκε παγκοσμίως ο Ιανουάριος του 2026, στο κομμάτι της ποπ κουλτούρας και της μόδας, θα έλεγα ότι δύο πράγματα χρήζουν αναφοράς.
Το πρώτο είναι το περίφημο Japanese Cheesecake που υποτίθεται ότι ήρθε από την Ιαπωνία, αλλά στην πραγματικότητα φτιάχνεται με ελληνικό γιαούρτι και δένει με τα χαρακτηριστικά ελβετικά μπισκότα. Πιο ελληνικό και πιο ελβετικό, παρά ιαπωνικό. Ένα μικρό πολιτισμικό παράδοξο που ίσως άθελα του μας προετοιμάζει για μία χρονιά γεμάτη αντιφάσεις. Και κυρίως μας υπενθυμίζει ότι στην εποχή μας, το branding πολλές φορές έχει μεγαλύτερη σημασία από την ίδια την πραγματικότητα.
Το δεύτερο φαινόμενο που έγινε viral η εμμονή των social media με το 2016. Έμεινα να κοιτάζω ξανά και ξανά με απορία στην αρχή αυτού του trend το Instagram μου να γεμίζει με φωτογραφίες από τότε και μάταια προσπαθούσα να καταλάβω από πού μας προέκυψε αυτή η παρελθοντρολαγνεία, μόλις 10 χρόνια μετά.
Όσο το σκεφτόμουν τόσο καταλάβαινα ότι το 2016 έχει καταγραφεί στη συλλογική μας μνήμη ως η τελευταία ανέμελη χρονιά.
Όχι γιατί όντως ήταν έτσι, αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς, αλλά γιατί προηγήθηκε μιας αλληλουχίας γεγονότων που άλλαξαν ριζικά τον τρόπο που ζούμε καταναλώνουμε και ντυνόμαστε σήμερα. Θυμάστε την πανδημία του covid-19 που ξέσπασε το 2019; Οικονομική ανασφάλεια η κυριαρχία του αλγόριθμού, το quite luxury, η stay in κουλτούρα, την εσωτερικότητά, το άγχος, τον φοβό -όλα αυτά μας έκαναν τότε να στραφούμε προς τα μέσα. Να κλειστούμε στο καβούκι μας. Να στραφούμε προς το εγώ μας και όχι προς τον εαυτό μας.
Αν κάνουμε όμως ένα πραγματικό throwback (που λέγαμε και τότε, το 2016) θα θυμηθούμε τα αστεία φίλτρα του Snapchat και την αισθητική του παλιού Instagram με τα βαριά φίλτρα, που ήταν σχεδόν αυτονόητο ότι θα τα χρησιμοποιήσεις, γιατί απλώς ο άλλαζαν χρώμα και αισθητική σε μία φωτογραφία -και όχι το πρόσωπό σου. Προσπαθούσαμε να κάνουμε την εικόνα λίγο πιο ρετρό, αλλά όχι τον εαυτό μας αγνώριστο.
Και αυτό το λέω γιατί οι περισσότερες φωτογραφίες που είδα από τις διάσημες το 2016 με εξέπληξαν τρομερά. Γιατί παρατήρησα ότι ίσως ήταν η τελευταία χρόνια που τα πρόσωπά τους έδειχναν πόσο μοναδικές είναι.
Σήμερα όλες αυτές μοιάζουν μεταξύ τους, αλλά δεν μοιάζουν καθόλου με τον εαυτό τους 10 χρόνια πριν. Και αυτό ατομικά δεν θα το κρίνω γιατί κάθε γυναίκα είναι ελεύθερη να κάνει ακριβώς αυτό που θέλει, απλά όταν δεις ότι κάτι τέτοιο γίνεται τόσο συλλογικά καταλαβαίνεις ότι δεν είναι μια απόφαση μιας γυναίκας, αλλά μια συγκεκριμένη κουλτούρα που αναπτύσσεται κατά της μοναδικότητας κάθε γυναίκας. Και που τελικά επιβάλλει και σε κάνει ακόμα πιο ανελεύθερη, στο βωμό της πλαστικής χειρουργικής και στις ομοιότητας με τα είδωλα της εκάστοτε εποχής.
Προσωπικά με ρωτάτε το 2016 ήταν όντως η τελευταία χρόνια που ένιωθα ανέμελη, αν και αυτό μάλλον έχει περισσότερη σχέση με το γεγονός ότι τότε ήμουν μόλις 24 χρονών. Και παρότι έχω αλλάξει πολύ από τότε θυμάμαι πολύ καθαρά τι φορούσα.
Και βλέποντας τι έρχεται στη μόδα σήμερα από εδώ και πέρα και για όλο το 2026, οι ομοιότητες είναι εντυπωσιακές.
Αν λοιπόν, το 2026 είναι το update του 2016 αξίζει να σημειώσουμε τα βασικά συστατικά εκείνου του στιλ και να προσπαθήσουμε να τα ανασύρουμε από τις ντουλάπες μας. Άλλωστε δεν είναι τόσο παλιά ώστε να τα έχουμε ξεφορτωθεί όλα.
Skiny jeans και cigarette pants
Ειδικά τα δεύτερα τα βλέπουμε να τα φοράει ξανά και ξανά η Alexa Chung ένα it girl που κάνει το δικό της πολύ συνειδητό rebranding και επιστρέφει στο προσκήνιο όπως ακριβώς ήτανε και το 2016. Μπορεί αυτή τη δεκαετία να αρχίσαμε να δίνουμε περισσότερο έμφαση στα κορίτσια influencers ή tik tokers, αλλά σήμερα δείχνει ξανά να αυξάνεται η δημοφιλία των κοριτσιών που έγιναν influencers επειδή είχαν προσωπικότητα.
Oversize σακάκια χοντρά πλεκτά ακόμα και με τρύπες και μεγάλα φούτερ
Τα οποία ιδανικά τα σετάραμε τότε με λευκά stan smith που φορούσαμε όλοι. Και ναι, ακόμα και αυτά επιστρέφουν και όσο προχωράμε στο 2026 τόσο πιο επίκαιρα θα γίνονται.
Bomber jackets
Θυμάστε τα σατέν bombers του 2016 που ήταν το απόλυτο statement κομμάτι; Επιστρέφει και σήμερα σε πιο χαλαρές γραμμές.
Τσόκερς και off shoulder tops
Ένα συνδυασμός που αναδεικνύει το λαιμό και την κλείδα ένα από τα πιο διακριτικά αλλά σέξι σημεία του σώματος.
Slip dresses φορεμένα πάνω από t-shirts
Ένα συνδυασμός που καθιέρωσαν ξανά τότε η Kendal και Gigi και που μας πήγαινε από τότε πίσω στο y2k.
Εντάξει γνωρίζουμε ότι η μόδα αγαπά να κάνει κύκλους και πώς κατά μέσο όρο οι τάσεις επαναλαμβάνονται ανά 20 χρόνια.
Δεν γνωρίζω γιατί η μόδα τώρα έκανε έναν δεκαετή κύκλο, όμως αυτό που θυμάμαι έντονα απ το 2016 είναι ότι η μόδα λειτουργούσε σχεδόν σαν στολή. Όλοι φορούσαν λίγο-πολύ, πάνω-κάτω τα ίδια -κάτι που προσωπικά δεν μου άρεσε τότε και δεν ήθελα με τίποτα να το δω να επιστρέφει και σήμερα.
Το 2026 παρότι δανείζεται ξεκάθαρα στοιχεία από το 2016 δείχνει να παίρνει πιο σοβαρά το προσωπικό στιλ -όχι επειδή το σύστημα έγινε πιο ελεύθερο, αλλά επειδή το κοινό κουράστηκε να παίζει το παιχνίδι του αλγόριθμου. Ο κόσμος θέλει να ξεχωρίζει. Ακολουθούμε τις τάσεις, ναι, και πάντα θα το κάνουμε, αλλά η επιλογή συγκεκριμένων κομματιών και ο τρόπος που τα συνδυάζουμε και ιστορία πίσω από αυτά είναι που έχουν τη σημασία.
Και εδώ ίσως είναι η μεγάλη διαφορά. Ο κόσμος σήμερα θέλει να ξεχωρίζει.
Οι διάσημες εμφανίζονται στα κόκκινα χαλιά με αρχειακά ρούχα και οι εφαρμογές με ρούχα vintage ή second hand από τα 90s ακόμα και από τα 80s και 00s χρησιμοποιούνται άρδην και δίνουν μία άλλη διάσταση στο προσωπικό ντύσιμο. Η second hand μόδα έχει γίνει πια must. Είναι σήμερα μία μικρή πράξη αντίστασης σε μία οικονομία περιεχομένου και κατανάλωσης που βασίζεται στην ταχύτητα την επανάληψη και την αντικαταστασιμότητα.
Και ίσως πια να καταλάβουμε ότι η νοσταλγία είναι το πιο ασφαλές προϊόν του αλγόριθμου. Καλό είναι να επιλέγουμε συνειδητά το πότε θα το καταναλώσουμε και ποτέ όχι.
