Πολλές φορές τη ζωή μου έχω δει μια συλλογή και έχω αναρωτηθεί «για ποιον σχεδιάστηκαν;», αυτά τα ρούχα που έχω μόλις δει. Εδώ και αρκετές δεκαετίες η συμπερίληψη ήταν ανύπαρκτη στη βιομηχανία της μόδας. Και αφού του βρήκαμε όνομα (inclusivity) και εφόσον έγινε μείζον θέμα και ζητούμενο και τότε ακόμα, δεν έγινε καμία τρομερή αλλαγή στη βιομηχανία της μόδας.
Στο παρελθόν έχω μιλήσει για το πόσο απογοητευτικά είναι τα ποσοστά των plus size μοντέλων στις πασαρέλες τους κόσμου (άλλη μία μόδα μάλλον που την ξεπεράσαμε). Και τώρα θέλω να μιλήσω για τις γυναίκες άνω των 50, οι οποίες έχρηζαν μηδενικής εκπροσώπησης, εντούτοις τελευταία αυτό δείχνει να αλλάζει. Αρχίζω να εντοπίζω όλο και περισσότερες στις πασαρέλες, αλλά και σε καμπάνιες τοπ οίκων.
Τα στοιχεία μιλούν από μόνα τους!
Η αφορμή για αυτό το κείμενο ήτανε μία ανάρτηση της Caroline de Maigret στο Instagram. Το επί χρόνια μοντέλο της Chanel ανέβασε πριν λίγες ημέρες μία φωτογραφία της, εντελώς αφιλτράριστη. Κι εκεί φαίνεται πόσο όμορφα έχει αποτυπωθεί στο πρόσωπό της το γήρας. Κι αν πριν τη θαύμαζα μία φορά, τώρα το κάνως δις.
Τα συγχαρητήριά μου και τον σεβασμό μου που δεν έπεσε στην παγίδα του να παγώσει το χρόνο στο προσωπό της. Σκέφτηκα μάλιστα ότι το θέλω και εγώ αυτό. Και πιστέψτε με, πριν λίγο καιρό ήταν που έλεγα ότι μάλλον θα πρέπει να αρχίσω να κάνω τα πρώτα μου μπότοξ. Είμαι 34 και mid size κορίτσι και παρότι δεν λες ότι έχω πέσει θύμα του κυνηγιού της αψεγάδιαστης ομορφιάς και παγωμένης νεότητας, το ομολογώ πως ασυνείδητα κι εγώ θέλω να δείχνω νέα.
Όμως επειδή κάνω ακριβώς αυτή τη δουλειά που κάνω -και πολύ συχνά πυκνά βλέπω με προσοχή και αναλύω τις πασαρέλες και τα όσα δείχνουν οι σχεδιαστές στις πρωτεύουσες της μόδας σε όλο τον κόσμο-, η ίδια η μόδα με έπεισε για το αντίθετο. Γιατί παρατήρησα ότι, μετά από πολλές δεκαετίες όπου τα φίλερ και τα μπότοξ έγιναν οι θρησκεία των 20άριδων και τα facelifts είναι το νέο βάλσαμο για όσες περνάνε τα 30, η μόδα λέει ότι κάτι αλλάζει ριζικά.
Όταν οι οίκοι Tom Ford και Chanel τιμούν τον χρόνο
Η βιομηχανία της μόδας άρχισε να στρέφει το βλέμμα της σε πρόσωπα που έχουν ιστορία να οδηγηθούν μέσα από ρυτίδες. Και σε γυναίκες που κουβαλούν τις εμπειρίες τους με περιφάνεια. Ας πάρουμε για παράδειγμα την πρόσφατη καμπάνια του Tom Ford όπου πρωταγωνιστεί η 51χρονη Susie Cave. Η κάμερα στο πορτραίτο της εστιάζει στις λεπτές γραμμές γύρω από τα μάτια της και αναδεικνύει μία γοητεία που καμία ενέσιμη θεραπεία δεν μπορεί να μιμηθεί.
Την ίδια στιγμή η 50χρονη Stephanie Cavalli αναδεικνύει τα ρούχα Chanel. Άνοιξε το σόου του γαλλικού οίκου για το Φθινόπωρο/Χειμώνα 2026 με το εμβληματικό γκρίζο σπαστό καρέ της και απέδειξε ότι η πραγματική φιλοδοξία της σύγχρονης γυναίκας είναι το μεγαλώσει.
Γιατί ας είμαστε ειλικρινείς, ποιοι έχουν τα χρήματα για να αγοράσουν τα Chanel ταγεράκια; Ποιο είναι το αγοραστικό κοινό που μπορεί να δώσει ένα μεγάλο χρηματικό ποσό σήμερα για μία φούστα; Η πελάτισσες των μεγάλων οίκων δεν είναι μόνο έφηβες, αλλά είναι γυναίκες κάθε ηλικίας, οι οποίες αναζητούν brands με τα οποία μπορούν να μεγαλώσουν μαζί. Και για αρχή να ταυτιστούν.
Η επανάσταση που ξεκινά από την Κοπεγχάγη και το Λονδίνο
Εννοείται πως σε όλη αυτή την κίνηση πρωτοστατεί η Εβδομάδα Μόδας της Κοπεγχάγης. Όπου είδαμε τα περισσότερα μοντέλα μεγαλύτερης ηλικίας αλλά και Εβδομάδα Μόδας του Λονδίνου που αντιμετωπίζει τη συμπερίληψη όχι σαν ένα trend, αλλά σαν μία παγιωμένη αναγκαιότητα.
Το να επιλέγεις να μεγαλώνεις φυσικά, είναι μία πράξη επανάστασης πια. Και αυτό το στηρίζουν θρυλικές φιγούρες που περπάτησαν για την Marie Lueder και την Matières Fécales, όπως η Princess Julia, η Rose McGowan (52), η Debra Shaw (49) και η Michèle Lamy (82).
Ιδιαίτερα σημαντική είναι η εκπροσώπηση στην τρανς κοινότητα, με την 50χρονη Dominique Jackson να κλέβει τις εντυπώσεις, υπενθυμίζοντάς μας ότι το δικαίωμα στο να μεγαλώνεις είναι προνόμιο.
Η εμμονή με τη νεότητα και ο μηχανισμός του ελέγχου
Γιατί όμως για τόσα χρόνια η βιομηχανία της μόδας είχε εμμονή μετά 20χρονα κορίτσια τα σούπερ skinny; Στο μυαλό μου η απάντηση κρύβεται στις ανασφάλειες. Όταν ένας άνθρωπος είναι ένα ανασφαλής τόσο πιο εύκολα τον ελέγχεις και του πουλάς πράγματα, πατώντας ακριβώς πάνω στις ανασφαλείες του. Είτε η ανασφάλεια είναι σε σχέση με το μέγεθος και στο πώς δείχνεις πιο αδύνατη, είτε η ανασφάλεια έχει να κάνει με κάτι πιο σημαντικό.
Με το ότι όταν είσαι μικρός σε ηλικία, δεν έχεις ολοκληρωμένη προσωπικότητα και σίγουρα σε χειραγωγούν πιο εύκολα. Κάτι που δε συμβαίνει το ίδιο εύκολα με τις ολοκληρωμένες γυναίκες, η οποίες έχουν γνώθι σ’εαυτόν και έναν σέξι τρόπο να ξέρουν τι θέλουν.
