Ανοίξαμε ένα μπουκάλι κρασί, ήπιαμε ένα-δύο ποτήρια και το υπόλοιπο έμεινε στο ψυγείο. Πόσες ημέρες έχουμε πραγματικά στη διάθεσή μας πριν χάσει τη φρεσκάδα και τη γεύση του;
Η απάντηση εξαρτάται κυρίως από το είδος του κρασιού. Από τη στιγμή που ανοίγει η φιάλη, το κρασί έρχεται σε επαφή με περισσότερο οξυγόνο, ενώ η θερμοκρασία, το φως, οι ζύμες και τα βακτήρια μπορούν να επιταχύνουν χημικές αντιδράσεις που σταδιακά αλλοιώνουν την ποιότητά του.
Η χαμηλή θερμοκρασία επιβραδύνει αυτές τις διαδικασίες, γι’ αυτό και το ψυγείο είναι ο καλύτερος σύμμαχος όταν θέλουμε να κρατήσουμε ένα ανοιγμένο κρασί για λίγες ακόμη ημέρες.
Πόσο κρατάει κάθε είδος κρασιού
Δεν έχουν όλα τα κρασιά την ίδια διάρκεια ζωής μετά το άνοιγμα. Η οξύτητα και οι τανίνες μπορούν να επηρεάσουν το πόσο γρήγορα θα αρχίσει να χάνει τα χαρακτηριστικά του.
- Αφρώδη κρασιά: περίπου 1-2 ημέρες
- Ελαφριά λευκά και ροζέ: περίπου 4-5 ημέρες
- Πλούσια λευκά: περίπου 3-5 ημέρες
- Ερυθρά κρασιά: περίπου 3-6 ημέρες
- Επιδόρπια κρασιά: περίπου 3-7 ημέρες
- Port: περίπου 1-3 εβδομάδες
Οι χρόνοι είναι ενδεικτικοί και αφορούν κυρίως τη διατήρηση της ποιότητας. Όσο περισσότερο παραμένει ανοιχτό το μπουκάλι, τόσο περισσότερο αλλάζουν σταδιακά το άρωμα και η γεύση του.
Πώς πρέπει να αποθηκεύουμε ένα ανοιγμένο μπουκάλι
Το σημαντικότερο είναι να περιορίσουμε όσο γίνεται την επαφή του κρασιού με τον αέρα. Κλείνουμε λοιπόν καλά τη φιάλη και τη διατηρούμε στο ψυγείο.
Στα μη αφρώδη κρασιά, μπορούμε επίσης να μεταφέρουμε το υπόλοιπο κρασί σε μικρότερο, καθαρό μπουκάλι, ώστε να υπάρχει λιγότερος αέρας πάνω από την επιφάνειά του. Όσο μικρότερος είναι ο χώρος με οξυγόνο μέσα στη φιάλη, τόσο περισσότερο μπορούμε να επιβραδύνουμε την οξείδωση.
Τα σημάδια ότι το κρασί δεν είναι πλέον καλό
Δεν χρειάζεται απαραίτητα να θυμόμαστε την ημερομηνία που ανοίξαμε ένα μπουκάλι. Το ίδιο το κρασί μπορεί να μας δείξει ότι έχει αρχίσει να αλλοιώνεται.
Αλλαγή στο χρώμα
Η εμφάνιση είναι το πρώτο στοιχείο που μπορούμε να ελέγξουμε. Ένα κόκκινο ή μοβ κρασί που έχει πάρει καφετί απόχρωση ή ένα λευκό κρασί που έχει γίνει έντονα χρυσαφί ή θολό μπορεί να έχει εκτεθεί υπερβολικά στο οξυγόνο.
Σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί επίσης να εμφανιστούν μικρές ανεπιθύμητες φυσαλίδες, αποτέλεσμα ανεπιθύμητης ζύμωσης.
Η μυρωδιά
Η όσφρηση είναι ίσως ο πιο εύκολος τρόπος να καταλάβουμε ότι κάτι δεν πάει καλά.
Ένα κρασί που έχει μείνει ανοιχτό για υπερβολικά μεγάλο διάστημα μπορεί να αποκτήσει έντονη, ξιδάτη μυρωδιά, ενώ ένα κρασί που έχει χάσει τη φρεσκάδα του μπορεί να θυμίζει ξηρούς καρπούς, πολτοποιημένο μήλο ή ακόμη και καμένο marshmallow.
Και στην περίπτωση ενός μπουκαλιού που δεν έχει ανοιχτεί, αλλά έχει αλλοιωθεί, η μυρωδιά μπορεί να είναι εντελώς διαφορετική, με νότες που θυμίζουν σκόρδο, λάχανο ή καμένο λάστιχο.
Η γεύση
Αν η εμφάνιση και η μυρωδιά δεν μας έχουν ήδη δώσει την απάντηση, μια πολύ μικρή δοκιμή μπορεί να επιβεβαιώσει την κατάσταση.
Ένα κρασί που έχει αλλοιωθεί μπορεί να έχει έντονα ξινή ή καμένη γεύση και να θυμίζει μαγειρεμένο ή πολτοποιημένο μήλο. Η μικρή δοκιμή αλλοιωμένου κρασιού συνήθως δεν προκαλεί πρόβλημα, όμως δεν υπάρχει λόγος να συνεχίσουμε να το καταναλώνουμε αν η γεύση ή η μυρωδιά του είναι εμφανώς δυσάρεστες.
Τι μας λέει ο φελλός
Αξίζει να ρίξουμε μια ματιά και στον φελλό, ιδιαίτερα όταν πρόκειται για μπουκάλι που δεν έχουμε ακόμη ανοίξει. Αν βλέπουμε κρασί να έχει διαρρεύσει γύρω από τον φελλό ή ο φελλός έχει αρχίσει να πιέζεται προς τα έξω, μπορεί να έχει προηγηθεί έκθεση σε υψηλή θερμοκρασία.
Η λεγόμενη θερμική αλλοίωση μπορεί να επηρεάσει το άρωμα και τη γεύση του κρασιού, κάνοντάς τα πιο επίπεδα και λιγότερο ζωντανά.
Μπορεί να μας αρρωστήσει το χαλασμένο κρασί;
Το ότι ένα κρασί έχει χάσει τη γεύση και το άρωμά του δεν σημαίνει απαραίτητα ότι είναι επικίνδυνο. Ωστόσο, ένα κρασί μπορεί να αλλοιωθεί όχι μόνο από την οξείδωση αλλά και από την ανάπτυξη ζυμών ή βακτηρίων.
Ο κίνδυνος είναι χαμηλός, όμως ένα κρασί που εμφανίζει σαφή σημάδια αλλοίωσης είναι προτιμότερο να απορρίπτεται. Πιθανά συμπτώματα τροφικής δηλητηρίασης περιλαμβάνουν στομαχικές ενοχλήσεις, κοιλιακό πόνο, ναυτία, εμετό, διάρροια και πυρετό.
Το κρασί δεν χρειάζεται να καταλήξει στο νεροχύτη
Το άνοιγμα ενός μπουκαλιού δεν σημαίνει ότι πρέπει να καταναλωθεί ολόκληρο την ίδια ημέρα. Με σωστό κλείσιμο και αποθήκευση στο ψυγείο, τα περισσότερα κρασιά μπορούν να διατηρήσουν την ποιότητά τους για αρκετές ημέρες.
Το βασικό είναι να γνωρίζουμε τι έχουμε ανοίξει: ένα αφρώδες κρασί μπορεί να χάσει γρήγορα τη φρεσκάδα του, ενώ ένα Port μπορεί να διατηρηθεί για αρκετά περισσότερο. Και, φυσικά, η εμφάνιση, η μυρωδιά και η γεύση παραμένουν οι καλύτεροι πρακτικοί δείκτες για να αποφασίσουμε αν ένα κρασί αξίζει ακόμη να μπει στο ποτήρι μας.
