Ένα από τα θέματα που συνεχίζουν σταθερά και διαχρονικά να διχάζουν είναι το ερώτημα ποιος πληρώνει στο πρώτο ραντεβού. Εκτός από το άγχος που υπάρχει ήδη στην πρώτη γνωριμία, υπάρχει και η έξτρα αμηχανία την ώρα που έρχεται ο λογαριασμός.

Από τη μία επικρατεί η «παραδοσιακή» άποψη ότι ο άντρας είναι αυτός που πληρώνει πάντα στο πρώτο ραντεβού. Από την άλλη, πολλοί σήμερα προτιμούν να μοιράζονται τα έξοδα (split the bill), γιατί το θεωρούν πιο δίκαιο και σύγχρονο.

Υπάρχει και μία τρίτη όμως άποψη σύμφωνα με την οποία ο λογαριασμός πρέπει να καταλήγει σε αυτόν που πρότεινε το ραντεβού.

Υπάρχει τελικά σωστό και λάθος;

Η αλήθεια είναι πως μάλλον όχι. Οι «κανόνες» γύρω από τα ραντεβού έχουν αλλάξει πολύ τα τελευταία χρόνια… Αυτό που κάποτε θεωρούνταν αυτονόητο, στις νεότερες γενιές είναι υπό συζήτηση. Για κάποιους το να πληρώσει ο ένας είναι μια ευγενική χειρονομία αλλά για άλλους το μοίρασμα του λογαριασμού δείχνει ισότητα και ανεξαρτησία.

Το θέμα δεν είναι τόσο το ύψος του ποσού, αλλά το μήνυμα που θέλει να στείλει ο καθένας μέσα από αυτή την κίνηση. Κάποιος μπορεί να θέλει να κεράσει για να δείξει το ενδιαφέρον του ή γιατί έτσι είθισται. Η άλλη πλευρά όμως μπορεί να προτιμά να πληρώσει το μερίδιό της για να αποφύγει οποιαδήποτε αίσθηση «υποχρέωσης».

Το πιο σημαντικό είναι να υπάρχει σεβασμός και καλή διάθεση και από τις δύο πλευρές. Ένα απλό «να κεράσω εγώ αυτή τη φορά;» μπορεί να αποφορτίσει την ατμόσφαιρα. Στην ειλικρίνεια και την απλότητα βρίσκεται τις περισσότερες φορές η διέξοδος από μία αμήχανη στιγμή.

Ακόμη και αυτή η διαδικασία της πληρωμής του λογαριασμού μπορεί να «δώσει» σημάδια αν υπάρχει επικοινωνία και χημεία με το πρόσωπο που έχετε απέναντί σας. Θα αισθανθείτε άβολα ή άνετα με το ζήτημα; Είναι και αυτό ένα κριτήριο για το αν ταιριάζετε!