Νταίζη Μανιατοπούλου: Ποιά μέθοδος ανατροφής είναι αποτελεσματικότερη;

Υπάρχουν τρεις διαφορετικοί τρόποι ανατροφής των παιδιών, ο αυταρχικός, ο επιτρεπτικός και ο δημοκρατικός.

Ο αυταρχικός τρόπος ανατροφής ήταν αυτός που μεσουρανούσε τις περασμένες δεκαετίες και υιοθετούταν από τις προηγούμενες γενιές. Βασιζόταν στην αντίληψη ότι οι γονείς, και μόνο αυτοί, ήταν υπεύθυνοι να αποφασίζουν τι χρειάζεται το παιδί και πότε. Δεν λάμβαναν σχεδόν καθόλου υπόψη τους τη γνώμη και τις επιθυμίες του παιδιού, το οποίο δεν θεωρούταν ισότιμο μέλος της οικογένειας, αλλά μικρό και ανήξερο. Οι γονείς πάντα ήξεραν καλύτερα και επέβαλαν την άποψή τους –συχνά με βίαιο τρόπο. Η τιμωρία ήταν ο τρόπος με τον οποίο κυριαρχούσαν επάνω στο παιδί.

Στον αντίποδα του αυταρχικού τρόπου ανατροφής είναι η επιτρεπτικότητα η οποία δεν έχει κανόνες, ούτε υπάρχουν συνέπειες για τις πράξεις. Συχνά, οι γονείς πιστεύουν πως όποιος αγαπάει συγχωρεί τα πάντα και κάνει τα χατίρια. Έτσι, όμως, τα παιδιά, μεγαλώνοντας, γίνονται δυστυχισμένοι ενήλικες οι οποίοι ψάχνουν μάταια να βρουν συντρόφους, φίλους και συνεργάτες που θα τους εκπληρώνουν όλα τα χατίρια, όπως ακριβώς οι γονείς τους.

Στην εποχή που ζούμε, η δημοκρατική ανατροφή είναι η μόνη μέθοδος διαπαιδαγώγησης η οποία δείχνει σεβασμό απέναντι στο παιδί σαν ισότιμο μέλος της οικογένειας και της ευρύτερης κοινωνίας. Όμως, συχνά, στους γονείς δεν είναι απόλυτα ξεκάθαρο το πώς να μεγαλώσουν με δημοκρατικό τρόπο τα παιδιά τους.  Μπορεί, κάποιες φορές, να γίνονται αυστηροί και αυταρχικοί, αμέσως μετά, όμως, γίνονται επιτρεπτικοί –είτε από τύψεις είτε επειδή κατάλαβαν πως δεν πέτυχαν το επιθυμητό αποτέλεσμα με την αυστηρότητα.

Χρειάζεται, λοιπόν, να θυμόμαστε πως, όπως σε όλες τις δημοκρατίες, υπάρχουν κανόνες.  Δεν είναι μόνο ο γονέας που επιτρέπει ή απαγορεύει, αλλά και οι κανόνες οι οποίοι βασίζονται στο σεβασμό του εαυτού μας και του κοινωνικού συνόλου στο οποίο ζούμε, αλλά και στην κοινή λογική.

Αντί, λοιπόν, να γινόμαστε αυταρχικοί, επιμένουμε στη σταθερή τήρηση των δικαιωμάτων και των υποχρεώσεων που έχουν τα παιδιά μας και θυμόμαστε πως δικαίωμα είναι αυτό που πηγάζει από την εκπλήρωση μίας υποχρέωσης. Παραδείγματος χάρη, το παιδί έχει δικαίωμα να παίζει κάθε μέρα, αφού ολοκληρώσει τη μελέτη του.

Όσο πιο πολλές υποχρεώσεις βοηθάμε το παιδί να έχει, τόσα πιο πολλά δικαιώματα του δίνουμε.

Η αποφασιστικότητα και η σταθερότητα του γονέα, όσον αφορά τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις του παιδιού, του προσφέρουν ασφάλεια και του δίνουν θάρρος να συνεχίσει να προσπαθεί και να εκπληρώνει τα καθήκοντά του.

Από την Νταίζη Μανιατοπούλου

Νταίζη Μανιατοπούλου, MSc Counseling Psychology & Psychotherapy

Από την Ψυχοθεραπεύτρια Νταίζη Μανιατοπούλου
Συνδέσου μαζί της για καθημερινή έμπνευση για να Ζεις Με Αρμονία