Η οστεοαρθρίτιδα είναι μια χρόνια πάθηση των αρθρώσεων που χαρακτηρίζεται από τη σταδιακή φθορά του χόνδρου. Επηρεάζει κυρίως τα γόνατα, τα ισχία, τα χέρια αλλά και τη σπονδυλική στήλη και εκδηλώνεται με μηχανικό πόνο, δυσκαμψία και μερικές φορές με περιορισμό της κινητικότητας.
Αν και πολλοί άνθρωποι μπαίνουν στον πειρασμό να μειώσουν την κίνησή τους για να αποφύγουν τον πόνο, η ακινησία στην πραγματικότητα επιδεινώνει την κατάσταση: Οι μύες αποδυναμώνονται, η άρθρωση γίνεται πιο άκαμπτη και η ενόχληση αυξάνεται.
Στο βιβλίο Arthrose Arthrite Vaincre la douleur par le mouvement, ο ρευματολόγος και αθλίατρος Patrick Le Goux και η καθηγήτρια γιόγκα Mathilde Le Goux τονίζουν τη μεγάλη σημασία της σωματικής δραστηριότητας, μιλώντας στο Gala.fr.
Ανάμεσα στα διάφορα αθλήματα, ένα ξεχωρίζει

«Το περπάτημα είναι μακράν η πιο μελετημένη, πιο συνιστώμενη και κυρίως η πιο προσιτή άσκηση για την αντιμετώπιση της οστεοαρθρίτιδας. Συχνά είναι η πρώτη σωματική δραστηριότητα που προτείνεται, είτε σε διάδρομο στο γυμναστήριο είτε σε εξωτερικό χώρο, με τη μορφή γρήγορου περπατήματος υπό καθοδήγηση», αναφέρουν.
Προσιτό, εύκολα προσαρμόσιμο σε ένταση και με μικρή επιβάρυνση για τις αρθρώσεις όταν γίνεται με κατάλληλα παπούτσια, το περπάτημα βοηθά στην καλύτερη κυκλοφορία του αίματος, διατηρεί την κινητικότητα των αρθρώσεων και ενισχύει τους μύες που στηρίζουν τις επώδυνες αρθρώσεις.
Άλλες δραστηριότητες για την προστασία των αρθρώσεων
Αν και το περπάτημα παραμένει η βασική σύσταση, υπάρχουν και άλλες δραστηριότητες που μπορούν να συμβάλουν αποτελεσματικά στην αντιμετώπιση της οστεοαρθρίτιδας.
Ο ρευματολόγος προτείνει ιδιαίτερα την ποδηλασία σε στατικό ποδήλατο, η οποία βοηθά στην κίνηση των γονάτων και των ισχίων χωρίς κραδασμούς, ενώ παράλληλα ενισχύει τους μύες των κάτω άκρων.
Η μυϊκή ενδυνάμωση με μηχανήματα στο γυμναστήριο είναι, επίσης, ωφέλιμη, αρκεί να αποφεύγονται τα μεγάλα βάρη. Στόχος είναι η ενδυνάμωση των σταθεροποιητικών μυών ώστε να στηρίζουν καλύτερα την άρθρωση, όχι η επίτευξη αθλητικών επιδόσεων.

Σημαντικό ρόλο διαδραματίζει, επίσης, η νευρομυϊκή προπόνηση (ή προπριοδεκτική άσκηση). Βελτιώνοντας την ισορροπία και τον συντονισμό, μειώνει τον κίνδυνο λανθασμένων κινήσεων και ελαφρύνει την πίεση στις αρθρώσεις.
Τέλος, οι δραστηριότητες στο νερό, όπως aquagym και κολύμβηση, θεωρούνται ιδιαίτερα κατάλληλες. Το νερό μειώνει το βάρος του σώματος, περιορίζει τους κραδασμούς και επιτρέπει την κίνηση με λιγότερο πόνο, ενώ ταυτόχρονα ενεργοποιεί πολλές μυϊκές ομάδες.
Η κίνηση είναι σημαντική, αλλά πρέπει να γίνεται με σωστό και προοδευτικό τρόπο. Αυτό είναι το «κλειδί» για τη μακροχρόνια διαχείριση της οστεοαρθρίτιδας.