Το καλοκαίρι είναι για νόστιμα εδέσματα και ατελείωτες βουτιές. Και σίγουρα είναι δύσκολο να αντισταθούμε στην επιθυμία να βουτήξουμε στα δροσερά νερά όταν η θερμοκρασία είναι στα ύψη και ήδη έχουμε απολαύσει ένα τέλειο γεύμα. Ωστόσο, πολλοί εξακολουθούν να διστάζουν, επηρεασμένοι από μια προειδοποίηση που περνά από γενιά σε γενιά, ότι πρέπει να περιμένουμε τουλάχιστον ένα δίωρο μετά το φαγητό προτού κολυμπήσουμε.
Η πεποίθηση αυτή υποστηρίζει ότι η πέψη θα μπορούσε να προκαλέσει αδιαθεσία ή ακόμη και πνιγμό. Τι ισχύει, όμως, στην πραγματικότητα; Σε βίντεο που δημοσίευσε στον λογαριασμό του Doctolib στο Instagram, ο γιατρός Gérald Kierzek εξετάζει αυτή την κοινή πεποίθηση και δίνει επιστημονικές εξηγήσεις. Σύμφωνα με τον γιατρό, ο κίνδυνος δεν είναι ακριβώς αυτός που φανταζόμαστε. Περισσότερο από το ίδιο το γεύμα, αυτό που μπορεί να προκαλέσει πρόβλημα σε ορισμένες περιπτώσεις είναι κυρίως η διαφορά θερμοκρασίας ανάμεσα στο σώμα και το νερό.
Πρέπει, λοιπόν, πράγματι να περιμένουμε πριν κολυμπήσουμε ή πρόκειται απλώς για έναν μύθο; Ο ειδικός υπενθυμίζει τους βασικούς κανόνες που πρέπει να ακολουθούμε, ώστε να απολαμβάνουμε το μπάνιο μας με ασφάλεια.
Ο πραγματικός κίνδυνος είναι το θερμικό σοκ
Για τον Gérald Kierzek, η συγκεκριμένη σύσταση έχει πράγματι μια βάση αλήθειας, αλλά όχι για τον λόγο που συνήθως αναφέρεται. «Ναι, επειδή το έλεγαν οι γιαγιάδες μας, είναι ένα είδος πατροπαράδοτης πεποίθησης. Όμως δεν είναι τόσο η πέψη που δημιουργεί πρόβλημα, όσο το θερμικό σοκ», εξηγεί.
Μετά το γεύμα, ιδιαίτερα όταν αυτό καταναλώνεται κάτω από τον ήλιο, η θερμοκρασία του σώματος αυξάνεται φυσιολογικά. «Όταν έχουμε φάει, ειδικά στον ήλιο, η θερμοκρασία του σώματός μας ανεβαίνει και η διαφορά με τη θερμοκρασία του νερού προκαλεί θερμικό σοκ. Αυτό ονομάζεται υδροπληξία», διευκρινίζει ο γιατρός.
Για να περιοριστεί ο κίνδυνος, αρκούν ορισμένες απλές προφυλάξεις. «Αποφεύγουμε να βουτήξουμε κατευθείαν στο νερό, όπως επίσης αποφεύγουμε να μπούμε αμέσως μετά το φαγητό ή ύστερα από παρατεταμένη έκθεση στον ήλιο», συνιστά ο Gérald Kierzek.
Τέλος, μια συνήθεια που γνωρίζουμε καλά από τους μεγαλύτερους παραμένει επίκαιρη: «Κάνουμε επίσης αυτό που έλεγαν οι γιαγιάδες μας: Βρέχουμε τον αυχένα, το στέρνο και την κοιλιά, ώστε να συνηθίσει σταδιακά το σώμα μας», καταλήγει.
Η σταδιακή είσοδος στο νερό, επομένως, συμβάλλει στη μείωση του κινδύνου θερμικού σοκ, πολύ περισσότερο από το γεγονός ότι έχουμε φάει λίγα λεπτά νωρίτερα.
