Οι άνθρωποι το περιγράφουν ως φυλακή, που τους κρατάει συνεχώς απασχολημένους και τους παγιδεύει σε συναισθήματα ενοχής και κόπωσης. Παραδόξως, δεν αναφερόμαστε στην απώλεια βάρους, αλλά στον εθισμό στη ζάχαρη, ένα πρόβλημα που επηρεάζει όλο και περισσότερους ανθρώπους κάθε μέρα.

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας δημοσίευσε μια έκθεση που δείχνει μια παγκόσμια μείωση της ζάχαρης. Συγκεκριμένα συνιστούν η ζάχαρη να αποτελεί το 5-10% της συνολικής διατροφής ενός ατόμου, υποδεικνύοντας ότι «υπάρχουν «αδιάσειστα στοιχεία» ότι η διατήρηση της πρόσθετης ζάχαρης σε ποσοστό μικρότερο του 10% της διατροφής σας μειώνει σημαντικά τις πιθανότητες να είστε υπέρβαροι, παχύσαρκοι ή να έχετε τερηδόνα».

Δεν έχουν ακόμη διεξαχθεί ευρύτερες μελέτες για να προσδιοριστεί με ακρίβεια πόσο συχνά η εξάρτηση επηρεάζει τους ενήλικες, αλλά πρόσφατες έρευνες έδειξαν ότι περίπου το 8% των γυναικών ηλικίας 45 έως 64 ετών θα μπορούσαν να πληρούν όλα τα κριτήρια για την εξάρτηση από τα τρόφιμα.

Αυτό το ποσοστό δεν περιλαμβάνει καν τους ανθρώπους που υποφέρουν από επαναλαμβανόμενες κρίσεις λαχτάρας για ζάχαρη, οι οποίες δεν εξαφανίζονται και διαρκούν για μέρες. Η πρώτη αντίδραση των περισσότερων ανθρώπων είναι η ενοχή, επειδή αισθάνονται ότι δεν υπάρχει λόγος να καταφεύγουν συνεχώς σε επεξεργασμένα γλυκά, όταν είναι έξυπνοι, ενημερωμένοι ή έχουν κίνητρα να παραμείνουν υγιείς.

Πώς μπορείτε να ξέρετε αν η πρόσληψη ζάχαρης είναι πραγματικά εθισμός;

Οι περισσότεροι άνθρωποι, που ακούνε για άλλους που καταναλώνουν υπερβολικές ποσότητες ζαχαρούχων τροφών, μπορεί να πιστεύουν ότι η λύση είναι τόσο απλή όσο το «σταματήστε να τρώτε ζάχαρη». Εδώ βρίσκεται το πρόβλημα: όσοι αγωνίζονται να περιορίσουν την κατανάλωση της ζάχαρης, θα περάσουν από περιόδους περιοριστικής διατροφής, μόνο για να διαπιστώσουν ότι η λαχτάρα τους για ζάχαρη επιστρέφει με μανία.

Αυτός ο κύκλος «με ζάχαρη-χωρίς ζάχαρη» μετατρέπεται σε ένα συναισθηματικό τρενάκι του λούνα παρκ, όπου το άτομο χάνει την επαφή με τις συμπεριφορές του και αισθάνεται συνεχώς ένοχο, νομίζοντας ότι απλά δεν έχει αρκετή θέληση.

Άλλοι μπορεί απλά να έχουν επιπλέον πείνα που εμφανίζεται περιστασιακά και τους οδηγεί να τρώνε περισσότερο από το συνηθισμένο. Οι αιτίες περιλαμβάνουν επιπλέον δραστηριότητα, έλλειψη ύπνου, ανεπαρκή πρόσληψη νερού ή έλλειψη ινών στη διατροφή.

Ποια είναι τα προειδοποιητικά σημάδια που καθορίζουν εάν οι διατροφικές συνήθειες συνιστούν πραγματική εξάρτηση από τη ζάχαρη;

7 εύκολα αναγνωρίσιμα συμπτώματα μιας πραγματικής εξάρτησης από τη ζάχαρη:

1. Σκέφτεστε πάντα τρόπους για να ενσωματώσετε τη ζάχαρη στα γεύματα και τα σνακ σας.
2. Δεν σας ικανοποιούν τα γεύματα που δεν είναι γλυκά.
3. Επηρεάζεστε συνεχώς και καταναλώνετε συγκεκριμένα τρόφιμα ή συγκεκριμένα συσκευασμένα προϊόντα που περιέχουν ζάχαρη.
4. Η κατανάλωση ενός μόνο ζαχαρούχου τροφίμου προκαλεί απώλεια ελέγχου της διατροφής, οδηγώντας συχνά σε υπερφαγία.
5. Έχετε «κύματα» λαχτάρας για ζάχαρη που διαρκούν περισσότερο από μια μέρα ή εκτείνονται σε αρκετές ημέρες.
6. Χρησιμοποιείτε συνεχώς ζαχαρούχα τρόφιμα για να αντιμετωπίσετε την κατάθλιψη, τη μοναξιά ή την απομόνωση.
7. Δεν απολαμβάνετε τις συνήθεις δραστηριότητες, όπως την κοινωνική ζωή, την άσκηση, το σεξ ή την ψυχαγωγία, όταν σας λείπει η ζάχαρη.

Το Πανεπιστήμιο Yale δημιούργησε ένα προκαταρκτικό εργαλείο αξιολόγησης που ονομάζεται Yale Food Addiction Scale (Κλίμακα Εθισμού στα Τρόφιμα) για να βοηθήσει στον προσδιορισμό του βαθμού εθισμού ενός ατόμου στα τρόφιμα (ή τη ζάχαρη).

Ο εθισμός στη ζάχαρη είναι πολύ πραγματικός και έχει εισχωρήσει στη διατροφή και στη ζωή πολλών ανθρώπων. Αν κάποια από αυτά σας φαίνονται γνωστά, ίσως διαπιστώσετε ότι δεν είναι συγκεκριμένα η ζάχαρη. Τα κέικ, τα γλυκά και τα μπισκότα δεν σας επηρεάζουν, αλλά ίσως «δεν μπορείτε να ζήσετε» χωρίς ψωμί, κουλούρια, δημητριακά ή ζυμαρικά.

Το βασικό που πρέπει να θυμάστε είναι ότι αυτά τα προϊόντα είναι όλα το ίδιο, καθώς τα αμυλούχα τρόφιμα είναι εξίσου εθιστικά, αν όχι περισσότερο, από την καθαρή ζάχαρη.

Όσον αφορά τον γλυκαιμικό δείκτη, τα προϊόντα από λευκό αλεύρι, όπως τα διάφορα είδη ψωμιού, τα κουλούρια ή τα ζυμαρικά, μπορούν να έχουν μια αντίδραση στο σάκχαρο του αίματος που διαφέρει μόνο κατά λίγα σημεία από αυτή της καθαρής γλυκόζης.

Πρέπει να καταλάβετε ότι τα επεξεργασμένα τρόφιμα είναι μια πολύ καλά χρηματοδοτούμενη και ερευνημένη επιχείρηση. Τα τρόφιμα που βλέπετε στα ράφια είναι σχεδιασμένα για να σας προσελκύουν και να σας εθίζουν.

Από τα χρώματα της συσκευασίας μέχρι τις γεύσεις των προϊόντων, αυτά τα «τρόφιμα» είναι σχεδιασμένα για να είναι εξαιρετικά γευστικά. Οι παραγωγοί τροφίμων γνωρίζουν, ότι τα τρόφιμα που προκαλούν τη μεγαλύτερη απόκριση ντοπαμίνης στον εγκέφαλο, καταγράφουν και τις υψηλότερες πωλήσεις.