Η Finos Film με μια συγκινητική ανάρτηση στον λογαριασμό της στο Instagram θέλησε να αποχαιρετήσει τον Γιώργο Πανουσόπουλο. Ο σπουδαίος σκηνοθέτης και σεναριογράφος έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 84 ετών.
Η ανάρτηση της Finos Film
“Γιώργος Πανουσόπουλος (1942 – 2026)�
Μεγάλο κεφάλαιο του πολιτισμού μας, ο Γιώργος Πανουσόπουλος ξεκίνησε την καλλιτεχνική του διαδρομή στην Φίνος Φιλμ το 1962 ως βοηθός οπερατέρ, και εξελίχθηκε σε έναν σπουδαίο σκηνοθέτη, σεναριογράφο, διευθυντή φωτογραφίας, παραγωγό και μοντέρ. Υπέγραψε εξαιρετικές ταινίες που βραβεύτηκαν εντός και εκτός συνόρων, επηρεάζοντας και εμπνέοντας γενιές κινηματογραφιστών και δημιουργών.
Τα ειλικρινή μας συλλυπητήρια στη σύζυγό του, Μπέτυ Λιβανού, στα παιδιά του και στους οικείους του.
“Στη ζωή μου δυο πράγματα υπήρχαν – μια γυναίκα και το σινεμά.” – Γιώργος Πανουσόπουλος”, αναφέρει η ανάρτηση της Finos Film.
Ποιος ήταν ο Γιώργος Πανουσόπουλος
Ο Γιώργος Πανουσόπουλος, που γεννήθηκε στην Κηφισιά, στις 3 Φεβρουαρίου του 1942 και σπούδασε κινηματογράφο στο εξωτερικό, θα κάνει, το 1979, το θεαματικό του ντεμπούτο, με την πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του, «Ταξίδι του Μέλιτος». Μία ταινία, για την τρίτη ηλικία, μέσα από μία πρωτότυπη δραματική ψυχογραφία, που αποδεικνύει την εξαιρετική γνώση της κινηματογραφικής γλώσσας και της διεύθυνσης ενός συγκινητικού καστ βετεράνων ηθοποιών, από Σταύρο Ξενίδη και Αλέκα Παΐζη, μέχρι Μαλαίνα Ανουσάκη και Κούλη Στολίγα, ενώ πρωταγωνιστικό ρόλο έχει και η αγαπημένη του σύζυγος Μπέτυ Λιβανού. Και βεβαίως, ντυμένη με τις μελαγχολικές μελωδίες του Μάνου Χατζιδάκι.
Η ταινία Ταξείδι του Μέλιτος το θεαματικο ντεμπούτο του Γιώργου Πανουσόπουλου.
Το 1981 θα παρουσιάσει το αισθηματικό δράμα «Οι Απέναντι», έναν στοχασμό πάνω στο αστικό τοπίο και την επίδρασή του στα αδιέξοδα της ερωτικής επιθυμίας, με Άρη Ρέτσο και Μπέτυ Λιβανού, στους καλύτερους ρόλους της καριέρας τους, ενώ το 1985 με την διονυσιακή «Μανία» του, έχοντας αναλάβει εκτός από τη σκηνοθεσία και τα καθήκοντα παραγωγού, σεναριογράφου, διευθυντή φωτογραφίας και μοντέρ, θα συμμετάσχει στο φεστιβάλ Βερολίνου.
Σκηνή από το αισθηματικό δράμα «Οι Απέναντι» με Άρη Ρέτσο και Μπέτυ Λιβανού.
Ακόμη πιο κεφάτος, το 1988 θα μας ταξιδέψει παιχνιδιάρικα στον πόθο και την απενοχοποιημένη ηδονή, με το εκστατικό και ερεθιστικό «Μ’ Αγαπάς», ένα φιλμ που θα τον φέρει υποψήφιο για το Χρυσό Λέοντα στο φεστιβάλ Βενετίας.
Σκηνη από την ταινία Μ’αγπάς του Γ. Πανουσόπουλου. Η σκηνή στο λεωφορείο.
Με απόσταση επτά χρόνων, θα έρθει η «Ελεύθερη Κατάδυση», με την οποία αναδεικνύει το καλοκαιρινό φως του Αιγαίου, μέσα από μία δυνατή ερωτική ιστορία, με Καρυοφιλλιά Καραμπέτη, Αλέκο Συσσοβίτη και Βαλέρια Χριστοδουλίδου, ενώ το 1991 πειραματίζεται με φόντο την Αθήνα του Αυγούστου, στο «Μια Μέρα τη Νύχτα».
Ο Πανουσόπουλος μιλά για το φως έτσι όπως μόνο εκείνος μπορούσε.
Το 2004 κι ενώ έχει σκηνοθετήσει την τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας, θα στήσει ένα σουρεαλιστικό πικάντικο παιχνίδι, με το ερωτικό «Τεστοστερόνη» και θα κλείσει την κινηματογραφική πορεία του το 2018, με την αποτύπωση του διονυσιακού ελληνικού καλοκαιριού σε ένα νησί του Αιγαίου, με την κωμωδία «Σ’ Αυτή τη Χώρα Κανείς δεν Ήξερε να Κλαίει», όπου υπάρχει χώρος μόνο για φιλοσοφία, γλέντι και έρωτα για τη ζωή.
Ένας επίλογος, που ταίριαζε στη ζωή και στο κινηματογραφικό του σύμπαν, για έναν ευγενικό, σεμνό άνθρωπο που θα αφήσει ως κληρονομιά, εκτός από τις ταινίες του και το πάθος του για το σινεμά, την αγάπη του για τους Έλληνες δημιουργούς και για το τι μπορεί να σημαίνει συντροφικ
