Μια εικόνα που θύμιζε εξωτικό προορισμό και όχι ελληνική πόλη αντίκρισαν τις τελευταίες ημέρες στο Ναύπλιο, καθώς 50 ροζ φλαμίνγκο έκαναν την εμφάνισή τους στον υδροβιότοπο Ναυπλίου – Νέας Κίου. Τα εντυπωσιακά πτηνά βρήκαν καταφύγιο στην περιοχή εξαιτίας της πρόσφατης κακοκαιρίας που πλήττει τη χώρα, χαρίζοντας στους κατοίκους και τους επισκέπτες ένα μοναδικό φυσικό θέαμα.
Με φόντο το επιβλητικό Παλαμήδι, το γραφικό Μπούρτζι και τα νερά της Νέας Κίου, τα ροζ φλαμίνγκο πρόσθεσαν μια σπάνια πινελιά χρώματος στο τοπίο. Δεν είναι τυχαίο ότι προτιμούν τέτοιου είδους αλμυρά οικοσυστήματα, καθώς είναι ιδιαίτερα πλούσια σε τροφή και προσφέρουν τις κατάλληλες συνθήκες φιλοξενίας κατά τις μεταναστευτικές τους διαδρομές.
Με αφορμή αυτή την εντυπωσιακή παρουσία, αξίζει να γνωρίσετε καλύτερα το όμορφο και παράξενο αυτό πτηνό. Από τον μύθο για «του πουλιού το γάλα» μέχρι τις μοναδικές του συνήθειες διατροφής και ζωής, τα φλαμίνγκο συνεχίζουν να συναρπάζουν και να υπενθυμίζουν τη σπουδαιότητα των ελληνικών υγροτόπων.
Μύθος ή αλήθεια του πουλιού το γάλα;
Σίγουρα έχετε ακούσει την έκφραση και του πουλιού το γάλα… γιατί απλούστατα πιστεύουμε ότι δεν υπάρχει. Τα φλαμίνγκο όμως το διαψεύδουν αφού εκκρίνουν ένα θρεπτικό υγρό από τον λαιμό τους, γνωστό ως “γάλα” του φλαμίνγκο, για να τρέφουν τους νεοσσούς τους. Το γάλα τους είναι πλούσιο σε πρωτεΐνες και λίπη, και παράγεται τόσο από το αρσενικό, όσο και από το θηλυκό γονέα κατά την περίοδο της ανατροφής.
Βασικά πρόκειται για μια έκκριση από το ανώτερο πεπτικό σύστημα, από έναν αδένα στον οισοφάγο των γονέων και είναι απαραίτητο για την ανάπτυξη του μικρού, καθώς τα μικρά φλαμίνγκο δεν μπορούν να τραφούν μόνα τους αμέσως.
Το «γάλα του φλαμίνγκο» έχει κοκκινωπή απόχρωση, που σχετίζεται με τα καροτενοειδή που προσλαμβάνουν οι γονείς από την τροφή τους.
Τα φλαμίνγκο είναι απολύτως μονογαμικά πτηνά. Οι δύο γονείς επωάζουν το ένα αυγό που γεννούν και στη συνέχεια ταΐζουν τον νεοσσό. Αυτός ο μηχανισμός διασφαλίζει την επιβίωση των νεοσσών σε ένα απαιτητικό περιβάλλον.
Τα φλαμίνγκο είναι ροζ επειδή τρώνε πολλά γαλαζοπράσινα φύκια. Τρώνε και γαρίδες, ωστόσο οφείλουν το χρώμα τους στα φύκια. Παρά το όνομά τους, τα γαλαζοπράσινα φύκια μπορεί να έχουν χρώμα κόκκινο, βιολετί, καφέ, κίτρινο, ακόμη και πορτοκαλί.
Τα φλαμίνγκο τρώνε με το κεφάλι τους ανάποδα. Είναι τα μοναδικά πουλιά που φιλτράρουν το φαγητό τους όπως οι φάλαινες και τα στρείδια. Το ράμφος τους περιέχει σειρές δίσκων και φίλτρα που συγκρατούν μονοκύτταρα φυτά με διάμετρο μικρότερη των 0.05 χιλιοστών.
Η γλώσσα του φλαμίνγκο λειτουργεί σαν αντλία, σπρώχνοντας το νερό μέσα στο ράμφος τέσσερις φορές το δευτερόλεπτο. Κοιμούνται με το ένα πόδι ώστε αναπαύουν το μισό τους σώμα κάθε φορά, ενώ το άλλο παραμένει σε εγρήγορση για τυχόν εχθρούς. Τα φλαμίνγκο μπορούν να ζήσουν μέχρι 50 χρόνια.
Στο φυσικό περιβάλλον καταγράφονται έξι διαφορετικά είδη φλαμίνγκο, τα οποία ζουν σε μεγάλες αποικίες.
Στην Ν.Κίο και στην Ελλάδα γενικότερα θεωρούνται πλέον συχνοί επισκέπτες κατά τις μεταναστευτικές περιόδους, με συχνές εμφανίσεις σε παράκτιους υγροτόπους.
