Μαίρη Μήνα: True Star Quality

InStyle τεύχος Απριλίου

Οταν παρακολούθησα για πρώτη φορά τη νέα σειρά του Alpha, Αγγελική, το ενδιαφέρον μού κέντρισε κυρίως η πρωταγωνίστρια. Γνωρίζοντάς την, κατάλαβα ότι πέρα από το ταλέντο της, το χαρακτήρα που υποδύεται στο σίριαλ και τη γοητευτικά μελαγχολική παρουσία της, η Μαίρη ξεχωρίζει και για το ήθος της αλλά και για τη σοβαρότητα με την οποία αντιμετωπίζει τα νέα δεδομένα και τις προκλήσεις στη ζωή της.

InStyle τεύχος Απριλίου

Πώς μπήκε η Αγγελική στη ζωή σου;

Μια ωραία, ηλιόλουστη μέρα, λίγο μετά την άρση του πρώτου σκληρού lockdown, όπου όλα ακόμα έμοιαζαν ρευστά και ασταθή, χτύπησε το τηλέφωνό μου και μου έγινε η πρόταση για το ρόλο της Αγγελικής. Ακολούθησαν κάποια ραντεβού με τον σκηνοθέτη της σειράς, τον αγαπημένο Στέφανο Μπλάτσο, καθώς και με τον παραγωγό και κάπως έτσι ξεκίνησε αυτό το ταξίδι.

Ποιες ήταν οι πρώτες σκέψεις που έκανες όταν σου έγινε η πρόταση;

Καταρχάς ένιωσα να με τιμά αυτή η εμπιστοσύνη στο πρόσωπό μου. Δεν είναι εύκολο, ούτε αυτονόητο να παίρνει κανείς το ρίσκο ν΄ αναθέσει έναν κεντρικό ρόλο σε έναν ηθοποιό που δεν έχει την ανάλογη εμπειρία στο συγκεκριμένο μέσο. Επειτα αισθάνθηκα ότι είναι μια μεγάλη ευθύνη και πήρα αρκετό χρόνο να το σκεφτώ, αφού μια τέτοια απόφαση θα ήταν ένα μεγάλο άλμα. Ηθελα να είμαι σίγουρη ότι μπορώ να αντεπεξέλθω ή έστω ότι θέλω πραγματικά να δοκιμαστώ σε ένα τέτοιο εγχείρημα.

InStyle τεύχος Απριλίου

Πρωταγωνίστρια. Σε φόβισε κάτι στο άκουσμα αυτής της λέξης;

Φυσικά και με φόβισε. Δεν είναι απλό να είσαι ο κεντρικός μοχλός μιας ιστορίας. Βέβαια, όταν ξεκινά η δουλειά ο φόβος παραμερίζεται, γιατί υπάρχουν σημαντικότερα πράγματα με τα οποία έρχεσαι αντιμέτωπος. Επίσης, δεν είσαι πια μόνος, έχεις συνεργάτες και συναδέλφους με τους οποίους καθημερινά συνυπάρχεις και συνδημιουργείς και δεν υπάρχει πια χώρος για φόβο. Αυτός μετατρέπεται σε ομαδική πρόκληση και η πρόκληση σε ενεργοποιεί, σε ξυπνά, δεν σε παγώνει.

Υπήρξε κάτι που σε δυσκόλεψε ως ηθοποιό στην πρώτη της τηλεοπτική εμφάνιση;

Με δυσκόλεψε ο ρυθμός που έχει ένα τηλεοπτικό γύρισμα, όπου όλα γίνονται γρήγορα και ανά πάσα στιγμή πρέπει να είσαι έτοιμος και σε πλήρη εγρήγορση να ανταποκριθείς. Επίσης, με ξένισε –λειτουργικά– το γεγονός ότι σε ένα σίριαλ, σε αντίθεση με ένα θεατρικό έργο ή μια κινηματογραφική ταινία, δεν ξέρεις ποια θα είναι η κατάληξη. Ούτε του ρόλου, ούτε της ιστορίας. Αυτό όμως έχει και το στοιχείο της έκπληξης που έχει η ίδια η ζωή. Δεν ξέρεις ποτέ την έκβασή της.

InStyle τεύχος Απριλίου

Εχεις δηλώσει «Το θέατρο είναι ένα πάρα πολύ μεγάλο κομμάτι της ζωής μου, αλλά παρά την κούραση δεν αισθάνομαι ότι δουλεύω. Χόμπι και δουλειά μαζί».

Όταν κάποιος κάνει αυτό που αγαπά και που τον πωρώνει έχει ένα πολύ ισχυρό καύσιμο, το οποίο δεν εξαντλείται εύκολα. Έτσι είναι και με το θέατρο και γενικά με την υποκριτική. Η ενασχόληση δεν τελειώνει με το τέλος της πρόβας ή του γυρίσματος. Είναι μια διαδικασία που τη φέρεις μαζί σου στον τρόπο που υπάρχεις και που ζεις. Αντλείς συνεχώς από την εμπειρία και την παρατήρηση της ίδιας της ζωής για την τέχνη σου.

Τελικά είναι ευτυχία να κάνεις το χόμπι σου επάγγελμα;

Ευτυχές είναι όταν το επάγγελμά σου, στο οποίο έχεις επενδύσει χρήμα, χρόνο και προσδοκία και που σου δίνει χαρά και ζωή να το ασκείς, είναι προστατευμένο απ΄ όλες τις απόψεις. Ευτυχές είναι το να μπορείς να εργάζεσαι διατηρώντας την αξιοπρέπειά σου. Ισως ακούγεται απλό, αλλά δεν είναι.

Υπάρχει κάτι στον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί η τηλεόραση που θα ήθελες να υπάρχει και στο θέατρο ή το αντίθετο;

Πλέον, ό,τι και να πει κανείς, το ζήτημα είναι ένα: να συνεργάζεσαι με ανθρώπους –όπου κι αν βρίσκονται στην εργασιακή ιεραρχία– που το σύστημα αξιών τους τιμά τις πρωταρχικές αξίες της ζωής. Και αυτές δεν είναι άλλες από την αγάπη, τον σεβασμό, την ευγένεια, την καλοσύνη και το δίκαιο. Ολα τα υπόλοιπα έρχονται δεύτερα.

InStyle τεύχος Απριλίου

Η δημοσιότητα είναι δεδομένη πλέον. Πώς τη χειρίζεσαι στην καθημερινότητά σου;

Πέρα από κάποιους επιπλέον ακολούθους στα social media και κάποια μηνύματα και εκδηλώσεις αγάπης, δεν έχει αλλάξει κάτι ριζικά λόγω της δημοσιότητας. Είναι και το lockdown που περιορίζει τις επαφές και τις εξόδους. Το μόνο που αλλάζει σε προσωπικό επίπεδο είναι η αίσθηση ευθύνης του βήματος που σου δίνεται λόγω της δημοσιότητας. Εκεί αισθάνομαι ότι άλλοτε χρειάζεται προσοχή και άλλοτε τόλμη.

Η τηλεθέαση είναι κάτι που σε απασχολεί και σε τι βαθμό;

Με ενδιαφέρει στο βαθμό που η δουλειά μας βρίσκει ανταπόκριση. Αφηγούμαστε μια ιστορία και φυσικά έχει σημασία να ξέρεις κατά πόσο αυτή η ιστορία αφορά τους ανθρώπους στους οποίους απευθύνεται. Αλλά γενικότερα έχω απαλλάξει τον εαυτό μου από το φορτίο της τηλεθέασης και των αριθμών, μιας και ξέρω ότι δεν μου αναλογεί.

Πώς είσαι αυτές τις μέρες που ο χώρος της υποκριτικής πλήττεται σφόδρα από συμβάντα σεξουαλικής, λεκτικής και ψυχολογικής βίας;

Βρίσκομαι σε τρομακτική αναταραχή και τα συναισθήματά μου είναι ανάμεικτα. Νιώθω βαθιά θλίψη για εκείνους που έχουν υποφέρει και τεράστια οργή που άνθρωποι καταχράστηκαν τη δύναμη και τη θέση τους και τραυμάτισαν ανελέητα άλλους ανθρώπους. Επίσης, αισθάνομαι θυμό που κανείς δεν φαίνεται να αναλαμβάνει την ευθύνη, ώστε να επέλθει η απαραίτητη αίσθηση κοινωνικής ασφαλείας και ισορροπίας. Αλλά νιώθω και ανακούφιση που η δικαιοσύνη, έστω για αρχή, φαίνεται να λειτουργεί σωστά και διερευνά και προφυλακίζει αυτούς που πρέπει. Επιπλέον, μεγάλη παρηγοριά αποτελεί το πνεύμα αλληλεγγύης και αλληλοβοήθειας που διέπει αυτήν τη στιγμή τον κλάδο μας. Αισθάνομαι τεράστια ευγνωμοσύνη για το θάρρος που βρήκαν οι πιο πληγωμένοι και βγήκαν στην πρώτη γραμμή και με τόλμη και προσωπικό κόστος έριξαν φως σε αυτό το ζοφερό τοπίο. Ζούμε μια τεράστια αλλαγή, και όχι μόνο στο θεατρικό χώρο. Είναι σαν να κουνιέται συθέμελα το πατριαρχικό οικοδόμημα που ως τώρα μας καταπίεζε, και είναι τόσο παρήγορο που οι φαινομενικά πιο αδύναμοι είναι εκείνοι που θαρραλέα ανέλαβαν πρώτοι τα ηνία αυτής της αλλαγής.

Τι μπορεί να γίνει κατά τη γνώμη σου από το κράτος για να εξαλειφθεί αυτό το δυσάρεστο φαινόμενο;

Μια τεράστια συλλογική στροφή προς τον ανθρωπισμό. Να ξαναέρθει ο άνθρωπος στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος της κοινωνίας και του πολιτισμού και κριτήριο της προόδου σε κάθε τομέα να είναι η ελευθερία του και η ποιότητα της ζωής του.

Η Αγγελική έχει υποστεί κακοποίηση στην εφηβεία της. Πώς αντιμετωπίζεις εσύ την ηρωίδα σου, η οποία κουβαλάει ένα τέτοιο τραύμα;

Προσπαθώ να καταλάβω καταρχάς το σώμα της. Τα συμπτώματά της. Την εξάντληση και την αϋπνία της. Τον πόνο της. Το κλείσιμο του κορμιού της. Κι έπειτα να ανιχνεύσω πώς επηρεάζεται ο ψυχισμός της. Η σύγχυση που φέρει το θυμικό της. Όπως και τη δύναμη που της δίνει η ανάγκη της για δικαίωση. Αυτή η ανάγκη της είναι η κινητήριος δύναμη όλης της ιστορίας. Από εκεί ξεκινά κι εκεί τελειώνει. Να δικαιωθεί για να ησυχάσει.

InStyle τεύχος Απριλίου

Τι θα πρέπει να «εφεύρουμε» για να ξεπεράσουμε, τουλάχιστον ψυχολογικά, όλο αυτό που βιώνουμε;

Ισως θα πρέπει συλλογικά να θυμηθούμε και να επανακαλλιεργήσουμε τα ιδανικά και τις κοινωνικές αρετές μας. Να καταπολεμήσουμε τον ωφελιμισμό, να αποδοκιμάσουμε την απάνθρωπη συμπεριφορά και την παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και να στραφούμε προς τη φροντίδα του ανθρώπου ως ελεύθερης ύπαρξης. Ας ξαναγίνουμε αθεράπευτα ιδεαλιστές για να υποδεχτούμε τη μετα-κυνική εποχή που ξημερώνει.

Η πανδημία έχει κλονίσει κάθε γωνιά του πλανήτη και φυσικά και τη δική μας χώρα. Πώς βλέπεις τις επιπτώσεις της στο θέατρο;

Το θέατρο θα επιστρέψει και θα είναι πιο λαμπρό από ποτέ. Αλλωστε, οι κρίσεις πάντα υπήρξαν ισχυρό υλικό για δημιουργία. Θα επιστρέψει, και από «θέατρο των κριτικών» θα είναι «θέατρο της κριτικής». Προσωπικά, ανυπομονώ!

Έχεις σπουδάσει κοινωνική λειτουργός και έχεις κάνει την πρακτική σου σε ένα θέατρο για ΑμεΑ στη Σουηδία. Εκεί συνειδητοποίησες ότι η ζωή είναι παντού και προσφέρει τα δώρα της. Στην Ελλάδα θα μπορούσες να πεις το ίδιο για τους ανθρώπους που λόγω αναπηρίας δεν έχουν πρόσβαση σε πράγματα αυτονόητα για άλλους;

Δυστυχώς, και πάντα μέσω της σύγκρισης με άλλες χώρες, η Ελλάδα απέχει πολύ από το να θεωρηθεί κράτος πρόνοιας σε ό,τι αφορά τις δομές της. Παρ’ όλα αυτά, υπάρχουν άνθρωποι που η δουλειά τους στον τομέα αυτό είναι ηρωική. Παρέχουν βοήθεια και στήριξη από το προσωπικό τους απόθεμα.

Τι νοσταλγείς από την προ Covid-19 κανονικότητα;

Την ελευθερία. Μας έχει στοιχίσει βαθύτατα η έλλειψη ελευθερίας. Στερούμαστε τα χρυσά μας χρόνια εξαιτίας των λιγοστών αντοχών του εθνικού συστήματος υγείας. Πόσο παράδοξο είναι αυτό;

InStyle τεύχος Απριλίου

MOTO

«Βρίσκομαι σε τρομακτική αναταραχή και τα συναισθήματά μου είναι ανάμεικτα. Νιώθω βαθιά θλίψη για εκείνους που έχουν υποφέρει και τεράστια οργή που άνθρωποι καταχράστηκαν τη δύναμη και τη θέση τους και τραυμάτισαν ανελέητα άλλους ανθρώπους».

«Στερούμαστε τα χρυσά μας χρόνια εξαιτίας των λιγοστών αντοχών του εθνικού συστήματος υγείας. Πόσο παράδοξο είναι αυτό;»

«Ευτυχές είναι το να μπορείς να εργάζεσαι διατηρώντας την αξιοπρέπειά σου. Ισως ακούγεται απλό, αλλά δεν είναι».

Από την Ειρήνη Ζουρνατζή

Φωτογραφίες: Νίκος Μαλιάκος

Styling: Πέννυ Ιωαννίδου

MU & Hair: Κωνσταντίνα Μιχοπάνου

Ευχαριστούμε θερμά για τη φιλοξενία το Cape Sounio Grecotel Exclusive Resort