Κατερίνα Ντούσκα: Power girl

Sotiris Georgiou φόρεμα. United Nude πέδιλα, unitednude.com.

Λίγες ημέρες πριν ανέβει στη σκηνή της Eurovision, η Κατερίνα Ντούσκα μας αποκαλύπτει τις σκέψεις της και μιλά για τη ζωή της στον Καναδά, τη μόδα, το female spirit και τους λόγους που θεωρεί τον εαυτό της power girl.

Από τη Γωγώ Θωμά

Yiorgos Eleftheriades μπλούζα, Yiorgos Eleftheriades Space. Eleanna Katsira κολιέ από δέρμα, eleannakatsira.com.

Η αλήθεια είναι πως η συνάντησή μας με την Κατερίνα δεν ήταν εύκολη υπόθεση. Ανάμεσα σε ταξίδια, πυρετώδεις πρόβες ενόψει Eurovision και ένα κρυολόγημα που την ταλαιπωρούσε εκείνες τις ημέρες, τελικά καταφέραμε να βρεθούμε ένα ηλιόλουστο πρωινό Κυριακής έξω από το Nils στο Παγκράτι. Έφτασα λίγα λεπτά νωρίτερα από εκείνη και το μαγαζί ήταν κλειστό όπως και το κινητό μου. Την ώρα που σκεφτόμουν «Όλα λάθος», την είδα να με χαιρετάει από μακριά. Μετά από μιάμιση ώρα μαζί της, αποδείχτηκε πως τελικά όλα έγιναν σωστά, με τις δυο μας να δίνουμε ραντεβού για καφέ μετά την επιστροφή της από το Τελ Αβίβ.

Η Κατερίνα γεννήθηκε και μεγάλωσε στον Καναδά. Εκείνα τα χρόνια δεν είχε ιδέα τι εστί Eurovision. «Δεν ήταν ένα παιδικό μου όνειρο. Όταν όμως ήρθα στην Ελλάδα στα 16 μου, κατάλαβα πόσο μεγάλες διαστάσεις παίρνει εδώ. Δεν είχα φανταστεί ποτέ τον εαυτό μου σε αυτό το stage, επειδή το προφίλ του καλλιτέχνη που συνήθιζε να πηγαίνει στον συγκεκριμένο μουσικό θεσμό ήταν διαφορετικό. Όταν ήρθε η πρόταση, μου φάνηκε σουρεαλιστικό. Είναι τεράστια τιμή και ευκαιρία για κάθε καλλιτέχνη. Φτάνει να νιώσεις ότι μπορείς να το υποστηρίξεις, γιατί η Eurovision είναι πολλά πράγματα. Δεν αρκεί να έχεις ταλέντο ή ένα καλό τραγούδι. Για να πάρω την απόφαση χρειάστηκε ένας μήνας καθαρής σκέψης. Είναι μεγάλη η ευθύνη. Δεν θέλεις να απογοητεύσεις ούτε τον εαυτό σου ούτε κανέναν».

Μια ανάσα πριν από τον τελικό, η Κατερίνα παραδέχεται πως έχει περάσει από διάφορα κύματα σε ό,τι αφορά στην ψυχολογία της. «Όσο πλησιάζουν οι μέρες, οι απαιτήσεις μεγαλώνουν. Είναι ένας αγώνας με τον εαυτό σου να κρατάς την ηρεμία και την ψυχραιμία σου και να μη χάνεις την ουσία. Κάνουμε μουσική και η μουσική μόνο χαρά μπορεί να προσφέρει. Εμπιστεύομαι την ομάδα μου και φυσικά τη διοργάνωση. Με αυτόν τον τρόπο προσπαθώ να αγχώνομαι για όσο το δυνατόν λιγότερα. Θα σκεφτώ τον ήχο μου, τα φώτα, να μην πέσει κανένας, να μη σκιστεί κάποιο ρούχο».

Η Κατερίνα θα ανέβει στη σκηνή της Eurovision φορώντας μια εντυπωσιακή δημιουργία Deux Hommes. «Το φόρεμα που επιλέξαμε κλείνει το μάτι στην Αναγέννηση. Είναι μάξι και έχει μια θεατρικότητα. Η χρωματική παλέτα κινείται ανάμεσα στο ασημί, το μπεζ και το λευκό. Συμβαδίζει απόλυτα με το κόνσεπτ. Χαίρομαι που γνώρισα τους Deux Hommes. Αυτοί οι άνθρωποι έχουν τόσο έντονα το παιδί μέσα τους, κάτι που θεωρώ απαραίτητο για κάθε καλλιτέχνη. Όταν μπαίνω στο ατελιέ τους, νιώθω κι εγώ σαν ένα μικρό παιδί που μπαίνει στο ζαχαροπλαστείο. Τα σχέδιά τους είναι ευφάνταστα».

Burberry καμπαρντίνα, attica. Eleanna Katsira γιλέκο, eleannakatsira.com. Mi-Ro φόρεμα.
Fendi mules, Καλογήρου.

Το τραγούδι της «Better love», σε στίχους και μουσική δική της, σε συνεργασία με τους Leon of Athens και David Sneddon, το πίστεψε από την αρχή. «Η ανταπόκριση που έλαβε ήταν πέρα από κάθε προσδοκία. Ο κόσμος έχει συνδεθεί με το τραγούδι, οπότε για μένα αυτή η μάχη έχει ήδη κερδηθεί. Τις πρώτες μέρες έκλαιγα από συγκίνηση». Ένας από τους στίχους του κομματιού αναφέρει «no pain no gain» και εκείνη μου λέει πως αυτή είναι η ζωή. «Αν δεν πονέσεις, δεν νιώθεις τον θρίαμβο. Για εμένα μετράει το πόσες φορές σηκώνεσαι, όχι το πόσες φορές πέφτεις. Αυτό είναι το μότο μου».

Το «Better love» είναι ένα power pop song με το οποίο ταυτίζεται απόλυτα αφού και η ίδια νιώθει power girl. «Κάθε γυναίκα οφείλει να πιστεύει ότι είναι power girl. Για εμένα δυναμικό κορίτσι είναι εκείνο που πιστεύει στον εαυτό του, που ακολουθεί αυτό που θέλει η ίδια, που ακούει τις προσωπικές της  ανάγκες. Να μπορεί να είναι μόνη της, να είναι ανεξάρτητη και να ορίζει τη ζωή της εκείνη και όχι κάποιος άντρας, σχέση ή τα θέλω του περίγυρου. Η γυναίκα έχει βασανιστεί πολύ μέσα στον χρόνο με το τι απαιτούν οι άλλοι από εκείνη. Νομίζω ότι διανύουμε πολύ ωραίες εποχές. Υπάρχει μια συναίσθηση γύρω από τέτοια θέματα και η γυναίκα πια αντιλαμβάνεται ότι μπορεί να είναι όποια πραγματικά θέλει να είναι».

Η ίδια νιώθει τυχερή επειδή μεγάλωσε σε ένα περιβάλλον που της καλλιέργησε έντονα τον γυναικείο δυναμισμό. «Μεγαλώνοντας στον Καναδά, πήγα σε σχολείο θηλέων, οπότε το female spirit ήταν στα ύψη. Δεν νιώθαμε ποτέ υποδεέστερες. Έχω εξοικειωθεί από μικρή με το πρότυπο της δυναμικής γυναίκας. Για εμένα ήταν μονόδρομος

Φυσικά, αντιλαμβάνομαι τις πιέσεις της κοινωνίας και το πόσο εύκολο είναι να αμφισβητούνται αυτά τα πράγματα. Είμαι φεμινίστρια,αλλά δεν αισθάνομαι τους άντρες απέναντι. Είμαι τυχερή επειδή από παιδί έχω στη ζωή μου υπέροχους άντρες. Τους αγαπώ και τους θεωρώ συμμάχους. Το τραγούδι μου έχει να κάνει πάνω από όλα με την αποδοχή του εαυτού σου, την αγάπη προς τον εαυτό σου. Μόνο έτσι μπορείς να αγαπήσεις και τον άλλο».

Όταν μιλάμε για γυναικεία πρότυπα, η Κατερίνα αποκαλύπτει πως η Nina Simone είναι για εκείνη η top καλλιτέχνιδα. «Με γοητεύει η ελευθερία αυτής της γυναίκας και στη σκηνή αλλά και στη ζωή της. Τα πρότυπά μου είναι οι γυναίκες που χαράζουν τον δικό τους δρόμο και δεν τις ενδιαφέρουν τα στερεότυπα. Με εμπνέουν όσες δεν εφησυχάζουν στο πώς δείχνουν, δεν αφήνουν την ηλικία αλλά ούτε και το κοινωνικό στάτους να τις περιορίζουν. Γυναίκες που είναι ο εαυτός τους, με τρομερή αυτοπεποίθηση, και που έχουν κάνει ειρήνη με αυτό που είναι πραγματικά. Έχουμε μεγαλώσει με την πεποίθηση ότι πρέπει να είμαστε αρεστές. Αρεστές εμφανισιακά και αρεστές στους άντρες. Προσωπικά, θαυμάζω όταν βλέπω μια γυναίκα να είναι ο εαυτός της. Είμαι υπερήφανη που έχω τέτοιες φίλες και που βλέπω τέτοιες γυναίκες στη γενιά μου. Επίσης, θαυμάζω υπερβολικά τη μητέρα μου. Είναι μια γυναίκα-βράχος».

2plus1equals2 σακάκι, μπλούζα και βερμούδα, 2plus1equals2.com. Eleanna Katsira ζώνη, eleannakatsira.com. United Nude πέδιλα, unitednude. com.

Μιλώντας για τα χρόνια πίσω στον Καναδά και την παιδική της ηλικία, η τραγουδοποιός εξηγεί τους λόγους που άργησε πολύ να παραδεχτεί πως θέλει να γίνει μουσικός. «Ήμουν τραγικά ντροπαλή και έτσι ήταν κάτι που έκρυβα πολλά χρόνια. Όποτε τύχαινε να με πιάσουν να τραγουδάω στο δωμάτιό μου, ήθελα να ανοίξει η γη να με καταπιεί. Είχα το σύνδρομο “Little Miss Perfect”. Ήθελα να είμαι αυτό που θέλουν οι άλλοι. Δεν μιλώ καθόλου εκ του ασφαλούς. Το να αποδεχτώ τον εαυτό μου και να υποστηρίξω τα όνειρά μου έχει υπάρξει ένας μεγάλος αγώνας στη ζωή μου. Η αγάπη μου για τη μουσική ήταν κάτι που άργησα να εκδηλώσω, γιατί υποσυνείδητα δεν ήθελα να απογοητεύσω κανέναν. Όλοι ήθελαν από εμένα να γίνω γιατρός ή δικηγόρος. Ξεκίνησα τις σπουδές μου στο τμήμα MME του Παντείου Πανεπιστημίου και μπήκα στη Νομική έχοντας χάσει ένα έτος, επειδή εκείνη την περίοδο αντιμετώπιζα ένα πρόβλημα υγείας, έκανα ένα χειρουργείο στο πόδι μου. Παράλληλα έκανα δύο και τρεις δουλειές –πωλήτρια, σερβιτόρα, ιδιαίτερα αγγλικά και γαλλικά σε παιδιά, για να σπουδάσω σε ωδείο. Οι δικοί μου απόρησαν με αυτή μου την απόφαση. Στην πορεία τούς έκανα ξεκάθαρο πως αυτό ήταν το όνειρό μου. Όταν είπα στους γονείς μου ότι θα αφήσω τη Νομική, ήταν αρκετά δύσκολο. Νόμιζα πως δεν θα μου ξαναμιλούσαν. Όμως αυτός ο φόβος ήταν πλασματικός. Μόλις είδαν ότι αφοσιώθηκα πλήρως στη μουσική, έγιναν οι μεγαλύτεροί μου φαν».

Οι γονείς της έφυγαν από την Ελλάδα για τον Καναδά πολύ νέοι  η μητέρα της είναι από τη Λειβαδιά και ο πατέρας της από την Πρέβεζα. «Όταν ξεκίνησαν να φτιάχνουν τη ζωή τους στο Μόντρεαλ, είχαν στο μυαλό τους ότι θα έμεναν εκεί για πέντε χρόνια και έπειτα θα επέστρεφαν στην Ελλάδα. Αυτά τα πέντε χρόνια έγιναν περισσότερα από είκοσι. Ειδικά ο πατέρας μου ζούσε με τον καημό του ξενιτεμένου ανθρώπου που θέλει να επιστρέψει στην πατρίδα του. Καθώς όμως εγώ και ο αδελφός μου μεγαλώναμε, αυτό το όνειρο άρχισε να απομακρύνεται. Αν καθυστερούσαν δύο χρόνια να φύγουν από τον Καναδά, εγώ θα είχα κλείσει τα 18 και δεν θα τους ακολουθούσα. Γεννήθηκα εκεί, αυτό ήταν το σπίτι μου και ζούσα φανταστικά. Οπότε, για να πετύχει το εγχείρημά τους, το έκαναν στα 16 μου. Ήταν πλήγμα για εμένα. Ήταν ακραίο. Θυμάμαι ότι τις οκτώ ώρες που διήρκεσε το ταξίδι έκλαιγα μπροστά από τις φωτογραφίες και τα γράμματα των φίλων μου. Το ίδιο δύσκολες ήταν και οι πρώτες ημέρες στην Ελλάδα. Είχα πάθει σοκ. Από το σχολείο θηλέων που έμοιαζε με κάστρο ήρθα στο δημόσιο λύκειο του Βύρωνα. Έβλεπα τα γκράφιτι στους τοίχους και νόμιζα πως το σχολείο δεν είναι σε λειτουργία. Η Ελλάδα όμως είναι μεγάλη ξελογιάστρα. Είναι μια χώρα που δεν θυμίζει καμία άλλη και σε συνεπαίρνει. Συνήθισα γρήγορα και έκανα σχεδόν αμέσως φίλους».

Σήμερα, οι γονείς της έχουν επιστρέψει στον Καναδά, μια απόφαση που πήραν λόγω της οικονομικής κρίσης, με όνειρο να γυρίσουν πίσω μόλις συνταξιοδοτηθούν. Η Κατερίνα μένει στο Παγκράτι, σε ένα διαμέρισμα όπου ζει μαζί με τον αδελφό της, Θοδωρή. «Με τον αδελφό μου ήμασταν πάντα σαν εγκεφαλικά σιαμαία. Είναι η αδελφή ψυχή μου. Ξεκινήσαμε μαζί τη μουσική, ήταν ο πρώτος μου ντράμερ. Έχει κάποιους μήνες που βρίσκεται ξανά στην Ελλάδα. Αγαπώ το Παγκράτι. Λατρεύω τις πλατείες της περιοχής. Τη θεωρώ την πιο hot περιοχή του Κέντρου. Φυσικά αγαπώ και τη βόλτα στην Πλάκα. Δεν οδηγώ, οπότε μου αρέσει όλα να μπορώ να τα κάνω με τα πόδια. Περπατάω αρκετά. Με χαλαρώνει πολύ. Είμαι ονειροπόλα, οπότε μου αρέσει να χαζεύω και να φεύγει το μυαλό μου».

Όταν τη ρωτάω αν θα ήθελε να επιστρέψει στον Καναδά, η κουβέντα μας πηγαίνει στο πόσο δελεαστικό είναι για εκείνη να κυνηγήσει μια διεθνή καριέρα έχοντας ως βάση την Αμερική. «Η μουσική σήμερα ταξιδεύει μέσω του Διαδικτύου και έτσι τα δεδομένα έχουν αλλάξει. Μπορείς να κάνεις τα πάντα ζώντας οπουδήποτε. Την παραγωγή του δίσκου μου την έκανα στο Λονδίνο. Οπότε, ούτως ή άλλως, κινούμαι στο εξωτερικό. Η αλήθεια όμως είναι πως εμένα την ευκαιρία μού την έδωσε η Ελλάδα. Το κοινό που με αγκάλιασε ήταν οι Έλληνες, όπως και η δισκογραφική μου, η Minos EMI. Είναι τόσοι οι καλλιτέχνες στον κόσμο και τόσο μικρό το ποσοστό που έχει τη στήριξη μιας δισκογραφικής και ένα κοινό. Στην Ελλάδα έχω παίξει στις μεγαλύτερες σκηνές, και όλα αυτά τα κατάφερα σε σύντομο χρονικό διάστημα. Αν ήμουν στο εξωτερικό, ενδεχομένως να μου έπαιρνε πολλά χρόνια και ίσως να μην τα κατάφερνα ποτέ».

Η ζωή της Κατερίνας έχει μεγάλες δόσεις μουσικής και έτσι υπάρχουν στιγμές που απολαμβάνει την απόλυτη σιωπή. «Δεν είμαι από τους ανθρώπους που θα ξυπνήσουν και θα βάλουν μουσική. Σίγουρα ακούω indie pop, pop, soul και jazz. Επίσης μου αρέσει η εναλλακτική R ‘n’ B και εννοείται πως θα χορέψω με Bruno Mars».

Mi-Ro κοστούμι. Ellesse Τ-shirt, attica. United Nude πέδιλα, unitednude.com.
Mακιγιάζ-Μαλλιά: Κωνσταντίνα Μιχοπάνου. Βοηθός Styling: Ηρώ Τσούρτου. Βοηθός Φωτογράφου: Παυλίνα Ριζούδη.

Η Κατερίνα είναι μια γυναίκα κοκέτα, που αγαπά το shopping, το μακιγιάζ, τα vintage ρούχα, αλλά δεν φοράει ποτέ άρωμα. «Για shopping συνήθως επιλέγω να πηγαίνω στην Ερμού και σίγουρα κάθε φορά θα περάσω από τη Zara. Δεν έχω υπάρξει ποτέ αγοροκόριτσο. Είμαι πολύ girly και κοκέτα. Όμως έχω χαλαρώσει πολύ μέσα στον χρόνο. Παλιότερα μου έπαιρνε δύο ώρες για να ετοιμαστώ για μια έξοδό μου. Δεν θα με έβλεπες να κυκλοφορώ άβαφη. Πλέον το κάνω, και μάλιστα πια μπορώ να ετοιμαστώ μέσα σε δέκα λεπτά!».Το πρώτο luxury item που απέκτησε με τα πρώτα της χρήματα ήταν ένα ζευγάρι μπότες. «Έκαναν 200 ευρώ. Πλέον δεν σπαταλάω πολλά χρήματα στα ψώνια. Δεν θέλω να επενδύω σε ρούχα που ξέρω ότι θα φορέσω μόνο μία φορά, γιατί πλέον μέσω social media φοράς ένα ρούχο και αμέσως το έχουν δει όλοι. Είναι λίγο θλιβερό αυτό γιατί χάνεται η αξία τους. Τα αγαπημένα μου ρούχα είναι τα vintage.

Το κόκκινο πουά ταγέρ που έχω από τη μητέρα μου είναι ένα από τα αγαπημένα κομμάτια της γκανταρόμπας μου. Επίσης, μου αρέσουν οι τσάντες και τα παπούτσια. Έχω παραπάνω από όσα χωράει το σπίτι μου. Η αλήθεια είναι ότι δεν πετάω πράγματα».

Στο ραντεβού μας η Κατερίνα φορούσε μουσταρδί σακάκι, T-shirt με στάμπα, ψηλόμεσο τζιν παντελόνι και ένα ζευγάρι sneakers Reebok. «Κάποτε δεν ντυνόμουν καθόλου βολικά. Με ενδιέφερε το πώς θα δείχνω. Πλέον δεν έχω αυτή την ανοχή. Θέλω απλά να νιώθω άνετα. Το στιλ μου είναι casual chic, στην πραγματικότητα όμως αγαπώ πολλά διαφορετικά είδη. Μου αρέσει το μίνιμαλ και το glam, το κομψό αλλά και το athletic, το αντρόγυνο και το super feminine. Μου αρέσουν τα κοστούμια και τα deux-pièces. Επίσης, θαύμαζα πολύ τα ρούχα που φορούσαν οι έφηβες στα 90s και αγαπώ στοιχεία από τα 20s, 30s και 40s. Δεν θα με έλεγα σε καμία περίπτωση χύμα. Πρέπει να περνάω πολύ κακή περίοδο για να με δει κάποιος έτσι».

Yiorgos Eleftheriades πουκαμίσα, γιλέκο και φούστα, Yiorgos Eleftheriades Space. United Nude πέδιλα, unitednude.com.

Μιλώντας για μόδα και τάσεις παραδέχεται ότι αποφεύγει οτιδήποτε γίνεται υπερβολικό trend. «Δεν έχω αγοράσει ποτέ Converse γιατί τα έβλεπα παντού. Δεν υπήρχε άνθρωπος που δεν φορούσε Αll Star. Για εμένα χάνεται κατευθείαν το ενδιαφέρον όταν κάτι μοιάζει με στολή. Επειδή στο σχολείο στον Καναδά φορούσαμε στολές και προσπαθούσαμε να ξεχωρίσουμε μέσα από την επιλογή των αξεσουάρ, φορούσαμε παπούτσια και κοσμήματα υπερπαραγωγή για να αποκτήσουμε ταυτότητα– τώρα είναι κάτι που αποφεύγω».

Ένας από τους στόχους που δεν έχει καταφέρει ακόμα να κατακτήσει είναι η εντατική γυμναστική – όταν έχει χρόνο κάνει pilates. «Μέχρι τώρα είχα αυξομειώσεις στο βάρος μου. Παίρνω και χάνω εύκολα κιλά, γιατί κάνω έντονη κατακράτηση. Έχω περάσει διάφορες ταλαιπωρίες στη ζωή μου με θεραπείες ορμονικής φύσης, κατά τις οποίες με έχω δει με δέκα κιλά επιπλέον. Δεν είμαι όμως υστερική με το βάρος. Θεωρώ άθλιο πράγμα το body shaming. Ο κάθε άνθρωπος πρέπει να τα έχει καλά με το σώμα του, με το βάρος που εκείνος ορίζει ότι τον βολεύει. Δεν με ενδιαφέρει το νούμερο που λέει η ζυγαριά, ούτε το τι πιστεύουν οι άλλοι για το σώμα μου. Δεν νιώθω την υποχρέωση να είμαι αρεστή στους γύρω μου. Αυτό που θέλω είναι να νιώθω ελαφριά και δυνατή στην καθημερινότητά μου. Αγαπώ το φαγητό και είμαι λαίμαργη. Μου φαίνεται αστείο όταν κάποιος παίρνει δύο κιλά και το κάνει θέμα. Για εμένα είναι σίγουρο ότι κάθε καλοκαίρι θα πάρω πέντε κιλά και μετά θα επανέλθω».

Η Κατερίνα είναι ένα σύγχρονο κορίτσι που διατηρεί τον ρομαντισμό μιας άλλης εποχής. Πώς αντιλαμβάνεται την έννοια της αγάπης στην εποχή των social media; «Η αγάπη σού αλλάζει τη ζωή. Νιώθω ευλογημένη γιατί από μικρή έχω καταλάβει τι σημαίνει ανιδιοτελής αγάπη. Με τα social media έχει διαστρεβλωθεί η έννοιά της. Τη μετράμε βάσει followers και views. Έχουμε αποκοπεί από την προσωπική επαφή και από τις θυσίες που απαιτεί αυτό το συναίσθημα. Είναι όλα πιο αναλώσιμα. Νιώθουμε ότι η ζωή μας συμβαίνει περισσότερο στο κινητό μας παρά έξω. Μπορεί χθες να έκλαιγα όλη μέρα και σήμερα να κάνω σαν να μη συνέβη. Αυτοί οι ρυθμοί είναι τρομακτικοί. Προτιμούσα την εποχή που μου έπαιρνε έναν χρόνο να ξεπεράσω κάποιον. Υπήρχε κάτι μαγικό σε αυτή τη διαδικασία».

Η τραγουδοποιός δεν μιλάει για τα προσωπικά της και μέχρι στιγμής δεν έχει επιβεβαιώσει αλλά ούτε και έχει διαψεύσει τις φήμες για τη σχέση της με τον συνεργάτη της Leon of Athens (σ.σ. Τιμολέων Βερέμης). «Με ενοχλεί η επιμονή. Το να μη σέβονται τα όριά σου. Δεν θέλω να είμαι σνομπ ή δύσκολη. Επειδή όμως η προσωπική ζωή “εμπορευματοποιείται”, είναι το ίδιο εύκολο να ευτελίζονται οι σχέσεις. Κι αυτό δεν είναι ένα ρίσκο που θέλω να πάρω για την προσωπική μου ζωή. Θέλω ο κόσμος να καταλάβει ποια είναι η Κατερίνα μέσα από τη μουσική μου».

Μετά τη Eurovision, η Κατερίνα σχεδιάζει να μπει στο στούντιο για να ολοκληρώσει τον επόμενο δίσκο της. «Προτεραιότητά μου είναι να γράψω τα επόμενα κομμάτια, με στόχο να κυκλοφορήσει άμεσα το πρώτο single. Νιώθω ότι είμαι στην καλύτερη φάση της ζωής μου δημιουργικά, ενώ θα ακολουθήσουν μεγάλες συναυλίες».Λίγες ημέρες μετά τη συνάντησή μας, ο Roger Waters των Pink Floyd, ένας από τους καλλιτέχνες που συμμετέχουν στο διεθνές κίνημα Boycott, Divestment and Sanctions – BDS (παγκόσμιο κίνημα για καμπάνιες μποϊκοτάζ, απόσυρσης επενδύσεων και κυρώσεων κατά του Ισραήλ) και στον αγώνα των Παλαιστινίων για Ανθρώπινα Δικαιώματα κάλεσε την Κατερίνα να μην εμφανιστεί στη Eurovision.

Η ίδια απάντησε μέσα από τον λογαριασμό της στο Facebook, αναφέροντας μεταξύ άλλων: «Τρέφω απεριόριστο σεβασμό στο καλλιτεχνικό σας έργο και στέκομαι δίπλα σας στον διαρκή σας αγώνα για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Ο αγώνας αυτός, δυστυχώς, είναι πάντα επίκαιρος, όχι μόνο στο Ισραήλ και την Παλαιστίνη αλλά και σε πολλές άλλες χώρες του πλανήτη στις οποίες πραγματοποιούμε συναυλίες. Πιστεύω ότι ο λόγος που πηγαίνουμε να παίξουμε είναι γιατί, ανεξάρτητα από τις εκάστοτε κυβερνήσεις ή τα καθεστώτα, εμείς ως καλλιτέχνες απευθυνόμαστε και μοιραζόμαστε τη μουσική με τον κόσμο».

Φωτογραφίες : Στέφανος Παπαδόπουλος

Ακολουθήστε το InStyle στο instagram