Η Ευδοκία Ρουμελιώτη μιλά στο InStyle για την οικογένεια της, το θέατρο αλλά και την εμπειρία της στο lockdown

Φωτογραφία: Νίκος Μαλιάκος

Η Ευδοκία είναι μια σύγχρονη γυναίκα που έχει αναλάβει ολοκληρωτικά και υπηρετεί με συνείδηση πολλαπλούς ρόλους: της συζύγου, της μητέρας ενός 5χρονου αγοριού, της γυναίκας με αναζητήσεις και άποψη για όσα συμβαίνουν γύρω της, αλλά και της επιτυχημένης ηθοποιού. Σε πρώτη ανάγνωση –δεν γνωριζόμαστε από πριν– μου φαίνεται ένας συνεσταλμένος, ευγενικός και πράος άνθρωπος. Είναι πάντα έτσι ή υπάρχει κι άλλη Ευδοκία που εμείς δεν την έχουμε συναντήσει; «Όλοι νομίζουν ότι είμαι ένας πολύ ήρεμος άνθρωπος. Το δέχομαι, απλώς δεν είμαι μόνο έτσι. Είμαι και αγχωτική και πεισματάρα και έχω και νεύρο και επιμονή όταν χρειάζεται. Ο άντρας μου (σ.σ. Νικηφόρος Χαραγκιώνης) μάλιστα λέει πως είμαι freak control!» (γέλια)

attrattivo φόρεμα, attrattivo.gr. Κοσμήματα από προσωπική συλλογή.

Η συζήτηση μας οδηγεί κατευθείαν στο να φιλοσοφούμε περί προσωπικότητας και ψυχολογίας. Και εκεί κάπου μου αναφέρει χωρίς δισταγμό πως κάνει χρόνια ψυχοθεραπεία, δηλώνοντας τη λύπη της που το θέμα «ψυχολόγος» είναι ακόμη ταμπού στη χώρα μας. «Αν η ψυχή σού δίνει σήματα ότι κάτι δεν πάει καλά, οφείλεις να επισκεφτείς τον αντίστοιχο γιατρό και να το αντιμετωπίσεις. Δεν μπορείς να το λύσεις μόνος σου. Γενικά, για μένα οι άνθρωποι που ζητάνε βοήθεια τα έχουν καλά με τον εαυτό τους και είναι πιο δυνατοί από όσους δεν το κάνουν. Δεν είναι ντροπή να ζητήσεις βοήθεια, αλλά δύναμη».

Η Ευδοκία και ο σύζυγός της έχουν έναν 5χρονο γιο, τον Δημήτρη, ενώ εδώ και τρία χρόνια είναι ανάδοχοι γονείς του Μάριου. Μέσα στον Μάιο όμως η ηθοποιός ανακοίνωσε πως δεν ολοκληρώθηκε η υιοθεσία του παιδιού. Τις διαδικασίες για την υιοθεσία τις είχε δημοσιοποιήσει πριν από χρόνια, με μόνη πρόθεση να ενημερώσει πάνω σε ακόμα ένα θέμα-ταμπού στη χώρα μας. Με τη χαρακτηριστική ευγένεια που τη διακρίνει, ιδιαίτερα μάλιστα για τόσο προσωπικά θέματα, η ίδια εξηγεί πως δεν θα έμπαινε ξανά σε διαδικασία υιοθεσίας, μια και η έκβαση της πρώτης της προσπάθειας την πλήγωσε πολύ, τόσο την ίδια όσο και την οικογένειά της. «Δεν θέλω να είμαι απόλυτη, αλλά στη φάση που είμαι τώρα δεν θα ξαναέμπαινα σε αυτή τη διαδικασία. Αυτό δεν σημαίνει πως δεν θα παρότρυνα κάποιον να υιοθετήσει. Η χαρά που προσφέρεις σε ένα παιδί που έχει ανάγκη είναι ανεκτίμητη. Ίσως εμείς να ήμασταν άτυχοι».

Αν την έβαζε κανείς να διαλέξει ανάμεσα σε θέατρο ή τηλεόραση, θα διάλεγε μάλλον το θέατρο, γι’ αυτό και δεν λείπει σεζόν από αυτό. Λατρεύει τον τρόπο που σχετίζεται με τους συναδέλφους της, τη σχέση ανάμεσα σε εκείνη και το κοινό αλλά κυρίως τον τρόπο με τον οποίο συναντά εκείνη τον εαυτό της. «Στη σκηνή έρχεσαι αντιμέτωπος με την αλήθεια σου. Είσαι γυμνός και απόλυτα ειλικρινής, γιατί δεν υπάρχει η δεύτερη ευκαιρία που σου δίνει η τηλεόραση με το γύρισμα της ίδιας σκηνής ξανά και ξανά ώστε να σώσεις πιθανές ατέλειες».

H&M φόρεμα, hm. com. Κοσμήματα από προσωπική συλλογή.

Του χρόνου θα βρίσκεται στο θέατρο Άνεσις, σε μια παράσταση που έχει σκηνοθετήσει ο Γιάννης Καλαβριανός, αλλά ακόμη δεν μπορεί να μιλήσει με βεβαιότητα. Και ποιος θα μπορούσε άλλωστε έτσι όπως έχουν μπει τα πιόνια στην παρτίδα για την επιβίωση της τέχνης σε αυτή τη χώρα; «Με λυπεί βαθιά η απαξίωση του καλλιτεχνικού κόσμου, δηλαδή του πολιτισμού μας. Δεν γίνεται να αφιερώνεις περισσότερο χρόνο στο διάγγελμά σου για τα κέντρα αισθητικής, τα οποία είναι βέβαια σημαντικά, και να μην αναφέρεσαι καθόλου για το τι στο καλό θα γίνει με τους καλλιτέχνες. Ελπίζω να το διορθώσουν, έστω και τώρα, με όποιον τρόπο, γιατί χωρίς πολιτισμό δεν μπορεί να σταθεί τίποτα». Ο τρόπος που αντιμετωπίστηκε το συγκεκριμένο θέμα από την κυβέρνηση μετά το lockdown την κλόνισε τόσο πολύ που και η ίδια πείστηκε κάποια στιγμή ότι είναι ανεπάγγελτη ή, πιο σωστά, πως αυτό που κάνει τόσα χρόνια δεν θεωρείται δουλειά. «Ίσως απογοητεύτηκα διπλά γιατί στην αρχή είχα χαρεί συνολικά με τον τρόπο που αντιμετωπίστηκε η κρίση της πανδημίας και δεν περίμενα τέτοια τροπή».

Δεδομένου ότι η κρίση ταυτότητας και επάρκειας για τους ηθοποιούς είναι συχνό φαινόμενο, μια και η δουλειά τους πολλές φορές αντιμετωπίζεται ως χόμπι, τη ρωτάω τι θα συμβούλευε κάποιον που ακόμα και τώρα σκέφτεται να ακολουθήσει το επαγγελματικό μονοπάτι του ηθοποιού. «Έχει πολλές δυσκολίες αυτός ο χώρος, και κυρίως οικονομικές. […] Παίρνεις βέβαια τρομερή χαρά και ικανοποίηση ψυχής. Όπως και να έχει, δεν θα απέτρεπα ποτέ έναν άνθρωπο από το να γίνει ηθοποιός, απλά θα παρότρυνα τα νέα παιδιά να ενημερωθούν για το τι πραγματικά σημαίνει να είσαι ηθοποιός. Η ζωή είναι πολύ μικρή και θεωρώ ότι όλοι πρέπει να κυνηγούν το όνειρό τους και τον δρόμο που θα γεμίζει την ψυχή τους. Με ενημέρωση πάντα».

Φωτογραφίες: Νίκος Μαλιάκος

Styling: Σοφία Τσακίρη