Η Βάσια Παναγοπούλου ήταν καλεσμένη στην εκπομπή “Buongiorno” την Πέμπτη 15 Ιανουαρίου. Η γνωστή ηθοποιός μίλησε μεταξύ άλλων για τα παιδικά της χρόνια, αλλά και για την απώλεια του πατέρα της.

«Έψαχνα έναν μπαμπά στις σχέσεις μου. Η έννοια της οικογένειας, που δεν την έζησα, όπως θα ήθελα να την έχω ζήσει, μου άφησε ένα κενό. Εγώ ένιωθα πάντα ότι είχα μια “τρύπα στην καρδιά”, είχε ανάγκη από αυτήν την αγάπη, της αγκαλιάς, του “ότι είμαι εδώ άνευ όρων”, που το δίνουν οι γονείς σου. Δεν θα το βρεις σε μια σχέση ερωτική, αν δεν το έχεις εισπράξει εξ’ αρχής, οπότε ήταν ένα κενό που με βασάνισε πολύ», είπε αρχικά η Βάσια Παναγοπούλου.

Και συνέχισε: «Έλειπε η κατανόηση από την πλευρά της μαμάς μου. Δηλαδή, έχασα τον μπαμπά μου 10 χρόνων, ζούσα στη Μυτιλήνη, εκεί μεγάλωσα, εκεί γεννήθηκα και ήταν ένα τεράστιο πλήγμα για μένα και για την παιδική μου ψυχή και, εντελώς αψυχολόγητα, η μαμά μου αποφάσισε ότι θα φύγουμε από τη Μυτιλήνη και θα έρθουμε στην Αθήνα, κάτι που με ταρακούνησε δεύτερη φορά.

Δηλαδή ένα ήταν που έχασα τον μπαμπά, ένα είναι ότι έχασα τον κόσμο όλο γύρω. Δηλαδή άλλαξα σχολείο, άλλαξα φίλους, άλλαξα παραστάσεις, ήρθα σε μια πόλη που ήταν άλλο μέγεθος και έπρεπε μ’ αυτό να μπορέσω να συμπορευτώ. Πράγμα ζόρικο πολύ».

Και κατέληξε η Βάσια Παναγοπούλου: «Ο θάνατος του πατέρα μου ήταν ένα βαρύ φορτίο που μου πήρε χρόνο να το επεξεργαστώ. Μία αντρική φιγούρα στην ζωή μου δεν υποκατέστησε τον πατέρα μου ούτε χρειάζεται πιστεύω».