Η Τάνια Τρύπη και η Τζένη Καζάκου παραχώρησαν κοινή συνέντευξη στην εκπομπή «Buongiorno» και τον Άρη Καβατζίκη με αφορμή τη συνεργασία τους στην παράσταση «Με δύναμη από την Κηφισιά». Μητέρα και κόρη μίλησαν για την συνύπαρξή τους για πρώτη φορά στο θέατρο, αλλά και τη σχέση τους.
«Μας πήρε κάποια στιγμή η Θέμις Μαρσέλλου τηλέφωνο και λέει “έχω αυτό το έργο στα χέρια μου και θα ήθελα πάρα πολύ μου λέει να κάνεις τον ρόλο της Αλέκας και θα ήθελα πάρα πολύ η Τζένη να κάνει τον ρόλο της Ηλέκτρας, δηλαδή να είστε μάνα κόρη, που δεν έχει ξαναγίνει στα αλήθεια να ‘ναι μάνα κόρη στη σκηνή και να ‘ναι και στην πραγματικότητα”.
Της λέω ότι θέλω πάρα πολύ να συνεργαστώ μαζί σου και μου άρεσε και πάρα πολύ το έργο αλλά την Τζένη θα πρέπει να την πάρεις εσύ τηλέφωνο να τη ρωτήσεις βέβαια γιατί είναι συνάδελφος και με έναν πολύ ωραίο τρόπο καταφέρνουμε και τα ξεχωρίζουμε αυτά», είπε αρχικά η Τάνια Τρύπη.
Τζένη Καζάκου: «Υπήρχε πίεση όταν με συνέκριναν στην αρχή με την γιαγιά μου, Τζένη Καρέζη»
Η Τζένη Καζάκου τόνισε από την πλευρά της: «Εγώ χάρηκα πάρα πολύ, γιατί ήθελα να συνεργαστώ με τη Θέμιδα και ήθελα να συνεργαστώ και με τη μαμά. Εμένα σ’ αυτό το έργο μ’ αρέσει που και οι τέσσερίς μας είμαστε διαφορετικές και φέρνουμε έναν άλλον κόσμο και είναι ωραίο να δούμε πώς αυτοί οι κόσμοι και συγκρούονται, αλλά και πώς συνυπάρχουν. Είμαι τώρα στον χώρο έξι χρόνια. Αν άρχιζα με μία συνεργασία μαζί τους, θεωρώ για μένα προσωπικά ότι θα ήταν λάθος.
Τώρα πια, δεν βρίσκω τον λόγο να μη συμβεί αυτό και είναι και μεγάλη μου χαρά, γιατί εγώ τη θαυμάζω. Τη θαυμάζω αρχικά σαν μητέρα, τη θαυμάζω, γιατί είναι αμαζόνα, τρελή αμαζόνα, όλη της τη ζωή και τη θαυμάζω και καλλιτεχνικά σαν ηθοποιό. Γιατί εντάξει, δεν είναι αυτονόητο, δεν είναι αυτονόητο. Και πραγματικά εγώ είμαι της άποψης ότι την οικογένειά σου τη δημιουργείς εσύ. Δεν είναι απαραίτητο επειδή σ’ ενώνει το αίμα με έναν άνθρωπο να είναι αναγκαστικά να τον αγαπάς ή να τον συμπαθείς».
Και συνέχισε: «Ήταν η μαμά που για μένα μπορούσε να κάνει τα πάντα. Και τι θέλω να πω μ’ αυτό; Εγώ τη θυμάμαι να σηκώνεται απ’ τις πέντε η ώρα το πρωί, να μας ετοιμάζει για το σχολείο, να μας πηγαίνει στο σχολείο, να γυρνάει, να μαγειρεύει, να μας γυρνάει απ’ το σχολείο, να έχουμε φαγητό, να μας διαβάζει, να πηγαίνει στις δουλειές της, να έρχεται το βράδυ, να μας διαβάζει παραμύθι αν εμείς ακόμα δεν έχουμε κοιμηθεί και συνέχεια αυτό.
Οπότε εγώ μεγάλωσα με ένα πρότυπο γυναίκας που μόνη της μπορούσε να κάνει τα πάντα. Να ‘χει την οικογένειά της και να μεγαλώνει τα παιδιά της με τον καλύτερο τρόπο που μπορούσε και επίσης έκανε και την καριέρα της και δεν την άφησε πίσω. Οπότε συνδύασε αυτά τα δύο και τίποτα δεν πήγε πίσω από το ένα από το άλλο».
Για τις συγκρίσεις με τη γιαγιά της, Τζένη Καρέζη, η Τζένη Καζάκου απάντησε: «Στην αρχή υπήρχε αυτό, μια πίεση. Και είναι θεωρώ φυσιολογικό. Μετά πέρασα στην απορία, γιατί κάποιος να θέλει να συγκρίνει έναν άλλον άνθρωπο. Οπότε λέω, αφού από τη στιγμή που έχεις πάρει αυτή την απόφαση, βούτα. Τους ανθρώπους που εκτιμάω, θα τους ακούσω και θα με επηρεάσει αυτό που θα μου πουν. Γίνεται ανθρωποφαγία φουλ. Είναι λυπηρό άνθρωποι που αφιερώνουν χρόνο από τη ζωή τους ώστε να γράψουν κάτι αρνητικό για κάποιον άλλο και να μπουν στη διαδικασία να κάνουν και διάλογο γι’ αυτό. Μου φαίνεται παράλογο. Εγώ θέλω τα δευτερόλεπτα της ζωής μου να τα αφιερώνω σε καλά πράγματα που έχουν ουσία».
Τάνια Τρύπη για Κωνσταντίνο Καζάκο: «Είμαστε πολύ καλοί φίλοι»
Η Τάνια Τρύπη αναφέρθηκε στην απόφαση της κόρης της να γίνει ηθοποιός, αλλά και στη σχέση της με τον πρώην σύζυγό της, Κωνσταντίνο Καζάκο.
«Μου ήρθε φυσικό όταν μου είπε η Τζένη ότι θα γίνει ηθοποιός, γιατί ήταν πολύ συνειδητοποιημένη, ήξερε τα καλά και τα ανάποδα. Και για το οικονομικό κομμάτι, γιατί δεν είναι όλα ανθηρά, άλλες φορές έχεις, άλλες φορές δεν έχεις», υπογράμμισε η ηθοποιός.
Και κατέληξε: «Το να μην είναι ζευγάρι δύο άνθρωποι δεν σημαίνει ότι πρέπει να εξαφανίσεις όλα τα συναισθήματα, την αγάπη, τον σεβασμό που υπάρχει. Είμαστε πολύ καλά και είμαστε και πολύ καλοί φίλοι ας πούμε με τον μπαμπά της, αλλά κάνουμε γενικά καλή παρέα. Δηλαδή όλοι μας. Μακριά από μας κριτική. Θα πάρουμε τηλέφωνο όταν έχουμε ανάγκη να ακουμπήσουμε κάπου. Έχουμε όρια, τα οποία δεν ξεπερνάμε, κοινή συναινέσει και είναι άγραφος νόμος».
