Ο Σόλων Τσούνης παραχώρησε συνέντευξη στην εκπομπή “Happy Day”. O γνωστός ηθοποιός μίλησε για το πάθος του με τις τέχνες όσο και για την απώλεια του πατέρα του. Επίσης αποκάλυψε ότι δεν έφτασε ποτέ πολύ κοντά στη δημιουργία οικογένειας.

«Δεν πιέζω το θέμα του παιδιού. Λέω το θέλω, μ’ αρέσει κάτι και άμα είναι να μου το φέρει η ζωή, καλώς να το φέρει. Δεν ήταν κάτι μακρινό, αλλά δεν έφτασα ποτέ και πολύ πολύ κοντά στη δημιουργία της οικογένειας. Μεγαλώνοντας έχω πετάξει τις ανασφάλειες που είχα μικρότερος. Ενώ παλιότερα μπορεί να χτυπιόμουνα στα γυμναστήρια όλη μέρα, κάθε μέρα, τώρα θα πάω, αλλά δεν το κάνω σαν προτεραιότητα. Δεν το χρησιμοποιώ πια με αυτή τη ματαιοδοξία που είχα μικρότερος. Είμαι σε μια φάση που γενικά στη ζωή μου θέλω να κάνω τα πράγματα επειδή μου αρέσουν, όχι αναγκαστικά. Θέλω να είμαι καλά, να περνάω καλά. Θέλω να μη ζω μες στο άγχος» , είπε αρχικά ο Σόλων Τσούνης.

Το πάθος για τις τέχνες και η απώλεια του πατέρα του

Και συνέχισε: «Η επαφή με την τέχνη με γειώνει πάρα πολύ γιατί το υλικό είναι το χώμα, είναι ο πηλός. Θέλει τρομερή αυτοσυγκέντρωση, θέλει τρομερή ακρίβεια. Η ζωγραφική μου προσφέρει μία απόλυτη απομόνωση από το περιβάλλον. Νομίζω έρχομαι σε επαφή με τον εσωτερικό μου κόσμο. Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου είχα την ανάγκη να ζωγραφίζω. Θυμάμαι ας πούμε το πρώτο σπίτι που είχα φτιάξει… Θυμάμαι ότι ένιωσα όμορφα όταν πήρα τα μολύβια μου και άρχισα να ζωγραφίζω. Και θυμάμαι επίσης ότι το προσέξανε και οι γύρω μου».

Ο Σόλων Τσούνης, τέλος, αναφέρθηκε στην απώλεια του πατέρα του: «Έχω ζωγραφίσει τον πατέρα μου. Βασικά όχι όσο ήταν εν ζωή, αφού “έφυγε”. Και τη γιαγιά μου, την οποία την έχασα έναν χρόνο πριν τον πατέρα μου, τη μέρα που πέθανε έκατσα και τη ζωγράφισα. Από μία φωτογραφία της. Ήταν σαν να λες αντίο σε κάθε ρυτίδα της. Και το ίδιο έκανα και με τον μπαμπά μου όταν τον χάσαμε. Και τα μοίρασα στην αδερφή του, στη μαμά μου, στα αδέρφια μου. Είναι πολύ δύσκολο να χάνεις τον μπαμπά σου. Αλλά από την άλλη είναι η στιγμή που νομίζω ότι ο άντρας γίνεται άντρας. Δηλαδή είναι σα να ωριμάζει, σα να ανδρώνεται. Όταν χάνεις τον πατέρα σου είναι σα να αναλαμβάνεις εσύ τα ηνία ας πούμε».