Σε μία ανάρτηση γεμάτη από νοσταλγία προχώρησε η Ρούλα Ρέβη καθώς ο Αύγουστος πλησιάζει στο τέλος. Αποχαιρετώντας ένα ακόμη καλοκαίρι, η διάσημη φωτογράφος έγραψε ένα αυθόρμητο κείμενο με αναμνήσεις από τα ανέμελα καλοκαίρια των παιδικών της χρόνων.
«Όταν ήμουν μικρή και μέχρι να πάρω τις διακοπές μου στα χέρια μου, με έπαιρναν οι Κερκυραίοι μου, γιαγιά Μαρία και παππούς Ανέστης και περνούσα ολόκληρο το καλοκαίρι μαζί τους στο χωριό. Δεν ήμουν καμία κοσμοπολίτισσα Κερκυραία ήμουν το παιδί του χωριού τα καλοκαίρια και ας είχα γεννηθεί στον Πειραιά…
Η θάλασσα μάλλον ήταν πάντα μέσα μου είμαι παιδί της θάλασσας και του καλοκαιριού, γεννήθηκα στο Πασαλιμάνι έπαιζα δίπλα στη θάλασσα στο νέο Φάληρο που μεγάλωσα, έκανα ποδήλατο δίπλα στο Δελφινάριο κατά μήκος του νερού και ο παππούς μου είχε μια γαλάζια βάρκα την «Αθανασία» του και μας πήγαινε βαρκάδα και για ψάρεμα πολύ συχνά.
Ο πατέρας μου ένα από τα 2 δώρα που μου έκανε ήταν ότι με πήγε ένα καλοκαίρι στα βαθιά και εκεί με κοίταξε στα μάτια και μου είπε «βγες τώρα μόνη σου έξω»!! Τι δώρο μου έκανε! Θυμάμαι την καρδιά μου να χτυπά γρήγορα από φόβο και χαρά μαζί πώς να το εξηγήσω αυτό το συναίσθημα, έβαλα όλη μου την δύναμη και την ανάσα , ακόμα θυμάμαι το νερό στα χέρια μου και στα πόδια μου, μπορώ να αισθανθώ μέχρι και την θερμοκρασία του εκείνο το πρωινό! Και έτσι ξαφνικά κολύμπησα τέλεια!!!! Από εκεί και πέρα άκουγες όλη μέρα το όνομα μου στην παραλία, κολυμπούσα στα νερά του Ιονίου σαν να ήθελα να φτάσω στην άλλη άκρη του νησιού!
Τις πρώτες μέρες στο χωριό μου έλειπε το σπίτι μου , είχα μια ένταση και επιθυμούσα όσα είχα αφήσει πίσω για το υπόλοιπο καλοκαίρι ενώ το σπίτι μου δεν ήταν η κλασική φωλιά ενός παιδιού μικρού, εμένα μου έλειπε. Αυτό κρατούσε μόλις 2 μέρες και μετά άρχιζαν οι βόλτες, τα μπάνια το φαγητό της γιαγιάς, το απογευματινό δρομολόγιο στο πηγάδι για να φέρουμε νερό με τα μπιτόνια και τα ξαδέρφια μου, μικροί έρωτες του χωριού έτσι για να ασχολούμαστε και με αυτό , μικροί καβγάδες με την αδερφή μου, κρυφτό, κυνηγητό και στοιχήματα ποιος θα πάει τα μεσάνυχτα στο νεκροταφείο του χωριού και δεν θα λυγίσει.
Ιστορίες ιστορίες ατελείωτης χαράς και παιχνίδι μέχρι τέλους μέχρι εκεί που κλείνουν τα μάτια πριν ακουμπήσεις το κρεβάτι … καρπούζια στην παραλία, καΐκια με ψάρια, σύκα στην ποδιά μας που μέχρι να τα φτάσουμε σπίτι τα τρώγαμε στο δρόμο! Μαγεία! Πόσο με έσωσαν αυτά τα καλοκαίρια, αυτή η σταθερά!!» έγραψε χαρακτηριστικά η Ρούλα Ρέβη ξυπνώντας σε όλους τους διαδικτυακούς της φίλους αντίστοιχες αναμνήσεις από τα όμορφα καλοκαίρια της παιδικής ηλικίας!
