Υπάρχουν κάποιες ημερομηνίες που χαράσσονται ανεξίτηλα στην ψυχή ενός ανθρώπου και καμία ποσότητα χρόνου δεν μπορεί να απαλύνει τον πόνο. Για τη γνωστή ηθοποιό Ρία Δελούτση, η 21η Ιουνίου είναι η πιο σκοτεινή ημέρα του χρόνου.
Με αφορμή τη συμπλήρωση ακριβώς 16 ετών από την ημέρα που έχασε τον λατρεμένο της γιο, Γιώργο Πλοιό, η ηθοποιός προχώρησε σε μια σπαρακτική και άκρως συγκινητική ανάρτηση στον προσωπικό της λογαριασμό στο Facebook, καθηλώνοντας τους πάντες με τα λόγια της.
Το χρονικό της τραγωδίας που τη σημάδεψε
Ήταν Δευτέρα 21 Ιουνίου 2010, όταν ο Γιώργος Πλοιός, σε ηλικία μόλις 38 ετών, άφησε την τελευταία του πνοή στην άσφαλτο. Το νήμα της ζωής του κόπηκε απότομα σε τροχαίο δυστύχημα, την ώρα που πήγαινε στη δουλειά του με τη μοτοσικλέτα του.
Η τραγική αυτή απώλεια άλλαξε για πάντα τη ζωή της Ρίας Δελούτση, αλλά και του συζύγου της, επίσης αγαπημένου ηθοποιού Βαγγέλη Πλοιού, ο οποίος έφυγε από τη ζωή το 2020, κουβαλώντας μέχρι το τέλος τον βαρύ σταυρό του χαμού του παιδιού τους.
«Πέρασαν 16 χρόνια, ψυχή μου, από την αποφράδα ημέρα»
Στο μήνυμά της, η Ρία Δελούτση απευθύνεται απευθείας στον αδικοχαμένο γιο της, περιγράφοντας τον ακούσιο εγκλωβισμό της στη Γη μετά τη δική του «πτήση» προς τους ουρανούς.
«Σαν σήμερα… 21 Ιουνίου… 2010. Δευτέρα. Και πώς να ξεχάσω… Πέρασαν 16 χρόνια, ψυχή μου, από την αποφράδα ημέρα που σταμάτησε η ανάσα σου να δίνει ζωή… 16 χρόνια!!! Σαν σήμερα… Πέταξες με τα ουράνια φτερά σου σ’ άλλους γαλαξίες, σ’ άλλους πλανήτες… Μαζί με το δικό σου φτερούγισμα πέταξε και η δική μου ψυχή αλλά… δεν κατάφερε να σε πιάσει… Μου έλειπαν τα φτερά άγγελε μου κι έπεσα πάλι στη Γη…», έγραψε χαρακτηριστικά.
Η συγκλονιστική κατάθεση ψυχής της μάνας που αντίκρισε το παιδί της νεκρό
Η ανάρτηση ολοκληρώθηκε με ένα καθηλωτικό ποίημα που έγραψε η ίδια η ηθοποιός, αφιερωμένο στη μνήμη του με «απέραντη λατρεία και γλυκιά προσμονή». Μέσα από τους στίχους της, αποτυπώνεται με ανατριχιαστική ακρίβεια η απόλυτη καταστροφή που βιώνει ένας γονιός όταν έρχεται αντιμέτωπος με το χειρότερο δυνατό σενάριο:
«Και είδα τη ζωή μου να συντρίβεται,
να καταρρέει σαν χάρτινος πύργος,
να γίνεται ένα με το χώμα.
Την ψυχή μου να ξεριζώνεται,
να βρίσκεται σε αποσύνθεση, να διαλύεται
όταν είδα στην άκρη του δρόμου νεκρό
του παιδιού μου το σώμα.
Κι είδα το μέλλον να εκρήγνυται,
να μουγκρίζει, σαν θυμωμένο ηφαίστειο,
τα ρευστά του να με συνθλίβουν,
να καίνουν τα μύχια του εγώ μου,
να βυθίζομαι στον τρόμο
όταν είδα το αίμα του γιου μου νωπό
σκορπισμένο στο δρόμο…»
Η ανάρτηση της Ρίας Δελούτση-Πλοιού συγκέντρωσε αμέσως εκατοντάδες μηνύματα συμπαράστασης και αγάπης από φίλους, συναδέλφους και θαυμαστές, οι οποίοι υποκλίθηκαν στο μεγαλείο της δύναμής της και στον αβαστάχτο πόνο που συνεχίζει να μετουσιώνει σε τέχνη και αγνή, μητρική λατρεία.
