Η 98η τελετή απονομής των βραβείων Όσκαρ ολοκληρώθηκε στο Dolby Theatre, αφήνοντας πίσω της μια βραδιά γεμάτη λάμψη, πολιτικές παρεμβάσεις και έναν αδιαμφισβήτητο κυρίαρχο. Η ταινία «One Battle After Another» του Paul Thomas Anderson ήταν ο μεγάλος νικητής, δικαιώνοντας τις προσδοκίες και σφραγίζοντας μια πορεία που έμοιαζε προδιαγεγραμμένη από την αρχή της σεζόν, συγκεντρώνοντας συνολικά 8 χρυσά αγαλματίδια.
Καλύτερη Ταινία και Σκηνοθεσία: Η ιστορική δικαίωση του Paul Thomas Anderson
Μετά από 11 υποψηφιότητες στο παρελθόν και χρόνια αναμονής, ο Paul Thomas Anderson έφτασε επιτέλους στη μεγάλη δικαίωση, κερδίζοντας το Όσκαρ Σκηνοθεσίας και Καλύτερης Ταινίας. Το «One Battle After Another» δεν είναι απλώς ένα πολεμικό δράμα, αλλά μια σπουδή στην ανθρώπινη επιβίωση που γυρίστηκε κάτω από αντίξοες συνθήκες σε φυσικά τοπία, αποφεύγοντας τη χρήση CGI. Η Ακαδημία υποκλίθηκε στην εμμονή του δημιουργού για το φιλμ των 70mm, με τον ίδιο να δηλώνει στον λόγο του: «Αυτό το βραβείο ανήκει σε όσους επιμένουν να λένε ιστορίες με τον δύσκολο τρόπο».
Α’ Ανδρικός και Α’ Γυναικείος Ρόλος: Η ιστορική νίκη του Michael B. Jordan και η συγκίνηση της Jessie Buckley
Στις ερμηνείες, η βραδιά επιφύλασσε ιστορικές στιγμές. Ο Michael B. Jordan κατέκτησε το Όσκαρ Α’ Ανδρικού Ρόλου για την καθηλωτική του παρουσία στο «Sinners» του Ryan Coogler. Ο Jordan, που έχασε πάνω από 15 κιλά για τις ανάγκες του ρόλου και πέρασε μήνες απομονωμένος, έγινε ο πρώτος ηθοποιός που κερδίζει το βραβείο για ταινία του συγκεκριμένου είδους (supernatural thriller), σπάζοντας ένα κατεστημένο δεκαετιών.
Στον Α’ Γυναικείο Ρόλο, η Jessie Buckley έκανε την απόλυτη ανατροπή επικρατώντας των μεγάλων φαβορί για την ερμηνεία της στο «Hamnet». Η Buckley, που υποδύθηκε τη σύζυγο του Σαίξπηρ, παρέλαβε το βραβείο της με τρεμάμενα χέρια, αφιερώνοντάς το «σε όλες τις γυναίκες που η ιστορία επέλεξε να αφήσει στο περιθώριο». Η νίκη της θεωρείται από τις μεγαλύτερες εκπλήξεις των τελευταίων ετών, καθώς το «Hamnet» βασίστηκε σχεδόν αποκλειστικά στη δική της ερμηνευτική δεινότητα.
Β’ Ρόλοι: Η ηχηρή απουσία του Sean Penn και η δύναμη της Amy Madigan
Το Όσκαρ Β’ Ανδρικού Ρόλου πήγε στον Sean Penn για το «One Battle After Another», όμως ο ηθοποιός δεν βρισκόταν στο Dolby Theatre για να το παραλάβει. Ο Penn προτίμησε να βρίσκεται για ακόμα μια φορά στην Ουκρανία, στο μέτωπο του πολέμου, συνεχίζοντας το ανθρωπιστικό του έργο και τη δημιουργία ενός νέου ντοκιμαντέρ. Είναι η τρίτη φορά που κερδίζει το χρυσό αγαλματίδιο, αλλά η πρώτη που η απουσία του στέλνει ένα τόσο ηχηρό πολιτικό μήνυμα.
Στην κατηγορία Β’ Γυναικείου Ρόλου, η Amy Madigan βραβεύτηκε για το θρίλερ «Weapons». Η 75χρονη ηθοποιός, στην πρώτη της υποψηφιότητα μετά το 1985, αποθεώθηκε με standing ovation από ολόκληρη την αίθουσα, σε μια αναγνώριση μιας σπουδαίας καριέρας που βρήκε τη δικαίωσή της στην 98η απονομή.
Σενάριο και Διεθνής Ταινία: Coogler και Audiard στο προσκήνιο
Στο Πρωτότυπο Σενάριο, ο Ryan Coogler κέρδισε για το «Sinners», μια προσωπική νίκη για τον δημιουργό που κατάφερε να μετατρέψει μια ιστορία τρόμου σε κοινωνικό μανιφέστο. Στο Διασκευασμένο Σενάριο, ο Paul Thomas Anderson θριάμβευσε ξανά, μεταφέροντας αριστοτεχνικά το ομώνυμο βιβλίο στη μεγάλη οθόνη.
Jacques Audiard στην κατηγορία Καλύτερης Διεθνούς Ταινίας.
Η στιγμή όμως που «πάγωσε» τον χρόνο ήταν η βράβευση της ταινίας «Emilia Pérez» του Jacques Audiard στην κατηγορία Καλύτερης Διεθνούς Ταινίας. Tην απονομή έκανε ο Javier Bardem, ο οποίος πριν ανοίξει τον φάκελο, προχώρησε σε μια θαρραλέα παρέμβαση υπέρ της ειρήνης στην Παλαιστίνη, προκαλώντας έντονες αντιδράσεις και χειροκροτήματα σε μια από τις πιο πολιτικοποιημένες στιγμές της ιστορίας του θεσμού.
Τεχνικές Κατηγορίες και Animation
Το «Frankenstein» του Guillermo del Toro σάρωσε στις τεχνικές κατηγορίες, κερδίζοντας Όσκαρ Παραγωγής, Κοστουμιών, Μακιγιάζ και Μουσικής, με τους κριτικούς να μιλούν για την πιο “γοτθική” αισθητική που έχει δει ποτέ το Χόλιγουντ.
Τα Οπτικά Εφέ πήγαν δικαιωματικά στο «Avatar: Fire and Ash», και στα Animation, το «Little Amélie» (Amélie et la Métaphysique des Tubes) επικράτησε, φέρνοντας τη γαλλική φινέτσα και τη φιλοσοφική ματιά της Amélie Nothomb στη σκηνή των Όσκαρ.
