Η Μελίνα Ασλανίδου παραχώρησε συνέντευξη στην κάμερα της εκπομπής «Καλημέρα είπαμε;». Η γνωστή τραγουδίστρια μίλησε μεταξύ άλλων για την έκθεση της προσωπικής της ζωής μετά την είσοδό της στην τηλεόραση, τον έρωτα, αλλά και τον Γιώργο Μαζωνάκη.
«Η αγένεια και η αδιακρισία μπορούν να με φέρουν εκτός εαυτού. Θέλω να είναι λίγο πιο ντελικάτα τα πράγματα. Ευγενικά και όμορφα μπορούν να γίνονται τα πάντα τόσο ωραία. Όταν μπήκα στην τηλεόραση, το έζησα αυτό το συναίσθημα. Ξαφνικά έπεσαν τα φώτα πάνω μου και ασχολήθηκαν με την προσωπική μου ζωή, κάτι για το οποίο δεν είχα δώσει κανένα δικαίωμα. Είχα κρατήσει πολύ επτασφράγιστη την προσωπική μου ζωή, γιατί θεωρούσα ότι δεν αφορούσε τον κόσμο. Η δουλειά μου απευθύνεται στον κόσμο και αυτή πρέπει να επικοινωνήσω», είπε αρχικά η Μελίνα Ασλανίδου.
Και πρόσθεσε: «Όταν όμως πια κάνεις τηλεόραση, δεν γίνεται να το κρατήσεις. Εκεί αισθάνθηκα ότι έγινε λίγο μια παραβίαση. Το δούλεψα όμως και το διαχειρίστηκα. Το ότι θα πουν κάποια πράγματα ή θα υπάρχουν διάφορες κρίσεις είναι μέσα στο παιχνίδι που λέγεται showbiz».
Για τον έρωτα η τραγουδίστρια ανέφερε: «Είναι κινητήριος δύναμη ο έρωτας. Όσο είσαι ερωτευμένος με τα πράγματα, δημιουργείς. Είναι πολύ σπουδαίο να το έχουμε στη ζωή μας, να μην πάψουμε να είμαστε δημιουργικοί, γιατί μετά είναι εύκολο να μπεις σε τέλμα, να κουραστείς και να πεις “τα έχω κάνει όλα, τώρα βαρέθηκα”».
“Ο Γιώργος Μαζωνάκης μου έβγαζε πάντα τον καλό μου εαυτό”
Η Μελίνα Ασλανίδου, τέλος, αναφέρθηκε και στον Γιώργο Μαζωνάκη και αποκάλυψε τα τελευταία λόγια που είχαν ανταλλάξει. Αυτό που κρατάω είναι το χαμόγελό του και τις τελευταίες κουβέντες που μου είχε πει. “Εμείς έπρεπε να κάνουμε παρέα. Έπρεπε να κάνουμε λίγο παρέα, γιατί έχουμε χαθεί”. Να ένα σπουδαίο μάθημα. Με πολλούς ανθρώπους, ενώ τους αγαπάμε, νιώθουμε καλά συναισθήματα και μας βγάζουν έναν καλό εαυτό, χανόμαστε. Αυτός ο άνθρωπος εμένα μου έβγαζε πάντα τον καλό μου εαυτό. Κάθε φορά που τον έβλεπα, μου έβγαζε ένα φως και ένα χαμόγελο. Φώτιζα», τόνισε.
Και κατέληξε: «Πρέπει αυτούς τους ανθρώπους να μην τους χάνουμε από την καθημερινότητά μας ή από τη ζωή μας. Μου έδωσε ένα μάθημα: να βρίσκω ανθρώπους που αγαπώ, σέβομαι και εκτιμώ και να βρίσκω δύο λεπτά γι’ αυτούς, πέντε λεπτά, είτε τηλεφωνικά είτε για έναν καφέ ή ένα φαγητό».
