Ο Κώστας Νικούλι ήταν καλεσμένος στην εκπομπή “Buongiorno” την Παρασκευή 20 Μαρτίου με αφορμή τη συμμετοχή του στη σειρά του MEGA «Οι Αθώοι». Ο γνωστός ηθοποιός μίλησε μεταξύ άλλων για την πατρότητα, την καταγωγή του και τη σύντροφό του, Κατερίνα Μούτσου.
«Η καταγωγή μου δεν με επηρέασε, δεν με έκανε ποτέ να φοβάμαι κάτι»
Αρχικά ο Κώστας Νικούλι υπογράμμισε ότι το γεγονός ότι ήταν μετανάστης δεύτερης γενιάς λειτούργησε και ως εφόδιο για την είσοδό του στην υποκριτική: «Δηλαδή το ότι ήμουνα μετανάστης δεύτερης γενιάς, αυτό ήτανε που με βοήθησε και με πήραν… Ήταν ο ρόλος που έκανε, που ζητούσαν παιδιά αλβανικής καταγωγής που να ζούσανε στην Ελλάδα.
Στο θέατρο, στην υποκριτική, τα αρνητικά μας εντός εισαγωγικών, πάμε να τα φωτίσουμε. Και στην τελική, όπως είπες και για το παιδί που κάνει stand up, απ’ τα προσωπικά σου βιώματα θα πάρεις, θα αντλήσεις υλικό. Με τα προσωπικά σου στοιχεία θα πας να επικοινωνήσεις, γιατί αυτά είναι τα αληθινά».
Και πρόσθεσε: «Ένιωθα ξένος και εδώ και στην Αλβανία. Δεν ήταν ότι με επηρέαζε. Δεν ήτανε το ότι με έκανε να φοβάμαι αυτό. Ένιωθα ότι ανήκω κάπου. Στους φίλους μου. Δηλαδή, εστερνίστηκα, ρε παιδί μου, τον χώρο που μεγάλωσα. Το Παλαιό Φάληρο για παράδειγμα είναι ο τόπος που είναι τα παιδικά μου χρόνια. Οι διακοπές μου είναι στους Αγίους Σαράντα. Οι φίλοι μου, που δεν είναι αλβανικής καταγωγής, είναι τα αδέρφια μου, μεγαλώσαμε μαζί. Και με αγκαλιάσανε και είμαστε ακόμα φίλοι. Προσπαθείς να ανήκεις κάπου. Προσπαθείς να βρεις ένα μέρος για να νιώσεις…».
Η γνωριμία με τη σύντροφό του
Για τη γνωριμία του με τη σύντροφό του, Κατερίνα Μούτσου, ο Κώστας Νικούλι ανέφερε: «Με τη γυναίκα μου γνωριστήκαμε σε παράσταση, είναι πολύ καλή ηθοποιός. Η επικοινωνία μας ήταν αυτό που μας έφερε κοντά, επικοινωνούσαμε με έναν πολύ ωραίο τρόπο.
Το ότι μοιραστήκαμε αυτές τις αναμνήσεις και τις βιώσαμε μαζί έκανε καλύτερο το δέσιμο. Περάσαμε πολλά πράγματα σε μικρό διάστημα που μας έδεσε πολύ. Προέκυψε να κάνουμε παιδί. Είναι τρέλα, ο γιος μου είναι 15 μηνών. Η ενέργεια που παίρνεις από το παιδί είναι αυτό που χρειάζεσαι, τα ξεπερνάει όλα. Γίνεσαι και κάπως εμμονικός για να είσαι εκεί».
