Ο Jonathan Bailey έχει πολλά για τα οποία ανυπομονεί. Έχοντας μόλις ολοκληρώσει μια χρονιά γεμάτη διαδοχικές μεγάλες κινηματογραφικές επιτυχίες, ο ηθοποιός ετοιμάζεται για ακόμη μία ιδιαίτερα γεμάτη σεζόν, με δύο ταινίες, το Monsanto με τη Laura Dern και το Pumping Black με τη Natalie Portman, καθώς και με την επιστροφή του στη θεατρική σκηνή του Λονδίνου το 2027, με την παράσταση Sunday in the Park with George. Πριν από όλα αυτά, όμως, ο Bailey αναλαμβάνει έναν διαφορετικό πρωταγωνιστικό ρόλο, ως το πρόσωπο του νέου ανδρικού αρώματος του Giorgio Armani, I Will.
Η καμπάνια σηματοδοτεί το πρώτο νέο ανδρικό άρωμα του οίκου μόδας εδώ και περισσότερα από 20 χρόνια και αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία, καθώς αποτελεί ένα από τα τελευταία projects στα οποία εργάστηκε προσωπικά ο Armani πριν από τον θάνατό του τον Σεπτέμβριο του 2025. «Ο Armani αποτελεί ακρογωνιαίο λίθο και σταθερή παρουσία για μένα τα τελευταία τέσσερα ή πέντε χρόνια, από τότε που κυκλοφόρησε το Bridgerton», λέει ο Bailey στο PEOPLE. «Πάντα ήμουν απόλυτα γοητευμένος από τον Mr. Armani και την κληρονομιά του».
Και συνεχίζει: «Το να έρθω στη συνέχεια και να συμμετέχω σε μια καμπάνια αρώματος, και μάλιστα σε μια καμπάνια για ένα άρωμα που αποτελεί την τελευταία δημιουργική έγκριση του Mr. Armani, ήταν κάτι που δεν υπήρχε περίπτωση να αρνηθώ… Νιώθω πολύ περήφανος που βοηθώ στο λανσάρισμά του».
Σε σκηνοθεσία του υποψήφιου για Όσκαρ Todd Field, η κινηματογραφική καμπάνια επικεντρώνεται στην ήρεμη αποφασιστικότητα και όχι στην τύχη, ένα μήνυμα που, όπως λέει ο Bailey, τον άγγιξε αμέσως.
«Νομίζω ότι έχει να κάνει με την πρόθεση, την υπομονή και την ακρίβεια», λέει αναφερόμενος στο όνομα του αρώματος. «Νομίζω ότι το “I Will” μοιάζει με μια δέσμευση απέναντι στη μελλοντική εκδοχή του εαυτού σου και απέναντι στην προσωπική σου εξέλιξη. Είναι μια σημαντική ιδέα, σε μια εποχή όπου πιστεύω ότι όλοι αναζητούν συγκέντρωση, αυτοπεποίθηση και ακεραιότητα».
Το ίδιο έντονη εντύπωση του άφησε και το ίδιο το άρωμα. «Όταν έφτασε στα χέρια μου, μου δημιούργησε αμέσως μια αίσθηση νοσταλγίας», λέει ο Bailey. «Η βανίλια είναι κάτι που πάντα μου θυμίζει το σπίτι. Είναι ανακουφιστική, είναι ζεστή».
Λέει ότι το περγαμόντο «μοιάζει με φιλί», ενώ η λεβάντα τον μετέφερε αμέσως πίσω στις ποδηλατάδες του ανάμεσα στα χωράφια λεβάντας κοντά στο σπίτι του, στη νότια Αγγλία.
«Και μετά υπάρχουν οι υποβόσκουσες νότες δέρματος, οι οποίες είναι διαχρονικές, και για μένα αυτό μοιάζει να είναι ο πυρήνας αυτού που σημαίνει ανδρισμός», λέει.
Το I Will δημιουργήθηκε μέσα σε τέσσερα χρόνια και έπειτα από περισσότερες από 2.800 δοκιμές από τους master perfumers Nathalie Lorson και Alberto Morillas. Το άρωμα συνδυάζει καπνιστή βανίλια με ξυλώδεις νότες δέρματος, σε αυτό που οι δύο δημιουργοί περιγράφουν ως μια σύγχρονη επανερμηνεία του ανδρικού αρώματος. Το επαναγεμιζόμενο μπουκάλι μεταβαίνει από ματ μαύρο σε απολύτως διάφανο κρύσταλλο, αντικατοπτρίζοντας τις έντονες αντιθέσεις του αρώματος.
Μακριά από τις φωτογραφίσεις για καμπάνιες και τις πρεμιέρες, ο Bailey λέει ότι η αυτοπεποίθηση ξεκινά από το να αισθάνεσαι άνετα. «Η άνεση δεν είναι εχθρός της κομψότητας και της μόδας», λέει, προσθέτοντας ότι «το χρώμα και η άνεση» τού προσφέρουν «μια αίσθηση ελευθερίας και αυτοπεποίθησης».
Αν και απολαμβάνει να παίρνει στιλιστικά ρίσκα στο κόκκινο χαλί, όπως λέει, «θέλεις να είσαι παιχνιδιάρης. Και μια μικρή έκπληξη μπορεί να κάνει μεγάλη διαφορά».
Όταν, όμως, δεν βρίσκεται στη δουλειά, η καθημερινή του ρουτίνα είναι απολαυστικά απλή. «Όσο περισσότερο νερό μπορείς να πιεις, πολύς ύπνος και SPF», λέει ο Bailey. «Ειλικρινά, αυτά τα τρία καλύπτουν περίπου το 90%. Και να βγαίνεις έξω και να περπατάς. Αν μπορείς, απλώς περπάτα».
Σε αυτές τις βόλτες συχνά τον συνοδεύει ο αγαπημένος του οικογενειακός σκύλος, ο cockapoo Benson, αν και ο Bailey παραδέχεται ότι ο τετράποδος σύντροφός του εδώ και χρόνια έχει γίνει λίγο πιο… απαιτητικός όσο μεγαλώνει.
«Γερνάει και έχει γίνει λίγο γκρινιάρης», λέει γελώντας ο Bailey. «Αυτή την περίοδο έχει γίνει πιο δύσκολο να τον βγάζω βόλτα. Πρέπει πλέον να οδηγώ μέχρι την ερημιά, γιατί ενθουσιάζεται υπερβολικά. Αλλά όταν βγαίνεις για τρέξιμο, είναι ακόμα εκεί».
