Μία παλιά της φωτογραφία μοιράστηκε η Ρούλα Κορομηλά πριν από λίγες ώρες με τους διαδικτυακούς της φίλους στα social media. Όπως εξήγησε, οι σκέψεις μετά τον θάνατο του Γιώργου Μαζωνάκη κατακλύζουν το μυαλό της και ένιωσε την ανάγκη να ανατρέξει στο παρελθόν, όταν ακόμη δεν την γνώριζε κανείς.
Όπως τονίζει η παρουσιάστρια, κοιτώντας πίσω νιώθει γαλήνη και υπερηφάνεια καθώς παρά τις δυσκολίες δεν έχασε ποτέ την ανθρωπιά της. Παράλληλα, έστειλε σε όλους το μήνυμα πως πίσω από τα φώτα και τη λάμψη κανείς δεν ξέρει τι βιώνει μια ψυχή.
«Κανείς δεν ξέρει τι βιώνει μια ψυχή»
«Όταν όλα γύρω μας κινούνται ανατρεπτικά και με γρήγορους ρυθμούς το μυαλό μου πολλές φορές αναζητά και νοσταλγεί την ηρεμία στα παλιά. Ίσως βέβαια να φταίει ο προβληματισμός και η θλίψη για το πόσο εφήμερη και απρόβλεπτη είναι η ζωή βλέποντας με πόνο καρδιάς και την ξαφνική και σύντομη διαδρομή νέων ανθρώπων που αγαπήσαμε. Ευαισθητοποιείσαι. Θρηνείς. Αναθεωρείς και συνειδητοποιείς ξανά πως τίποτα δεν είναι δεδομένο.
Η απώλεια του Μαζωνάκη μας συγκλόνισε και γίνεται συλλογικό πένθος. Πόσο πολύτιμη είναι η ευαίσθητη ψυχή και πόσο αβάσταχτη η μοναξιά κρυμμένη πίσω από ένα χαμόγελο. Κανείς δεν πρέπει να είναι μόνος στα δύσκολα.
Αυτά σκέφτομαι. Δεν ξέρω γιατί, αλλά ένιωσα την ανάγκη να γυρίσω τον χρόνο πολύ πίσω και να μοιραστώ αυτή την φωτογραφία κάπου στα 20 και κάτι… Τότε που δεν με ήξερε κανείς . Την κοιτάζω και νιώθω μια βαθιά ηρεμία και καμάρι. Γιατί μέσα από δυσκολίες, σκαμπανεβάσματα και ανηφόρες δεν έχασα την ανθρωπιά μου και το μεγαλύτερο κατόρθωμά μου είναι ότι δεν πρόδωσα εκείνο το κορίτσι. Έσφιξα τα δόντια μου, κράτησα την δύναμη μου κ επέλεξα τον σεβασμό προς όλους και την αγάπη προς τον συνάνθρωπο.
Αυτή η ζωή είναι μικρή. Όταν κάποια στιγμή αποχωρήσουμε το μόνο που θα έχει σημασία, το μόνο που θα έχουμε αφήσει πίσω μας είναι η ζεστασιά που θα αισθάνεται κάποιος όταν προφέρει το όνομα μας.
Με την καρδιά γεμάτη για την διαδρομή και ευγνώμων για το πριν και το τώρα…Ας αγαπάμε, ας σεβόμαστε και ας αφήσουμε όμορφες αναμνήσεις στις καρδιές των ανθρώπων που αγγίξαμε… Η καλοσύνη και η αγάπη φωτίζει και το πιο βαθύ σκοτάδι γύρω μας. Νομίζω.
Θα ήθελα πολύ να ξέρω εσείς τι κρατάτε ως φυλαχτό στις δικές σας ανηφόρες…
ΥΓ. Πίσω από τα φώτα, τη λάμψη κ τους προβολείς κανείς δεν ξέρει τι βιώνει μια ψυχή. Ας μην κρίνουμε εύκολα» έγραψε η Ρούλα Κορομηλά.
