Η Sharon Stone ξετυλίγει το νήμα της καριέρας και της ζωής της με νέα συνέντευξή της. Μιλά στο Variety για τα 46 χρόνια στο Χόλιγουντ ενώ ταυτόχρονα εξηγεί γιατί ο ρόλος της σεξουαλικά διαταραγμένης γυναίκας δεν ήταν ποτέ ο δρόμος της.
Η Stone, σήμερα 68 χρόνων, ήταν, όπως η ίδια περιγράφει, ένα «φρικιό» όταν μεγάλωνε. Είχε φέρει στο σχολείο μια ζωντανή νυχτερίδα για να την παρουσιάσει στους συμμαθητές της και κυνηγούσε τα άλλα παιδιά με φίδια αντί να «παίζει τη νύφη». Εξαιρετικά έξυπνη, ξεκίνησε τη δεύτερη τάξη σε ηλικία 5 χρόνων και στα 15 της παρακολουθούσε μαθήματα στο Πανεπιστήμιο. Όπως λέει, έγινε δεκτή στο Χάουαρντ, αλλά ο πατέρας της φοβόταν να την αφήσει να πάει εκεί. «Φαντάζομαι ότι τώρα θα είχα σίγουρα ένα τσούρμο από πανέμορφα παιδάκια μικτής καταγωγής. Θα ήμουν τόσο ευτυχισμένη».
Ο λόγος που μετακόμισε στη Νέα Υόρκη στα 19 της για να εργαστεί ως μοντέλο στην Eileen Ford ήταν ότι ο μεγαλύτερος αδελφός της είχε συλληφθεί έχοντας στην κατοχή του αρκετά κιλά κοκαΐνης και είχε οδηγηθεί στις φυλακές Attica. Οι απειλές εναντίον της οικογένειάς της από ανθρώπους που φοβόνταν ότι εκείνος μπορεί να τους καταδώσει έκαναν πολύ επικίνδυνη την παραμονή της εκεί.
Η Stone, όμως, δεν φοβόταν. «Μεγάλωσα με αγόρια. Ο μεγαλύτερος αδελφός μου είναι επτά χρόνια μεγαλύτερος και, αν δεν ήθελα να πεθάνω, έπρεπε να είμαι σωματικά δυνατή για να μην τρώω ξύλο», λέει. Εκείνα τα χρόνια ίππευε γυμνή, πυροβολούσε με όπλα και τόξα και κρεμόταν χαρούμενη από κλήματα πάνω από μια χαράδρα.
Η Stone είχε καλή τύχη στη Νέα Υόρκη. Στα 20 της, κέρδισε μια οντισιόν για να παίξει ως κομπάρσος στην ταινία του Woody Allen «Stardust Memories» του 1980. Πήγε στην οντισιόν κάνοντας roller-skates και κρατώντας κάτω από το μπράτσο το μεγάλο, μαύρο portfolio της από το μόντελινγκ. «Χλαπ, χλαπ, χλαπ», λέει χαρακτηριστικά. Κάθισε σιωπηλή δίπλα στον Allen σε μια στάση λεωφορείου, ενώ εκείνος χρειάστηκε λίγα λεπτά για να ξεφυλλίσει το portfolio της.
Λίγες ημέρες αργότερα, όταν μια ηθοποιός που είχε έναν μεγαλύτερο ρόλο αποχώρησε, ο Allen επέλεξε τη Stone για να πάρει τη θέση της.
Η Stone, ωστόσο, έχει βιώσει και σοβαρές αναποδιές. Το 2001, εννέα χρόνια αφότου υποδύθηκε την κατά συρροή δολοφόνο Catherine Tramell, χωρίς εσώρουχο, στο «Βασικό Ένστικτο» του Paul Verhoeven το 1992, τον ρόλο που την εκτόξευσε στη σφαίρα των superstars, υπέστη ρήξη σπονδυλικής αρτηρίας, εγκεφαλική αιμορραγία που διήρκεσε εννέα ημέρες και εγκεφαλικό επεισόδιο, από τα οποία χρειάστηκε επτά χρόνια για να ανακάμψει.
Κατά τη διάρκεια εκείνης της περιόδου, έχασε την επιμέλεια του υιοθετημένου γιου της, Roan, ο οποίος σήμερα είναι 26 χρόνων. «Και έχασα τη θέση μου στη βιομηχανία», λέει. «Έπρεπε να ξεκινήσω ξανά από το μηδέν».
Όταν τη ρωτούν πώς κατάφερε να επαναφέρει την καριέρα της, απαντά απλά: «Δεν την επανέφερα».
Στην πραγματικότητα, όμως, η Stone έχει συμμετάσχει σε περισσότερες από 40 ταινίες, μεταξύ των οποίων το «Casino» του Martin Scorsese το 1995, στο πλευρό του Robert De Niro, για το οποίο κέρδισε Χρυσή Σφαίρα και ήταν υποψήφια για Όσκαρ Α’ Γυναικείου Ρόλου.
Έχει επίσης εμφανιστεί στην τηλεόραση, μεταξύ άλλων πρόσφατα ως στέλεχος του Χόλιγουντ, σε ρόλο που θυμίζει τη Sherry Lansing, απέναντι στη Sydney Sweeney στην 3η σεζόν του «Euphoria».
Αυτήν την περίοδο, η Stone έχει ολοκληρώσει τα γυρίσματα τριών ταινιών, μεταξύ των οποίων το «In Memoriam» με τον Marc Maron, το οποίο έκανε πρεμιέρα στο Tribeca Festival τον Ιούνιο.
Η 68χρονη ηθοποιός δήλωσε στη συνέντευξή της στο Variety ότι πράγματι, ο κόσμος τη φοβόταν μετά την ερμηνεία της ως κατά συρροή δολοφόνου Catherine Tramell στο θρίλερ του 1992 Βασικό Ένστικτο.
«Αυτό που έκαναν ήταν να προβάλλουν την ταινία στους δημοσιογράφους και στη συνέχεια να τους φέρνουν να μου πάρουν συνέντευξη», θυμήθηκε η Stone. «Ήταν τρομοκρατημένοι. Κάθονταν απέναντί μου και πανικοβάλλονταν».
Και πρόσθεσε: «Αυτό δεν έχει αλλάξει. Ο κόσμος εξακολουθεί να με φοβάται με τον έναν ή τον άλλον τρόπο. Νομίζω ότι η βασική ιδέα μιας γυναίκας που δηλώνει ανεξάρτητη και αδάμαστη ήταν, και παραμένει, κάτι που τρομάζει».
Όταν το Variety τής επισήμανε ότι ίσως θα έπρεπε να κάνει περισσότερες κωμωδίες, ώστε να αλλάξει η δημόσια εικόνα της ως «κακιάς», η Stone συμφώνησε, αναφερόμενη στην ταινία της του 1984 Irreconcilable Differences.
«Αυτός ήταν ο δρόμος μου, σωστά; Ο δρόμος μου δεν θα ήταν ποτέ οι σεξουαλικά διαταραγμένες γυναίκες», αστειεύτηκε η σταρ.
