Ο Γιώργος Χρανιώτης ήταν καλεσμένος στην εκπομπή «Super Κατερίνα» την Τρίτη 3 Φεβρουαρίου. Ο γνωστός ηθοποιός μίλησε μεταξύ άλλων για την εγκυμοσύνη της συζύγου του, τον γιο του, αλλά και για την απόφασή του να συμμετέχει στην αποστολή που έγινε στη Γάζα.

«Έχω βιώσει την εγκυμοσύνη και τη γέννα της συζύγου μου όπως έπρεπε. Δηλαδή ήμουνα και στη γέννα, ήμουνα και στην εγκυμοσύνη, ήμουνα και στις χαρές, ήμουνα και στα νεύρα, ήμουνα και στις αγάπες, ήμουνα και στο “ξύλο”.

Νομίζω ότι όταν έγινα πατέρας έγινα και άντρας, γιατί ήμουν λίγο παιδάκι πριν. Ως τον γιο μου ήξερα πώς να ντιλάρω τον εαυτό μου καλύτερα. Αλλά από κει και πέρα μετά κατάλαβα τι σημαίνει οικογένεια με την άφιξη του γιου μου», είπε αρχικά ο Γιώργος Χρανιώτης.

Και συνέχισε: «Όταν πήγα στη Γάζα η γυναίκα μου σκέφτηκε ότι είναι επικίνδυνο. Εγώ το θεώρησα καθήκον. Ότι επειδή έχω ένα παιδί, οφείλω να κάνω κάτι για τα παιδιά όλου του κόσμου. Δεν θέλω να σταματήσω όποιο ανθρωπιστικό ενδιαφέρον. Κάθε φορά που κάνουμε κάτι τέτοιο ή βοηθάμε κάπου, νομίζω ότι κάτι μας χτυπάει στην πλάτη. Αυτή η αίσθηση του ιερού καθήκοντος. Και εγώ απλώς έτυχε να το νιώσω και κάποιες άλλες φορές στη ζωή μου, αλλά τόσο έντονα ώστε να μπω σ’ ένα αεροπλάνο και να πάω στην Αίγυπτο για να μπω σ’ όλη αυτή τη διαδικασία, όχι, δεν το είχα ξανανιώσει. Το ένιωσα, το έκανα, χαίρομαι πάρα πολύ αν βοήθησα κάπως.

Δεν έχω μιλήσει στο γιο μου για το ταξίδι που έκανα. Περιμένω λίγο να μεγαλώσει, για να το καταλάβει. Όταν τον είχα πάρει κάποια στιγμή σε μια συγκέντρωση για τα Τέμπη στο Σύνταγμα, του είχα εξηγήσει ένα δύο πράγματα, αλλά είδα ότι δεν μπορούσε ακριβώς να καταλάβει, γιατί τα παιδιά δεν μπορούν να συνειδητοποιήσουν ότι ζούνε σε ένα κόσμο άδικο».

Και κατέληξε ο Γιώργος Χρανιώτης: «Κάποιες φορές νευριάζω και με τον εαυτό μου, γιατί οι σύγχρονοι γονείς δεν επιτρέπουν στους εαυτούς τους να κάνουν λάθη. Δηλαδή θα συμβουλευτείς αύριο έναν διατροφολόγο, έναν ειδικό, έναν ψυχολόγο… Ναι, αλλά πρέπει να κάνεις και κάποια λάθη κι εσύ. Να πάρεις δηλαδή μια πρωτοβουλία την ώρα που θα πεις κάτι και θα λες “μήπως αυτό που πάω να πω τώρα είναι βλακώδες;”. Δεν πειράζει, ας είναι και βλακώδες. Να μην είναι εγκληματικά βλακώδες. Αλλά ας διατηρήσουμε το δικαίωμά μας ως γονείς, να κάνουμε λάθη».