Καλεσμένος στην εκπομπή «Πρωίαν σε είδον» ήταν ο Γιάννης Λουκάκος. Ο γνωστός σεφ μίλησε για το επάγγελμά του και πόσο έχει αλλάξει αυτό τα τελευταία χρόνια, μετά την προβολή του “MasterChef”.
«Οι περισσότεροι σεφ δεν νιώθουμε σταρ, το επάγγελμα σίγουρα έχει πάρει μια θέση. Από το 2000 και ειδικά μετά το MasterChef του έχει προσδοθεί μία αίγλη. Αυτό συνέβαινε στο εξωτερικό από παλιά, έτσι ήρθε και αυτή η τάση στην Ελλάδα κάποια στιγμή».
Στη συνέχεια ο Γιάννης Λουκάκος αναφέρθηκε στον διαγωνισμό μαγειρικής, λέγοντας χαρακτηριστικά: «Στο MasterChef ήταν και θέμα προβολής των ιδιαιτεροτήτων των τριών κριτών και των διαφορετικών χαρακτήρων που είχαν».
Σε άλλο σημείο της συνέντευξης ο σεφ μίλησε για το πόσο έχουν αλλάξει οι συνθήκες στις κουζίνες τα τελευταία χρόνια και παράλληλα ανέφερε και τις δυσκολίες του συγκεκριμένου επαγγέλματος.
«Όσο περνάνε τα χρόνια, τα πράγματα γίνονται πιο δύσκολα και ειδικά μετά τον κορωνοϊό έχουν δυσκολέψει πάρα πολύ. Και το νούμερο ένα που δεν μας βοηθάει καθόλου είναι ότι πλέον έχει μειωθεί κατά πολύ το διαθέσιμο προσωπικό και στην κουζίνα και στο σέρβις γενικότερα. Έχει μειωθεί κατά πολύ η επιθυμία των πιο νέων ανθρώπων να μπουν μέσα διψασμένοι για γνώση και λοιπά. Και έχουνε βάλει πρώτα ότι “εγώ θα θέλω να έχω το lifestyle μου και μετά να κουμπώσει η δουλειά”, όχι όπως κάναμε εμείς παλιότερα, “πρώτα είναι η δουλειά γιατί θέλουμε να χτίσουμε τις γνώσεις μας και λοιπά και το lifestyle αναγκαστικά θα ακολουθήσει”. Οπότε όλο αυτό το κάνει ακόμα πιο δύσκολο».
Τέλος, ο Γιάννης Λουκάκος περιέγραψε πώς αντιμετωπίζει την αρνητική κριτική και τι κάνει αν υπάρξει κάποιος καβγάς ή φασαρία στο μαγαζί του. «Εμείς είμαστε ευγενικοί στα εστιατόριά μας όσο περισσότερο μπορούμε, γιατί μετά δεν μπορώ να ελέγξω και τον κάθε άνθρωπο. Μπορώ να κάνω την καλύτερη εκπαίδευση που μπορώ, αλλά ξέρεις κάποια στιγμή και ο άλλος άνθρωπος μπορεί να αντιδράσει με ένα δικό του τρόπο κάποιες στιγμές. Όντως υπάρχουν κάποιοι που είναι πολύ δύσκολοι, κακοπροαίρετοι και δημιουργούν μια κακή συνθήκη. Έχει συμβεί πάρα πολλές φορές να έχουμε μιλήσει ευγενικά και να έχουν σηκωθεί τα γύρω τραπέζια να κάνουν παρατήρηση στον άνθρωπο που έχει υπάρξει τόσο παράξενος, ας το πούμε έτσι, ή να μας πουν συγχαρητήρια ότι το “χειριστήκατε πάρα πολύ ωραία”. Πρέπει να είσαι ευγενικός. Πρόσφατα στις γιορτές υπήρχε ένα τελευταίο τραπέζι που ήταν δίπλα στην πόρτα. Οπότε άνοιγε η πόρτα, αναγκαστικά έμπαινε κάποιος ψυχρός αέρας μέσα και λοιπά. Το είχαμε εξηγήσει στον άνθρωπο, ότι ήταν το τελευταίο τραπέζι, ότι “δεν θα θέλαμε να σας βάλουμε εκεί, αλλά το έχουμε αφήσει για να υπάρχει για μια αναμονή”. “Όχι, όχι, οπωσδήποτε θέλω και λοιπά και λοιπά”. Ε και μετά μας έβαλε μία κριτική δύο αστέρων ότι έμπαινε κρύο και στεκόντουσαν όλοι μπροστά στην πόρτα».
