Η Ευαγγελία Μουμούρη ήταν καλεσμένη στην εκπομπή “Χαμογέλα και Πάλι” το Σάββατο 21 Μαρτίου. Η γνωστή ηθοποιός μίλησε μεταξύ άλλων για τον ρόλο της στη σειρά “Ριφιφί” και δεν έκρυψε τη συγκίνησή της όταν αναφέρθηκε στην τραγική ιστορία στην οποία βασίστηκε η σειρά.
«Όταν ο Σωτήρης Τσαφούλιας με πήρε τηλέφωνο ένα καλοκαίρι και μου είπε «θα κάνουμε αυτό» και μου είπε την ιστορία αρχικά, θυμάμαι ότι ήμουνα στην Τζια και μπαίνω στο διαδίκτυο να ψάξω αυτή την ιστορία. Αυτή η ιστορία, η μεγάλη αδικία που έγινε σε αυτή την οικογένεια. Έψαξα, είδα φωτογραφίες. Όταν λοιπόν πήρα και το σενάριο, ήξερα ποιο δρόμο θα ακολουθήσω. Δεν το επέλεξα. Με επέλεξε. Δηλαδή όπως με επέλεξε ο Σωτήρης να κάνω αυτό το ρόλο, έτσι με επέλεξε και η διαδικασία», είπε αρχικά η Ευαγγελία Μουμούρη.
Και συνέχισε: «Στην Ελλάδα, εγώ 30 χρόνια δεν έχω δουλέψει έτσι ποτέ. Έχω δουλέψει πιο πολύ με το μυαλό μου, έχω δουλέψει με τους συναδέλφους. Αυτός ήταν ένας τρόπος, μια διαδρομή για να φέρεις ένα αποτέλεσμα, που ήταν όσο πιο κοντά σε αυτό που φανταζόμαστε και που γίνεται στο εξωτερικό. Ότι ένας άνθρωπος παίρνει το σενάριο πολύ νωρίς, ένας άνθρωπος παίρνει στοιχεία, αυτός σκέφτεται, διαβάζει το σενάριο, μελετάει.
Οπότε για μένα, με επέλεξε αυτός ο δρόμος. Το να φύγω από το σπίτι μου, το να κάθομαι με κλεισμένη μόνη μου. Και η αλήθεια είναι ότι στην αρχή είπα στον Αλέξανδρο τον σύντροφό μου, του λέω ‘θα φύγω, θα πάω να μείνω 20 μέρες στην Καλλιθέα’. Μένω στο Χαλάνδρι. Μετά είπα θα πάω να μείνω στη Νίκαια για τους ίδιους λόγους. Τελικά διαπίστωσα, συζητώντας και με ψυχολόγους και όλα αυτά, μου είπε ότι “ήθελες να ζήσεις αυτή τη διαδικασία έτσι”. Δηλαδή δεν το έκανα με τόση συνειδητότητα. Με επέλεξε αυτός ο δρόμος».
«Δεν μπορούν να βρουν ακόμη το δίκιο τους»
Και κατέληξε η Ευαγγελία Μουμούρη εμφανώς συγκινημένη: «Περιμένω να πάμε με τον Σωτήρη στη Μυτιλήνη. Πριν από λίγο καιρό ο Σωτήρης μου έστειλε το μήνυμα που έστειλε η οικογένεια. Ότι σας ευχαριστούμε πάρα πολύ που έχετε ανασύρει την ιστορία αυτή. Και που δεν αφήνεται να ξεχαστεί η ιστορία του Παναγιώτη μας. Γιατί αυτή η οικογένεια έχει μείνει εκεί. Πενθούν ακόμα. Είναι μια κατάφωρη αδικία. Τα χρήματα ακόμη υπάρχουν στην τράπεζα. Υπάρχουν εκεί, είναι εκεί. Και ακόμη κάνουν δικαστήρια, είναι τώρα στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο. Δεν μπορούν να βρουν ακόμη το δίκιο τους.
Και δεν είναι τα χρήματα, τι χρήματα θα πάρουν. Είναι ότι το παιδάκι, εάν πήγαινε, θα είχε σωθεί. Και αυτό το ξέρουμε γιατί μετά πήγε ένα κοριτσάκι με την ίδια αρρώστια και το κοριτσάκι έζησε. Δεν είναι αυτό που θέλουν οι γονείς, είναι ότι και η επιστήμη μπορούσε να βοηθήσει να ζήσει ο Παναγιώτης».
